Ep.2
1440 คำ
“หูยยยย เค้กน่ากินมากเลยนะเนี่ย” เมื่อยังไม่มีใครได้เห็นและเอ่ยคำชมก็ต้องชมตัวเองก่อนนี่แหละ และหากคิดว่าเค้กก้อนนี้คือเซอร์ไพรส์สำคัญแล้วนั้น ต้องบอกว่าคิดผิด เพราะหยาดลดามีเซอร์ไพรส์ให้ธามมากกว่านี้อีก
คิดแล้วก็รีบยกเค้กไปแช่ในตู้เย็น เตรียมตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะคว้าถุงช็อปปิ้งถุงหนึ่งออกมาจากตู้ ถุงชุดชั้นในแบรนด์ดังที่ใครหลายคนต่างพากันการันตีว่าเซ็กซี่สุดๆ
บราเซียร์กับแพนตี้ลายลูกไม้สีดำบางเบาที่เห็นไปไหนต่อไหนถูกหยิบออกมาวางเตรียมไว้ หวังว่าธามจะชอบจนอยากถอดมันในคืนนี้
หยาดลดาคิดมาดีแล้ว ถ้าเขาขอ เธอก็พร้อมจะมอบร่างกายให้อีกฝ่ายแล้วเป็นของขวัญวันเกิด ก็คบกันมาตั้งสามปีกว่าๆ แล้วนี่เนอะ น่าจะสมควรแก่เวลาแล้วแหละ
หญิงสาวรีบอาบน้ำแต่งตัวให้เร็วที่สุด โครงหน้าเรียวรีได้รูปถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางแบรนด์ดัง ไม่น้อยและไม่มากจนเกินพอดี ซอกคอพรมน้ำหอมที่เธอคิดว่ายั่วยวน เพิ่มความประทับใจในคืนแรกระหว่างเธอกับเขา
เนื่องด้วยคบหาดูใจกับธามมานานหลายปี ดังนั้นคีย์การ์ดคอนโดของเขาเธอย่อมมีติดกระเป๋าเธออยู่แล้ว
เมื่อมาถึงจุดหมาย หยาดลดาขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่ตั้งของห้องแฟนหนุ่มทันที มือทั้งสองข้างถือกล่องเค้กที่ทำเองแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความสุข หัวใจเต้นตึกตักไม่เป็นส่ำ
ติ๊ง!!
ลิฟต์มาหยุดยังชั้นที่ต้องการ หยาดลดาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะก้าวขาที่แอบสั่นภายใต้ชุดเดรสสายเดี่ยวกำมะหยี่สีแดงเบอร์กันดี ปรี่ไปยืนที่หน้าห้อง 819 ก่อนมือเรียวยื่นคีย์การ์ดสำรองของแฟนหนุ่มแตะที่ประตู
เมื่อเข้ามาแล้วเธอก็อดส่ายหน้าให้กับกองรองเท้าที่ถอดวางอย่างระเกะระกะของธามไม่ได้ จนต้องย่อตัวก้มลงเก็บมันขึ้นไปวางบนชั้นให้เป็นระเบียบเหมือนอย่างที่ควรจะเป็น ก่อนที่สายตาจะไปสะดุดกับรองเท้าของใครบางคนในห้องนี้
ส้นสูงสามนิ้วครึ่งงั้นเหรอ!?
หยาดลดามองรองเท้าที่แปลกประหลาดกว่าคู่อื่นด้วยใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ ท้องไส้เริ่มวูบโหวงปวดมวน เส้นขนตามร่างกายลุกชันคล้ายกำลังส่งสัญญาณบางอย่างให้เธอรับรู้ นี่มันชักจะไม่ปกติแล้ว อีกอย่างรองเท้านั่นไม่ใช่ของเธอ เธอไม่เคยมีรองเท้าแบรนด์นี้ สีนี้ และความสูงเท่านี้มาก่อน ถ้าอย่างนั้น...
มันเป็นของใครกัน?
