ช่วงชีวิตหนึ่งของลูกผู้ชายผมว่าคงไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้นอนกอดลูกเมียแล้วล่ะ คิดว่าจะไม่มีโอกาสได้กอดหรือแม้แต่สบตากันอีกแต่วันนี้ผมได้กอดขวัญเอยกับลูกแล้วครับ
ผมดีใจที่สุดแล้วก็อยากขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้ผมได้ลูกเมียกลับมาอีกครั้ง อยากขอบคุณทุกอย่างทุกเหตุผลเลยแต่ที่ต้องขอบคุณที่สุดคือใจของขวัญเอย เพราะถ้าใจเธอแข็งหรือไม่หลงเหลือความรักให้กันไม่ว่าอะไรก็ทำให้เธอยอมให้ผมกลับมากอดไม่ได้
ฟอด~
ผมไม่ชอบนอนกลางวันเลยนอนไม่ค่อยหลับต่อให้จะไม่ได้นอนทั้งคืนก็ตามอีกอย่างกลัวว่าจะนอนพลิกไปพลิกมาจนทำเธอตื่นด้วยเลยห่มผ้าให้เมียแล้วออกมาข้างนอก อยากนอนกอดลูกเมียแต่ถ้าตัวเองหลับไม่สนิทก็ไม่ขอกวนการพักผ่อนของเธอดีกว่า พอเดินออกมาเลยไปหาไอ้แทนเพื่อคุยกับมัน
“ไง”
“...นึกว่ามึงอยู่กับเอย” มันเงยหน้ามองผมแล้วถามขึ้น
“เอยหลับกูไม่อยากกวน”
“อืม” มันพยักหน้ารับผมก็เดินไปหามัน มันนั่งอยู่กับกองเอกสารตรงหน้
