พัชชาอยู่บ้านคุณยายจนถึงวันอาทิตย์ ช่วงสายก็เตรียมตัวกลับคอนโด พรุ่งนี้มีสอบย่อยเลยตั้งใจจะกลับไปทบทวนบทเรียนเสียหน่อยเพราะวันศุกร์ที่ผ่านมาเธอเพิ่งโดดเรียนไป อีกทั้งนัดกับกนธิชาและปราณชนกไว้แล้วด้วยว่าตอนเย็นจะไปชอปปิงกัน เพื่อนเธอต้องหาซื้อวัตถุดิบมาทดลองทำขนมที่จะใช้แข่งขันในรายการทำอาหาร
“พายให้พี่โรมไปส่งแล้วกันลูก อากงเป็นห่วง” ท่านพิทักษ์จัดแจงให้คนขับรถของหลานสาวไปส่งให้ที่คอนโด
“ค่ะอากง พายไม่น่าขับไหว ของีบต่ออีกแป๊บ” เมื่อคืนดูซีรีส์กับอากงติดพันไปหน่อย กว่าจะยอมลงจากกำแพงเมืองจีนได้ก็เกือบตีสามตอนคุณยายลงมาตามสามีนั่นแหละ ถึงจะยอมปิดซีรีส์แล้วแยกย้ายกันไปนอน
“แล้วโรมล่ะขับไหวไหมลูก” คุณหญิงทิพวรรณถามหลานชายบ้าง ปากเรียกลูกแต่สายตากลับมีแรงพิฆาตบอกว่าต้องไหว
“ไหวคร้าบคุณย่า ผมหลับตั้งแต่ตอนที่ห้าแล้ว ไม่ต้องห่วงครับ ลานะครับ วีกหน้าเจอกันนะ ถ้าว่าง” รชตและพัชชาลาคนแก่เสร็จก
