3
1257 คำ
จะพยายาม
พาฝันนั่งจมอยู่กับความคิดของเธออีกแล้ว... ตอนนี้ทุกคนอยู่ในห้องประชุมกันเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้มีแค่หัวหน้าแต่ละแผนก และบุคคลสำคัญบางท่านที่มาร่วมประชุมในครั้งนี้ด้วย แต่จะให้เอฝธอและแยมเข้ามาร่วมประชุมในครั้งนี้ด้วยทำไม
ทุกคนแนะนำตัวให้เจ้านายคนใหม่ฟังจนมาถึงตาของเธอ เธอที่ยังตกอยู่ในภวังค์ความคิดในเรื่องราวที่ผ่านมาและเมื่อครู่ เธอยังหาบทสรุปให้ตัวเองยังไม่ได้เลย...
' ฝัน... ฝัน...' แยมเขย่าแขนเพื่อนของเธอเบาๆเพื่อเรียกสติ
" ห๊ะ... อ๋อ... สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อพาฝัน ทำงานเป็นครีเอทีฟที่นี่ค่ะ " เธอพยายามแนะนำตัวให้สั้นที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอไม่อยากยืนให้เขามองเธอนานไปกว่านี้ แค่เรื่องเมื่อครู่เธอก็หน้าชาจนไม่กล้าสบตาเขาแล้ว
" คุณควรจะโฟกัสกับเรื่องที่กำลังทำอยู่นะคุณพาฝัน... ไม่ใช่นั่งเหม่อลอยคิดถึงเรื่องไร้สาระ..."
พาฝันสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อระงับอารมณ์และดึงสติของเธอให้กลับคืนมา... เขาไม่ใช่พี่จั๊มพ์ เขาไม่ใช่จริงๆ จำไว้เอาพาฝัน เขาแค่หน้าเหมือนเฉยๆ
" ขอโทษค่ะ พอดีคิดเรื่องงานอยู่ ต้องขอโทษที่ไม่ได้สนใจเรื่องไร้สาระที่กำลังพูดๆกันอยู่... ดิฉันจะพยายามปรับตัวให้ฟังเรื่องไร้สาระได้อย่างกลมกลืนนะคะ ปกติดิฉันจะใช้เวลาทุกนาทีนั่งที่โต๊ะทำงาน และทำงานตลอด เรื่องนี้ทุกคนทราบดี แต่ถ้าต่อไปการเรียกประชุมที่ดูจะเหมือนมีแต่เรื่องไร้สาระที่พูดคุยกันออกมา ดังนั้นครั้งคงต่อไปไม่ต้องเรียกทีมครีเอทีฟมาร่วมฟังก็ได้นะคะ... ขอตัวค่ะ แยมถ้าแกจะอยู่แกก็อยู่นะ ฉันไปช่วยแจ็คกี้ก่อน.." นั่นเป็นข้ออ้างของเธอต่างหาก
ครืดดด ตึกตึกตึก แกร๊ก ... ปัง
พูดจบพาฝันก็พาตัวเองออกมาจากห้องประชุมเล็กทันที เธอจะพยายามข่มใจตัวเองที่จะไม่ให้รู้สึกอะไร... เธอจะพยายาม
พาฝันเลือกมานั่งสงบสติอารมณ์ที่ห้องสำหรับดื่มกาแฟและเป็นมุมพักผ่อนสำหรับพนักงาน เวลาพนักงานเครียดๆก็จะเลิกมานั่งกันบริเวณนี้ เธอเลือกดื่มโกโก้ร้อนแทนกาแฟ เพราะอะไรหน่ะ
เหรอ เธอกลัวเธอจะอาเจียนหน่ะสิ เพราะคำว่ากาแฟมันทำให้เธอนึกถึงร้านกาแฟเล็กแห่งนั้นที่เธอและเขาไปนั่งคุยกันก่อนจะเจอกับเหตุการณ์ร้าย...
พาฝันเลือกมุมเงียบๆนั่งคิดงานไปดื่มโกโก้ไป มือนึงยกถ้วยโกโก้ดื่ม อีกมีก็เขียนอะไรยุกยิกๆ การกระทำนี้ตกอยู่ในสายตาของเจ้านายคนใหม่ตลอดเวลา
เจสั่งปิดประชุมบอดเล็กๆทันทีที่ผู้หญิงที่ชื่อพาฝันเดินออกไป เขาไม่พอใจในการกระทำของเธอสักเท่าไร เธอคนนั้นช่างเป็นคนไม่มีมารยาททางสังคมเอาเสียเลย และที่สำคัญเขาเป็นถึงเจ้าของสถานีคนใหม่ และใหญ่ที่สุดของที่นี่ แต่เธอไม่ให้ความเคารพเขาเลยสักนิด
พาฝันที่กำลังใจจดใจจ่อกับงาน เมื่อเธอยกถ้วยโกโก้ขึ้นมาดื่มอีกครั้งเอกลับพบว่ามันหมดแล้ว...
" อ้าว.. หมดซะแล้ว.."
ครืดดดด
พาฝันเลื่อนเก้าอี้ออกจากโต๊ะ และลุกขึ้นยืน ในขณะที่ยืนเธอก็ยังก้มหน้าก้มตาเขียนงานของเธอไป
ขวับ.. ว๊าย!!
