ในเมื่อไล่ให้ตาย แต่คนหน้าด้านก็ยังปักหลักอยู่ห้องเธอต่อ พัชชาเลยหาเรื่องออกจากห้องเสียเอง จนเมื่อชายหนุ่มเห็นพัชชาแต่งตัวแต่งหน้าเสียสวยพริ้ง หยิบกระเป๋าสะพายมาคล้องไหล่อาทิตย์ก็รีบถาม
"จะไปไหนคะ"
"ไปเอารถค่ะ"
"เอากุญแจมาให้พี่ค่ะ เดี๋ยวพี่ให้คนจัดการให้" เขายื่นมือไปขอกุญแจแต่พัชชาส่ายหน้าทำหน้าตึงใส่
"ไม่ค่ะ พายอยากไปเอาเอง" เอารถเสร็จจะขับไปบ้านคุณยายเลย เธอนัดท่านไว้ว่าสัปดาห์นี้จะไปหานัดกับบรรดาญาติ ๆ รุ่นราวคราวเดียวไว้แล้วด้วยเช่นกัน
"ขับไหวเหรอ ขาสั่นขนาดนั้น"
นั่น! ยังมีหน้ามาพูดทั้งที่เขาเป็นคนทำให้เธอขาสั่น
"งั้นพี่ช่วยไปส่งพายหน่อยได้ไหม"
“ครับผม” อาทิตย์ขานรับทั้งที่ใจอยากให้เธอนอนพักผ่อนให้สบายที่ห้อง ทว่าไม่อยากขัดใจมาก กลัวจะโดนวางฝ่าเท้าไว้กลางอกอีก เมียใครวะ ดุชะมัด
“ไปค่ะ ไปเอา... กุญแจรถพี่ก่อน” เขาตั้งใจเว้นวรรคคำว่า ‘ไปเอา’ เพื่อเย้าแหย่หญิงสาวจนโดนเธอฟาด
