ฉันมานั่งรอพี่ลุคที่หน้าคณะของเขา มาแบบงง ๆ แล้วคนก็มองฉันเยอะมาก สงสัยไม่เคยเห็นหน้ามั้งคะหรือไม่ก็คงสวยมากจนใครต่อใครก็ต้องมอง แหะ ๆ
“พี่เอย”
“คะ?”
“พี่เอยจริง ๆ ด้วย”
“อ้าวน้องหวาย” ฉันหันไปตามเสียงที่เรียกฉันจากด้านข้างทำให้เห็นคนสวยที่สวยมาก ๆ อย่างน้องไม้หวาย
“สวัสดีค่ะพี่เอย~”
“สวัสดีจ้า” ดีจังเลยที่เจอคนรู้จักเพราะว่าตอนนี้กำลังรู้สึกเขินนิดหน่อยที่ต้องนั่งอยู่คนเดียวนาน ๆ
“พี่เอยมากับพี่ลุคเหรอคะหรือว่ามาหาพี่ลุคคะ”
“พี่มารอพี่ลุคจ้ะ เดี๋ยวจะกลับบ้านกันน่ะ”
“อ้อ น่าจะอยู่กับพี่ชาร์ลนะคะถ้างั้นหวายนั่งเป็นเพื่อนพี่เอยดีกว่า” น้องไม้หวายพูดจบก็นั่งลง ดีเลยค่ะกำลังนั่งเบื่อ ๆ อยู่พอดีมีน้องมานั่งด้วยแล้วบรรยากาศดีขึ้นเยอะเลย
“ที่นี่น่าเรียนดีเนอะน้องหวาย” รู้ไหมคะว่าที่นี่คือคณะในฝันของฉันเลย
“ใช่ค่ะ ที่นี่ชิลแล้วก็บรรยากาศดี ทำไมที่เอยไม่สอบเข้าที่นี่เหรอคะ ถ้าได้เรียนท