พาฝันถึงกับตกใจและหลับตาปี๋ทันทีที่เธอหมุนตัวกำลังจะเดินออกจากโต๊ะเพื่อไปชงโกโก้อีกถ้วย หัวใจของเธอมันเหมือนกับว่าล่วงไปที่ตาตุ่มเลยทีเดียว... พาฝันหลับตาลงแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ เธอแทบจะล้มลงไปเลยทีเดียวที่เห็นเขายืนอยู่ตรงนี้... มันทำให้เธอรู้สึกกลัวยังไงไม่รู้... อัตราของหัวใจมันเต้นแรงจะแทบจะทะลุออกมา พาฝันใช้มือจับไปที่หน้าอกของเธอเพราะความตกใจ..
" ขอโทษที่ทำให้ตกใจ... เมื่อครู่คุณไม่มีมารยาทนะคุณพาฝัน... คุณไม่ควรจะลุกออกมาอย่างนี้ คนแบบคุณเหรอที่เป็นหัวหน้าคน... ใช้ไม่ได้"
ฝันสูดหายใจเข้าลึกๆทัน นี่เขาตั้งใจเดินมาหาเรื่องเธอถึงที่นี่เลยเหรอ
" ขอโทษด้วยนะคะ ฉันไม่ใช่หัวหน้าใครทั้งนั้น การที่พวกคุณผู้บริหารทั้งเก่าและใหม่เรียกประชุมกัน อันที่จริงมันไม่เกี่ยวกับดิฉันเลยสักนิด ดิฉันเป็นแค่พนักงานของที่นี่ และดิฉันก็ไม่ได้สนใจว่าใครจะมองดิฉันว่าเป็นคนแบบไหน ดิฉันมาทำงานเพื่อรับค่าแรง ดิฉันไม่เห็นว่ามีความจำเป็นในส่วนไหนที่ดิฉันจะต้องคอยประจบประแจงเลียแข้งเลียขาให้คนอื่นพอใจหรือชอบใจในตัวดิฉัน ดิฉันใช้ความสามารถในการทำงาน ไม่ได้ใช้ความประจบประแจงหรือว่าเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ตัวเองได้งานนี้มาทำ ฉันใช้ความสามารถของตัวเองสมัครเข้ามาค่ะ ถ้ามันทำให้คุณไม่พอใจ ดิฉันก็ขอโทษด้วยนะคะ ฉันไม่สามารถทำให้ทุกคนพอใจดิฉันได้หมดหรอกค่ะ"
พูดจบพาฝันก็หันกลับไปเก็บข้าวของของเธอทันทีเมื่อเก็บทุกอย่างครบแล้วเธอก็หมุนตัวออกไปทันที...
เจถึงกับขบกรามทันที อวดดี ผู้หญิงคนนี้ชักจะอวดดีกับเขามากเกินไปแล้วนะ
พาฝันก่ะว่าจะพาตัวเองมานั่งหาที่ทำงานแบบสงบ เพราะงานเธอจำเป็นต้องใช้สมองแต่เปล่าเลย เพราะผู้เป็นเจ้านายคนใหม่ของเธอมาตามหาเรื่องเธอถึงที่นี่
" ใจเย็นๆพาฝัน เธอต้องพยายามใจเย็นเข้าไว้..ฟู่ว... หายใจเข้าลึกๆ...หายใจเข้าลึกๆนะ
พาฝัน..."
พาฝันเดินไปพูดไปราวกับคนบ้า แค่หน้าเหมือนฝัน เขาแค่หน้าเหมือน เขาไม่ใช่พี่จั๊มพ์ของเธอฝัน จำเอาไว้สิ..
พาฝันพาตัวเองมายังโต๊ะทำงาน แค่ก้าวเข้ามา แยมก็พุ่งถลามาหาเธอทันที..
' แก.. แกโอเคไหม ไหนดูสิ '
แยมจับฝันหันซ้ายหันขวา จับหัวฝันก้มลงมาดู เชยคางฝันเพื่อสำรวจตรวจตรา ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาดู และลงไปนั่งยองๆเพื่อสำรวจที่บริเวณขาทั้งสองข้างของเพื่อนเธอทันที
" หึๆ แยม... ไม่ได้เป็นอะไร แค่ไปนั่งคิดแผนงานหน่ะ... ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย แกก็ นี่ไง..มาๆมานั่งทำงานช่วยกัน แจ็คกี้!! มาเลยค่ะลูกสาว มาช่วยคุมแม่ค่ะ..."
แยมรู้ว่าเพื่อนเธอไม่ปกติแต่ก็ไม่อยากเซ้าซี้อะไรมาก..คงจะไม่เป็นอะไรมากจริงๆ แต่เจ้านายเหนือหัวคนใหม่นี่สิ ดูยังไงก็คือพี่จั๊มพ์ เธอคงต้องเล่าเรื่องนี้ให้พี่อั้มฟังซะหน่อย... เพราะมันจะเหมือนกันเกินไป เป็นไปไม่ได้ที่พี่จั๊มพ์จะมีแฝด ไม่มีทางเป็นไปได้
สามคนนั่งสุมหัวกันใช้ความคิดโดยไม่รู้เลยว่ามีใครคนหนึ่งยืนมองพวกเขาผ่านหน้ากระจกหน้าต่างที่เป็นคล้ายกำแพงกั้นเพื่อแบ่งแยกเป็นส่วนๆของแต่ละแผนกไป
- ผู้เขียน
