The CEO's Wife

Chapter 2

Sam's POV:

Nasa loob na kami ng clinic at kasama ko si Rich Guy. He showed me a lot of pictures of his son and his family. Inaamin kong sobrang saya ng mga litrato nila. Sobrang cute ni Jorren mula nong sanggol pa sya. Pero nakakapagtaka lang dahil wala akong makitang litrato ng asawa niya. I'm a little bit confused.

"Uhmm.. Why is it only you and your son ang nasa mga litrato? Wh-where is your wife?"-curious kong tanong habang nakatingin sa asul nyang mga mata.

"She already.....passed away."-biglang may kung anong nakapagpabago sa expression niya. Nawalan ng buhay ang mga mata niya. Halatang mahal na mahal nga niya ang asawa niya.

"I'm so sorry to hear that from you.. I didn't mean to hurt your feelings."-mabilis kong paumanhin at napangiti lang siya.

"It's fine.. It's one of the reason why I value my son so much. I can't afford to lose my son.."-paliwanag niya. Bigla tuloy akong nakaramdam ng hiya. Ang kapal ko namang itanong yun. Pwede namang iba nalang diba?

"By the way...."

"I have an appointment tomorrow in the afternoon. I can't be there for my son. Can I entrust him to you?"- tumingin siya ng diretcha sakin. As if ako lang ang pinaniniwalaan niya. Ghad!

"No problem, Mister----"

"Just call me Ash in short."-correction nya at may iniabot na maliit na sulat number. Call me if there's something you need. I have to go for now."-saad niya. Bigla tuloy akong natuwa sa sinabi niya. Iba siya sa mga rumor na narinig ko. Karamihan sa mga CEO ay cold-blooded. Akala ko ay mahirap siyang kausapin pero hindi pala.

Maya maya ay biglang tumunog ang phone niya. Napatigil kami sa pag-uusap.

"Excuse me for awhile..."-dinukot niya ang cellphone niya at sinagot ito sa labas. Wala akong nagawa kundi tignan ang mga litrato. Now I know na may sakit si James since He was 3 years old. Bigla siyang naging mute dahil sa trauma. Mahirap makipagcommunicate sa mga mute children lalo na kapag ayaw nila sa isang tao. Wag sana ako malasin.

"I think I have to go now.. And don't forget to call me once the surgery is done."-paalam niya at tumango naman ako.

"Sure.. Take care Rich Guy!"-sagot ko habang sinundan ng mga mata ko na lumabas siya sa clinic room.

- - - -

The next day* [James Surgical Time]

Kinakabahan ako habang naghihilamos saka ako nagsuot ng gloves, mask, at surgical cap.

"Doc Sam, are you okay?"-concern na tanong ni Nurse Shan. Siya nga pala yung bestfriend ko since naging assistant ko siya. Mapagkakatiwalaan ko rin siya sa lahat ng bagay.

"I-im fine.."-mahina kong sagot. Di kasi ako mapakali. Nanginginig nang kunti ang mga kamay ko. Maya-maya ay pumasok ako sa room ni James. I'm impressed dahil gising pa siya.

"Hi James, it's me.. Your Doctor!"-masigla kong tugon pero tinitigan niya ko ng natatakot. Bigla siyang humikbi. Maririnig mo din ang pag-iyak niya kahit hindi siya makapagsalita.

"No, don't cry.. I won't hurt you.. Trust me, I'm here to help you.."-malumanay kong paliwanag. Baka ma-stress siya ng lalo. Mahirap na dahil ngayon ang surgical operation niya. Justin's bone marrow is completely fractured. We need to apply a perfect steel para maibalik ang kanyang kilos sa dati. He can't walk without it. Lumapit ako sa kanya at pinunasan ang mga luha niya. He's so cute even if he is crying. Magulo ang buhok niya at makapal pero bagay na bagay sa hitsura niya.

"It's okay, my dear.. Everything will be settle after your surgical operation."-patahan ko at niyakap siya. Di kami close kaya kailangan ko siyang i-komportable. Sa wakas rin ay tumigil siya sa pag-iyak. I can't describe how happy I am right now.

"Doc Sam, everything is ready!"-biglang bulong ni Nurse Shan sa pinto.

"I'm on it!"-umalis ako sa pagkakayakap sa kanya at inayos ang hitsura niyang magulo.

"Your Dad will see you as soon as your finally get success. Be brave James!!"-cheer ko pero nanatili siyang tahimik habang nakatitig sa mga mata ko. He is quite introvert. Maya maya ay tumango siya at nginitian ako ng matamis. Aahh, he is so cute!! After a few minutes, I already took my time to inject the anesthesia on James calmly. Malumanay siyang umidlip bago simulan ang operasyon.

- - - (End of Chapter 2)