ไวเท่าความคิด หญิงสาวปรี่เข้าไปด้านในทันที บรรยากาศบริเวณหน้าห้องนั่งเล่นเงียบเหงาไร้ซึ่งร่างเจ้าของห้อง ทว่าภายในห้องนอนของเขากลับมีเสียงเพลงสากลดังคลอออกมาถึงด้านนอก เป็นเพลงป๊อปจังหวะเบาๆ ที่เขาชอบฟัง ก่อนหญิงสาวที่ตั้งใจมาเซอร์ไพรส์วันเกิดจะได้ยินอีกเสียงแทรกผ่าน
“อื้อออ ดีมากเลยหวาน แบบนั้นแหละ อ๊าาาา...”
“ชอบมั้ย แบบนี้ธามชอบมั้ย”
“ชอบสิ ชอบที่สุด ชอบเห็นหวานออนท็อปให้ธามแบบนี้ ธามโคตรชอบเอาหวานเลย ซี้ดดดส์”
“อื้อออ หวะ...หวานก็ชอบเอากับธามเหมือนกัน”
สิ่งที่ได้ยินทำเอาโลกทั้งใบถล่มพังครืนลงตรงหน้า!!
หยาดลดารีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที ด้วยกลัวจะสติแตกจนเผลอส่งเสียงร้องออกมา คนตัวเล็กก้าวขาสั่นเทาเข้าไปใกล้ประตูห้องนอนที่ปิดไม่สนิทๆ เพื่อยืนยันในสิ่งที่เพิ่งได้ยิน ก่อนจะต้องร้องไห้ออกมาอย่างไม่มีเสียงกับภาพที่เห็นตรงหน้า
ภาพของเพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจกับแฟนหนุ่มที่เธอรักมากพวกเขากำลังมีอะไรกันอย่างเมามันและบ้าคลั่ง!!
“ฮึก!”
หยาดลดามองภาพเคลื่อนไหวที่แสนจะบาดใจแล้วส่ายหน้าไปมาอย่างรับไม่ได้ น้ำตาหยาดน้อยเริ่มรื้นขึ้นคลอเบ้า ก่อนไหลลงอาบแก้ม
ไม่ใช่ว่าที่ผ่านมาเธอไม่รู้ว่าแฟนของตนเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างเจ้าชู้ มีสาวๆ มากหน้าหลายตาเข้ามาติดพัน ทว่าด้วยความไว้ใจและความเสมอต้นเสมอปลายของเขา จึงทำให้เธอไม่เคยคิดระแวงเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย
...โดยเฉพาะกับเพื่อนสนิทอย่างน้ำหวาน
เพราะเป็นคนไม่ค่อยมีปากเสียงและไม่ค่อยกล้ามาตั้งแต่ไหนแต่ไร จึงทำให้หยาดลดาทำได้เพียงยืนดูภาพบาดตาบาดใจเท่านั้น เธอไม่กล้าแม้แต่จะเปิดประตูเข้าไปแสดงตัว หญิงสาวผู้ถูกหักหลังจึงตัดสินใจวางกล่องเค้กที่ตั้งใจทำให้เขาไว้บนพื้นหน้าห้องนอน พร้อมข้อความบอกเลิกที่เขียนแปะไว้บนกล่องเค้ก ก่อนเดินออกมาทั้งน้ำตา
“ฮึก ฮืออออ...”
ไม่รู้จะเรียกว่าโชคดีหรือเปล่าที่เธอเลือกขับรถมาที่คอนโดของธามแทนการนั่งแกร็บเหมือนทุกที ตอนนี้สติของเธอไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอีกแล้ว หัวใจบีบตัวแรงจนเจ็บ ทุกอย่างมันแตกสลายยับเยินจนยากจะประกอบกลับ
ตอนนี้เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองจะไปที่ไหน หรือจะระบายเรื่องนี้กับใครได้บ้าง นอกจากร้องไห้คนเดียวแล้วขับรถออกไปอย่างไร้จุดหมายปลายทาง
จากที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน กระทั่งดวงตาแทบจะมองไม่เห็นทาง ตอนนี้ทุกอย่างเริ่มทุเลาลงบ้างแล้วตามระยะทางที่เธอได้ขับรถหนีออกมา หยาดลดาขับรถมาเรื่อยๆ จนไกลพอสมควร ก่อนจะตัดสินใจหักพวงมาลัยเลี้ยวรถไปเข้าไปที่ ‘ดิ อาฟเตอร์’ ที่ไนต์คลับแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ระหว่างทางกลับบ้าน
เผื่อการดื่มจะช่วยทำให้ลืมผู้ชายเฮงซวยคนนั้น!
