“Anong sabi mo?” tanong ko sa kanya.
Pero hindi siya sumagot at pumasok na lang sa loob ng silid niya. Naiwan naman ako dito na nakatayo at nakatingin sa nagsarang pinto. Huminga na lang ako ng malalim at pumasok na muna sa kusina para ayusin ang mga pagkain. Ewan ko ba, bakit ba ako apektado sa kanya. Lalo na sa sinabi niya na sinungaling ako.
“Alam kaya niya?” tanong ko na lang sa sarili ko.
Hindi niya puwedeng malaman ang tungkol dito. Kaya naman mabilis kong tinawagan ang kaibigan ko.
“Kumusta, anong balita?”
“Wala pa, wala naman kaming makuha,” sagot niya sa akin.
“Kahit ako ay wala rin. Mukhang hindi ko yata magagawa ito,” sabi ko pa.
“Bakit naman?”
“Mukhang alam na yata niya,” sabi ko pa.
“Hindi naman siguro, nag-ooverthink ka lang,” sabi pa sa akin ng kaibigan ko.
“Sigur
