บทที่ 16
ต้อนรับพี่ใหญ่กลับจวนสกุลเวิน
หลายวันต่อมาเวินเยว่เล่อเด็กน้อยที่เคยสดใสร่าเริงในยามนี้กำลังจมอยู่กับความเศร้า แม้นางจะพยายามฝืนยิ้มบอกว่าตัวเองไม่เป็นอะไร แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่านางกำลังเศร้า
เวินหนิงเอ๋อร์ที่อยากให้น้องสาวผู้ร่าเริงกลับมาจึงตัดสินใจพาเวินเยว่เล่ออกไปด้านนอก แต่ดูเหมือนจะล้มเหลว เพราะขนาดพามากินข้าวที่ร้านหม้อไฟที่เวินเยว่เล่อชื่นชอบ เด็กน้อยยังกินไปเพียงไม่กี่คำก็วางตะเกียบลง
"เยว่เล่อ ข้าให้จางลี่ไปซื้อเกาลัดคั่วน้ำตาลที่เจ้าชอบมาดีหรือไม่" เวินหนิงเอ๋อร์มองคนตรงหน้าแววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง นี่เป็นครั้งแรกที่นางภาวนาของให้นายท่านเวินและฮูหยินเวินรีบกลับมาที่จวน
อย่างน้อยพวกเขาคงอยู่ดูแลเวินเยว่เล่อได้ ในระหว่างที่นางติดคุกข้อหาฆ่าไอ้สวะนั่น...
ตึง ตึง ตึง
เสียงกลองและประทัดดังสนั่นไปทั่วเมือง เวินหนิงเอ๋อร์สะดุ้งตัวด้วยความตกใจ ก่อนจะก้มลงมองไปที่ถนนเบื้
