ร่างขาวเริ่มสั่นเทาขึ้นมาน้อยๆ มือที่จับส้อมไว้ก็เริ่มบีบแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ดวงตาสวยฉาบทับไปด้วยหยาดน้ำที่พากันเอ่อล้นขึ้นมาจนสะท้อนกับแสงไฟ
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่อาจทำให้ปราบเกิดความสงสารขึ้นมาได้
"กินสิ มึงชอบเค้กช็อคโกแลตไม่ใช่เหรอ" เพราะนอกจากจะไม่หยุดของเล่นที่กำลังสั่นอยู่ในช่องทางสวาทของเธอแล้ว ปราบยังคะยั้นคะยอให้กินต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
มือหนาใช้ส้อมคันเล็กตักเค้กครีมสดที่วางอยู่ในจานใกล้ตัวเองมากที่สุดก่อนจะยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากจิ้มลิ้ม ปาลินได้แต่พยายามผ่อนลมหายใจก่อนจะอ้าปากรับเค้กคำเล็กนั้นเข้าปาก ทั้งที่ความจริงเธอกำลังจะอดทนต่อไปไม่ไหวอยู่แล้ว
กินเข้าไปแล้วปาลินก็ได้แต่ขยับตัวไปมาอย่างงุ่นง่าน ยิ่งได้เห็นว่าปราบกำลังมองมาด้วยแววตาล้ำลึกเพียงใดหญิงสาวก็ยิ่งเหงื่อตก เ****นจนรับรู้ได้ถึงติ่งเนื้อที่เต้นระริกอยู่ภายในกางเกงชั้นใน ช่องทางร้อนเองก็คงกำลังคายเมือกเหนียว