เมื่อจอดรถแล้ว และตรวจบัตรหน้าประตูทางเข้าแล้ว เธอเดินฝ่าดงผู้คนที่เต้นอยู่หน้าเวทีเข้าไปยังหน้าเคาน์เตอร์บาร์ ด้านในสุด เลือกนั่งตรงเก้าอี้สตูลทรงสูงที่ว่าง
“คืนนี้ดื่มอะไรดีครับคุณผู้หญิง” บาร์เทนเดอร์หนุ่มอัธยาศัยดีเอ่ยทักทาย อวดรอยยิ้มสวยรับออเดอร์เครื่องดื่มจากเธอ
แต่เนื่องด้วยหยาดลดาไม่ใช่คนชำนาญเรื่องแอลกอฮอล์มากนัก จึงไม่รู้จะสั่งอะไรมาย้อมใจดี
“เอ่อ...อะไรก็ได้ค่ะ ขอแค่ดื่มแล้วจะกลายเป็นคนใหม่ก็พอ” คนเพิ่งอกหักพูดพลางเสยปอยผมที่หล่นมาปรกหน้าไปด้านหลังอย่างลวกๆ พร้อมกวาดสายตามองบรรยากาศคึกคักโดยรอบ
ทำอย่างไรเธอถึงจะสนุกและมีความสุขเหมือนคนพวกนั้นบ้างนะ
“ได้แล้วครับ ดิ อาฟเตอร์ ช็อก เมนูพิเศษของร้านครับคุณผู้หญิง”
“ขอบคุณค่ะ” เอ่ยขอบคุณจบก็ยกแก้วเครื่องดื่มสีสวยจรดริมฝีปากลิ้มรสชาติทันที
สัมผัสแรกคือความหวาน เหมือนความรักของเธอกับธามไม่มีผิด สัมผัสต่อมาคือความขมปร่าจากวอดก้าที่แทรกขึ้นมาทีละนิดๆ เฉกเช่นความสัมพันธ์ของเธอกับเขาที่ไม่รู้ว่ากลายมาเป็นแบบนี้ได้อย่างไร หรือเรื่องนี้ต้นเหตุมันมาจากการที่เธอไม่ยอมมีอะไรกับเขา จนไอ้แฟนเฮงซวยนั่นต้องไปหาที่ลงอย่างนั้นเหรอ?
“แม่งเอ๊ยยย อยากมากทำไมไม่ไปเอากับคนอื่นวะ” คิดแล้วก็อดย้อนถามไม่ได้ว่าทำไมต้องเป็นคนใกล้ตัวเธอ ทำไมต้องเป็นน้ำหวาน...เพื่อนที่สนิททที่สุดของเธอ
ย้อนกลับไปคิดถึงภาพอุจาดตาของคนทั้งคู่แล้วก็ต้องยกแก้วขึ้นดื่มอีกรอบ และครั้งนี้หยาดลดาดื่มมันพรวดเดียวจนหมด ก่อนจะหันไปสั่งมันเพิ่มกับบาร์เทนเดอร์คนเดิม
หยาดลดาเหยียดยิ้มหยัน จะว่าไป ทั้งชื่อ ทั้งรสชาติของค็อกเทลแก้วนี้มันช่างเข้ากับชีวิตบัดซบของเธอซะเหลือเกิน
บอกเลยว่าวันนี้เธอเจ็บมาก เจ็บจนจุก เจ็บจนพูดอะไรไม่ออก นอกจากภาพที่ธามหักหลังเธอวันนี้ ก็คงจะเป็นคืนวันที่เธอนั่งพูดคุยปรึกษากับน้ำหวานเรื่องของเขานี่แหละ อีกฝ่ายเป็นที่ปรึกษาของเธอในทุกเรื่อง ให้กำลังใจและอยู่เคียงข้างเธอมาตลอด แล้วทำไมถึง...
“ไอ้หวาน ฉันไม่เข้าใจ ทำไมแกต้องหักหลังฉันด้วยวะ ทำไม!”
โปรดติดตามตอนต่อไป
- ผู้เขียน
