บทที่ 1.1
1297 คำ
บทที่ 1
เส้นทางของความรักที่วาดฝัน
“บัว บัวจ๋าอยู่ที่ไหนคะ พี่คินคิดถึงจังเลย”
ประโยคเรียกหวานหูแว่วมาให้ได้ยิน เพราะประตูห้องน้ำยังปิดไม่สนิท มือบางรีบเก็บเอาแท่งสีขาวซึ่งเป็นอุปกรณ์ตรวจครรภ์ใส่กล่องไว้เหมือนเดิม จากนั้นก็แอบไว้หลังกระถางต้นกระบองเพชร การกระทำมีลับลมคมในส่งผลให้กล้ามเนื้อในอกข้างซ้ายกระหน่ำเต้นระรัวกลัวว่าเจ้าของเสียงจะโผล่มาก่อนได้ปิดบัง
หญิงสาวเจ้าของใบหน้าสวยคมตากลมโตสำรวจตัวเองว่าไม่ได้ดูตื่นเต้นจนเกินไป เมื่อคิดว่าใบหน้าตัวเองในกระจกสะท้อนว่าปกติที่สุดแล้วก็เยี่ยมหน้าออกไปพร้อมขานรับ
“พี่คิน บัวอยู่อะ!” แรงกอดรัดตรงเอวคอดกิ่วที่จู่โจมมาโดยไม่ทันตั้งตัวทำให้ญารดาอุทานตกใจเบา ๆ
เจ้าของร่างสูงโน้มตัวคลอเคลียแก้มนวลไม่ห่าง สายตาคมพราวระยับมองคนรักด้วยความคิดถึงทั้งที่เพิ่งแยกกันเมื่อเช้า
“จับได้แล้ว มาให้พี่คินทำโทษซะดี ๆ”
“พี่คินจะทำโทษอะไรคะ บัวยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยค่ะ” แหงนใบหน้างามเอ่ยถามร่างสูงที่กระชับอ้อมแขนให้เธอใกล้ชิดมากขึ้น ตอนนี้ญารดาได้แต่เอามือยันหน้าอกแกร่งไว้เพื่อต่อรองความผิดที่ถูกกล่าวหา
“ทำโทษก่อนค่อยว่ากัน” น้ำเสียงทุ้มอ่อนโยนออกจากปากของอชิระหรือคิน ผู้เป็นเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาผิวขาวผุดผาดราวน้ำนมจนผู้หญิงบางคนยังต้องอาย
เรือนผมสีดำขลับตัดอันเดอร์คัตเปิดข้างรองทรงต่ำ ผมที่เหลือด้านบนถูกหวีจนเนี้ยบไม่มีปรกหน้าเผยให้เห็นหน้าผากเกลี้ยงเกลาและเครื่องหน้าที่สมบูรณ์ราวกับถูกสลักปั้น คิ้วหนาปลายเรียวโค้งสวยดั่งปีกนก ตาชั้นเดียวมีเสน่ห์ดึงดูดยิ่งนัยต์ตาดำขลับดูสุขุมอ่อนโยนรับกับขนตายาวเป็นแพเส้นบางล้อมกรอบดวงตารีที่ไม่เล็กจนเกินไป จมูกโด่งเป็นสัน ไล่ลงมาริมฝีปากบนบางเฉียบทว่าปากล่างเป็นกระจับได้รูป มีมุมปากที่ค่อยอมยิ้มเบา ๆ ให้ใครต่อใครตกหลุมเสน่ห์ สันกรามคมกริบรับกับคางรูปตัววี มีหนวดเคราขึ้นเล็กน้อยพอให้ลดระดับลุคไอดอลเกาหลีเจ้าสำอางเปลี่ยนเป็นลุคผู้บริหารโรงแรมชื่อดังที่รูปงามงามดุจเจ้าชายในนิตยสาร อีกอย่างที่เป็นเสน่ห์ของอชิระคือไล่สายตาต่ำลงมายังลำคอมีลูกกระเดือกชัดเจนทำให้ชายหนุ่มน่ามองจนไม่อาจถอนสายตาได้ง่าย ๆ ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ตาม
ฟอด ฟอด จมูกโด่งฝั่งลงบนพวงแก้มนุ่มหลายครั้งติดต่อกัน อชิระทำอย่างกับว่าไม่ได้เจอกันมาหลายวัน ทั้งที่ความจริงเขาแค่คิดถึงคนรักอยู่ทุกลมหายใจจึงอยากจะแสดงความรักตลอดเวลา
“ชื่นใจที่สุดเลย”
คนหอมสบายใจโปรยยิ้มกว้าง ทว่าเจ้าของแก้มหน้ายู่ขมวดคิ้วสวยเข้าหากันจ้องร่างแกร่งไม่วางตา แต่มีหรือคนชอบหอมแก้มจะสะทกสะท้านยิ่งได้เห็นคนตัวเล็กกว่าไม่พอใจ อชิระก็โน้มตัวลงชิดใบหน้างามอีก หากคราวนี้ญารดายกมือปิดจมูกเขาเอาไว้แล้วร้องห้ามเสียงหลง
“พี่คินพอก่อน แก้มบัวช้ำหมดแล้วนะคะ”
อชิระชะงักปลายจมูกโด่งไว้ตามคำขอ ญารดาพอได้หายใจหายคอ เพียงครู่เดียวแค่นั้นที่เธอรู้สึกว่าได้พักเพราะเมื่อสบสายตาคมก็รู้สึกถึงความเจ้าเล่ห์
“งั้น”
หญิงสาวไม่ทันได้ตั้งคำถามแค่เพียงเผยอริมฝีปากก็ถูกฉกจูบโดยคนตัวโต
