เมื่อเห็นว่าภิลพยังไม่หายหงุดหงิดพลอยรักเลยจูงมือเขาออกไปข้างนอกบอกกับเวคินทร์ว่า
"เดี๋ยวมานะคะ พลอยพาเด็กดื้อไปสงบก่อน พลอยจัดการให้ค่ะ" พลอยรักยิ้มหวานให้เวคินทร์
เวคินทร์ยิ้มที่มุมปาก
"เราไปนั่งทานเค้กร้านด้านหน้าบริษัทกันดีกว่าค่ะ อร่อยมากเลยนะคะ" พลอยรักพูดขณะที่ดึงมือภิลพเกินเข้าลิฟต์
เมื่อถึงร้านเธอจัดแจงสั่งขนมเครื่องดื่มให้ภิลพ
"พลอยเข้าใจนะคะว่าลพหึงคินกับคุณสิ แต่คินคงมีเหตุผลของเขาจริงๆลพอย่างอนเลยนะคะ"
ภิลพแทบสำลักเค้กออกมา
"พลอย ผมถือโอกาสนี้บอกคุณเลยแล้วกันนะครับ ไม่มีจังหวะสักทีตอนนี้แหล่ะเหมาะสมสุด" ภิลพจริงจัง
"ผมกับไอ้คินเป็นเพื่อนกันครับ เราไม่ใช่คู่เก้งอย่างที่พลอยเข้าใจ"
"หมายความว่าไงคะ" พลอยรักทำหน้าฉงน
"ที่ผมโมโหผมไม่ได้หึงไอ้คินแต่ผมเป็นห่วงมัน แล้วที่สำคัญผมกับไอ้คินไม่ได้เป็นอะไรกัน เราไม่ใช่คู่รักชายรักชายครับ" ภิลพถอนหายใจโล่งที่ได้พูดสักที
"อะไรนะค
