Sa kaliwang sidewalk ng kalsada, mabagal na naglalakad nang sabay sila Warson at Drew. Pareho sila ng oras ng uwian saka iisa lang din ang way nila pauwi kaya nag-suggest si Drew na sabay na lamang silang umuwi ng binata.
Kanina pa sila tahimik. Diresto lamang ang tingin ni Warson sa daan habang panaka-naka naman ang pagtingin sa kanya ni Drew saka mapapangiti ang labi. Hindi maikakaila sa mukha nito na masaya ang pakiramdam nito na kasama si Warson.
“Hindi ko akalain na ilang kanto lang pala ang pagitan ng mga tirahan natin,” salita ni Drew na pumutol sa katahimikan sa pagitan nila ni Warson. Siya na ang muling nagsalita dahil mukhang walang balak si Warson na kausapin siya.
Sinulyapan naman ni Warson si Drew. Napangiti ito ng tipid saka tumango.
“Oo nga pala, ilang taon ka na?” tanon