"อื้อ..พี่คิน" เสียงหวานขาดห้วงถูกกลืนกินเมื่ออชิระกดจูบลงบนปากนุ่มด้วยความปรารถนา จากจูบอ่อนโยนแปรเปลี่ยนเป็นหนักหน่วงดูดดื่มชักชวนให้ญารดาเคลิบเคลิ้มง่าย ๆ
เธอพ่ายแพ้ต่อเขาเสมอ ดวงตาคู่สวยเขินอายเมื่อตอนนี้สองแขนโอบรอบลำคอแกร่งแทนที่จะเป็นผลักไส อชิระกระตุกยิ้มพราวตรงมุมปากเขาชื่นชอบทุกอย่างที่คนรักเป็น เมื่อจูบเนิ่นนานเท่าที่พอใจทว่ายังไม่เต็มอิ่มในห้วงอารมณ์เร้าร้อนที่ถูกปลุก ชายหนุ่มจึงย่อตัวลงช้อนอุ้มร่างบอบบางขึ้นแนบอกในท่าเจ้าหญิง
"ไปต่อบนเตียงนะครับ" เสียงแหบพร่ากระซิบบอกดวงตาคมเปล่งประกายไฟบ่งบอกว่าเขาคงไม่ยอมปล่อย ต่อให้เธอทัดทาน สองขาแข็งแรงก้าวไปยังเตียงกว้างอย่างมั่นคงแล้ววางร่างเล็กลงบนเบาะนุ่มเบามือก่อนที่ร่างหนาตามมาคร่อมทับไว้
"พี่คินยังสว่างอยู่เลยนะคะ แล้วไม่ทำงานต่อแล้วเหรอคะ"
"เคลียร์จบทุกอย่างไม่ค้างคาเพื่อกลับมาหากอบัวสุดที่รักของพี่คิน" พูดจบก็จัดการปิดปากนุ่มด้วยปากหยักร้อนชื้นของตัวเอง ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปหาความหอมหวาน ฉกชิมไม่รู้เบื่อและค่อย ๆ เพิ่มความเร้าร้อนมากขึ้น ฝ่ามือใหญ่ลากไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของกายสาว
"อือ!" เสียงครางหลุดรอดคล้ายจะประท้วง อชิระผละริมฝีปากออกห่างจากซอกคอขาวเนียนสบสายตาคู่สวยหวานเชื่อม
"อย่าห้ามเลยนะคะคนดี พี่ปวดไปหมดแล้วอยากรักเมียไม่เชื่อจับดูได้" เขาบอกพลางบดเบียดความนูนเด่นกับโคนขาอ่อนให้คนตัวเล็กได้รับรู้
"คนหื่น" ญารดาเขินอายหน้าแดงก่ำ เธอร่วมเตียงกับเขามานับครั้งไม่ถ้วนแต่ก็ยังไม่ชินสักทีกับโหมดบนเตียงอันร้อนแรงของคนรัก จากผู้บริหารสุขุมกลับกลายเป็นผู้ชายที่เจ้าเล่ห์ชอบจับเธอกดกับเตียงทุกครั้งที่มีโอกาส
อชิระชอบที่คนใต้ร่างมองค้อน ถึงกระนั้นเธอก็ยินยอมและตามใจเขาเสมอ หลายครั้งเขาชอบปลุกเร้าให้เธอเป็นคนควบคุมเกม
หลังพายุปรารถนาสงบลงสองร่างก่ายกอดกันอยู่บนเตียงกว้าง อชิระหนุนแขนตัวเองพิงพนักหัวเตียง ส่วนอีกข้างเขาเสียสละให้ญารดานอนหนุน มือหนาของเขาอยู่เหนือสะโพกงอนและเมื่อมันขยุกขยิกก็จะโดนฟาด
ญารดาอิงแอบแก้มอยู่กับอกแกร่งเธอแหงนมองดูใบหน้าหล่อ จากมุมเงยทำให้เห็นลูกกระเดือกที่นูนเด่น เธอไล่นิ้วเรียวลูบไล้มันอย่างที่ชอบสัมผัส
อชิระอมยิ้มมองคนรักด้วยหัวใจที่มีความสุข สัมผัสของเธอเขาอยากจะจัดอีกสักรอบสองรอบแต่เห็นใจกลัวเธอจะขาดใจเสียก่อน
"พี่คิน"
"ครับว่าไงคนดี"
"พรุ่งนี้ก็วันเกิดพี่คินแล้ว พี่คินอยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมคะ"
"อยากได้บัว"
คำตอบจากกายแกร่งทำให้เรียวคิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างช่วยไม่ได้ อีกทั้งฝ่ามือบางก็ฟาดลงบนอกแกร่งไปหนึ่งที
"พี่คินจริงจังได้ไหมคะ ไม่ใช่คิดแต่เรื่อง เอ่อเรื่องอย่างว่า"
"พี่เปล่าเลย ก็พี่คินอยากให้บัวอยู่กับพี่ เราสองคนแต่งงานกันก็จะได้อยู่เคียงคู่กันตลอดไปอย่างมีความสุขครับ"
แก้มนวลแดงปลั่งเมื่อชายหนุ่มแก้ต่าง สีหน้าที่ดูจริงจังของเขา ผลักความคิดเรื่องใต้สะดือกลับมาให้เธอ แสดงว่าเธอเองก็คิดลามกอยู่เหมือนกัน
++++++++
หวานเกินไปไหมพี่คิน หนูบัว
ฝากติดตามด้วยนะคะ
💚 กดหัวใจ+คอมเม้นท์ให้ไรต์หน่อยน้าาาาา ขอบคุณค่า
- ผู้เขียน
