ตี๋ใหญ่เกียร์ดุ

“เมื่อคืนเป็นยังไงบ้างวะอีหมวย?” หมวยเล็ก สาวสวยสุดฮอตหนึ่งในแก๊งชะนีหลีกระพือ ที่หนุ่ม ๆ หลายคนอยากครอบครอง เพราะแก๊งพวกเธอไม่ได้มีดีแค่ขาวสวยหมวยเอ็กซ์ แต่ยังเด็ดกันทุกคน หย่อนก้นนั่งยังเก้าอี้โรงอาหารของคณะบริหารธุรกิจได้ไม่ถึงหนึ่งวินาที ก็ถูกพิกเล็ตเพื่อนสนิทที่กำลังนั่งกรีดอายไลเนอร์ เงยหน้าถามถึงหนุ่มฮอตอีกมหาลัย ที่เมื่อคืนหมวยเล็กนัดไปเย ทว่าเจ้าตัวก็ยังไม่ทันได้ตอบ แคทเพื่อนสาวอีกคนที่กำลังนั่งจิ้มโทรศัพท์คุยแชตกับผู้ก็ถามย้ำ “เออ เป็นไงบ้างวะอีหมวย เด็ดไหมวะ?” ไม่นานก็ตามมาด้วยเมเปิ้ลที่นั่งอยู่ด้านข้างเธอ เอาไหล่มากระแทกพร้อมกับถาม ด้วยหน้าตาอยากรู้อยากเห็นสุด ๆ “ใช่เล่ามาเดี๋ยวนี้อีหมวย” ทำเอาหมวยเล็กที่มองเพื่อนทั้งสามคนของเธออยู่ ถึงกับกลอกตามองบนกับความขี้เสือกของแต่ละคน ก่อนจะถอนหายใจแรง ๆ แล้วตอบกลับด้วยท่าทีเซ็ง ๆ ขณะใบหน้านั้นไม่สบอารมณ์ “เด็ดห่าอะไรไม่ได้เรื่องเลย เสียเวลากูล้างหลีฉิบหาย” “ทำไมวะ?” “ก็ K เล็ก อมก็ไม่สนุก ชักไม่มัน กูเลยไม่ให้เอา” “จริงเหรอวะ! พี่อาร์ตเนี่ยนะเล็ก?” แคทถึงกับไม่เชื่อหู เพราะคนที่เพื่อนพูดถึงเป็นถึงหนุ่มฮอตที่สาว ๆ ต่างพากันบอกว่าใหญ่และเด็ดมาก “นั่นดิ” “อีหมวยเอาดี ๆ อย่าเม็ดเยอะ” สิ้นเสียงเมเปิ้ลและพิกเล็ตที่ถามย้ำ หมวยเล็กก็เงียบนิ่งไปครู่หนึ่ง เพราะกลัวความแตกและเพื่อนไม่เชื่อในสิ่งที่พูด เนื่องจากเรื่องที่บอกไม่เป็นความจริงเลยสักนิด ใช่อยู่ เธอตั้งใจนัดพี่อาร์ตหนุ่มฮอตอีกมหาลัยไปเย เพื่อเปิดประสบการณ์ แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าเพราะกลัวเจ็บกับครั้งแรก จึงไม่ได้ขึ้นไปบนห้องของรุ่นพี่ แต่ที่ต้องโกหกเช่นนั้น เพราะเธอไม่อยากเป็นแกะดำในแก๊ง จึงต้องหลอกเพื่อน ๆ ตั้งแต่วันแรกที่ย้ายเข้ามาเรียนมหาลัยเอพีเมื่อเทอมที่แล้ว ว่าเป็นพวกมากประสบการณ์ เพื่อที่จะได้อยู่ในแก๊งชะนีหลีกระพือ ที่เข้ามาทักทายทำความรู้จักเธอก่อนเพื่อนคนอื่น ๆ ในห้อง จนทำให้เรื่องมันบานปลายถึงทุกวันนี้ แต่จะให้บอกความจริงว่ายังซิงอยู่ก็เกินกว่าจะกลับลำแล้ว หมวยเล็กจึงจำต้องโกหกต่อไป ไม่นานคนตัวเล็กก็ตอบยืนยันเพื่อนทั้งสามของเธอด้วยใบหน้าจริงจัง “แล้วกูจะโกหกพวกมึงทำไม เสียอารมณ์ฉิบหาย” “เออ ๆ ช่างมัน ผู้เด็ด ๆ มีให้มึงตำอีกเยอะ อย่าเสียรมณ์เลย” เมเปิ้ลพูดพร้อมกับตบบ่าหมวยเล็กเพื่อเป็นการปลอบใจ ส่วนแม่ตัวดีก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากพยักหน้ากลับไปเบา ๆ จากนั้นก็วางกระเป๋าสะพายไหล่ลงข้างกาย พอเห็นบนโต๊ะอาหารไม่มีจานข้าวเลยสักใบ หมวยเล็กจึงเลิกคิ้วถามเพื่อนทั้งสาม “พวกมึงกินข้าวกันแล้ว?” ขณะตาคู่สวยมองยังเพื่อน ๆ ที่กำลังนั่งแต่งองค์ทรงเครื่องอยู่ ไม่นานก็ได้ยินเมเปิ้ลพูดขึ้น “ยังค่า รอมึงนี่แหละ เช้าก็ไม่มาเรียน บ่ายยังเสือกมาช้าอีก” “โทษทีเมื่อคืนกูกลับคอนดึกไปหน่อยก็เลยนอนเพลิน ว่าแต่พวกมึงจะเสด็จไปซื้อข้าวกันได้ยัง?” “ไปดิ” พูดจบหญิงสาวทั้งสี่คนก็เดินไปซื้อข้าว ซึ่งระหว่างทางเดินก็เต็มไปด้วยสายตาของนักศึกษาหลายคน ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงต่างพากันมองพวกเธอเป็นตาเดียว ทว่าความรู้สึกแตกต่างกันออกไป บ้างก็อิจฉาเพราะพวกเธอนั้นสวยโดดเด่นเกินหน้าเกินตา บ้างก็มองตาละห้อยปานจะกลืนกินด้วยความหลงใหลจนอยากครอบครอง ทว่าพวกเธอก็ไม่ได้สนใจยังคงเดินพูดคุยหัวเราะและยิ้มแย้มกันปกติ ไม่ได้มีท่าทีเขินอายแต่อย่างใดเพราะชินแล้ว... อีกฝั่งหนึ่งหลังจากหญิงสาวทั้งสี่คนเดินออกไปแล้ว สองหนุ่มวิศวะต่างอายุ ที่นั่งอยู่โต๊ะข้างหลังพวกเธอก็พูดแซวกันขำ ๆ ถึงคำพูดที่ได้ยินเมื่อครู่ “เยิ้มเลยดิมึงไอ้ต้า” “เออดิพี่ พูดซะเสียวไข่ อยากโดนหมวยอมบ้างเลย” ต้าพูดด้วยท่าทีตื่นเต้นทว่าไม่ได้จริงจังอะไร เมื่อนึกถึงคำพูดของเพื่อนร่วมรุ่นสุดสวยที่ได้ยินเมื่อครู่ ทว่าเพียงแป๊บเดียวรอยยิ้มนั้นก็หายไป เมื่อถูกเพื่อนของพี่ชายอย่างอคิณพูดเบรกจนหัวทิ่ม “หยุดฝัน น้องหมวยไม่เอามึงหรอก เพราะมึงมันไม่เด็ด แถมยังกระดอเล็กอีก” รู้ ๆ กันอยู่ว่าสาว ๆ แก๊งนี้คบแต่หนุ่มฮอตและต้องเป็นตัวท็อปของมหาลัยเท่านั้น แถมยังต้องใหญ่และเด็ดอีกต่างหาก “เขาเรียกว่ายังไม่โตเต็มวัยครับ” “อย่ามาแถ” “งั้นเดี๋ยวผมส่งเฮียตี๋ไปสู้” สิ้นเสียงขบขัน สองหนุ่มก็หันไปยังคนตัวสูงร่างกำยำที่นอนฟุบหลับกับโต๊ะอาหารราวกับไปอดหลับอดนอนที่ไหนมา ไม่นาน ตี๋ใหญ่ ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาตาแหลมคมรับกับจมูกโด่งคมสัน ผิวค่อนไปทางขาว ร่างสูงกำยำที่ถูกกล่าวถึงก็ชูนิ้วกลางให้กับน้องชายตัวดีของตัวเอง จากนั้นก็ยกศีรษะขึ้นพร้อมกับพูดบ่น “กูก็นอนของกูอยู่ดี ๆ มาเสือกเหี้ยไรด้วย” “อย่าเพิ่งรำคาญดิเฮีย ไปจีบหมวยเล็กให้หน่อยดิ ผมอยากรู้ว่าเด็ดไหม?” “มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบยุ่งกับผู้หญิงมอเดียวกัน” “เฮียก็ลองเปิดใจดูสักครั้งดิ” “เปิดกระดอพอได้อยู่ แต่เปิดใจพักก่อนครับ” “ใจแข็งยิ่งกว่าหรรมอีกเฮียกู” “...” คนตัวสูงไม่ได้ตอบอะไรกลับไปนอกจากบิดกายไล่ความเมื่อยล้า หลังจากงีบหลับไปพักหนึ่ง ขณะตาคู่คมมองใบหน้าเรียวสวยรับกับปากนิดจมูกหน่อยของรุ่นน้องสาวสุดสวย อีกทั้งอกอวบอิ่มที่มองในระยะไกลก็รับรู้ถึงความใหญ่ ซึ่งไม่เข้ากับขนาดตัวที่เล็กนิดเดียวเลยสักนิด จากนั้นก็นั่งมองคนที่พูดจนทำเอาตัวเขาสมองตื่นและท่อนลำแข็งขืนอย่างพินิจพิจารณา แม้จะเคยเห็นเธอหลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้สนใจหรือใส่ใจเลยสักครั้ง ด้วยไม่ชอบหญิงมหาลัยเดียวกัน เพราะไม่อยากปวดหัวในตอนที่ความสัมพันธ์จบลงไม่ดี อีกทั้งไม่อยากมองหน้าใครไม่ติด จึงตัดปัญหาข้อนี้ไป แม้จะสวยและเด็ดขนาดไหนก็ไม่อยากยุ่ง แต่พอตอนนี้ได้มองรุ่นน้องคนสวยดี ๆ กลับละสายตาไปไหนไม่ได้ ตี๋ใหญ่จึงนั่งมองใบหน้าจิ้มลิ้มปนเซ็กซี่มีเสน่ห์ของหมวยเล็กไม่วางตา แต่เมื่อเห็นว่าตัวเองมองรุ่นน้องนานเกินไป จึงเตรียมเบี่ยงสายตาไปทางอื่น ทว่าสายตาดันไปสะดุดกับกระโปรงพลีทของเธอ ที่ถูกลมพัดปลิวจนเห็นซับในสีเนื้อที่กลืนไปกับผิวกาย ด้วยมันสั้นมากจึงทำให้เห็นแก้มก้นขาวเนียน ทำเอาใจสั่นระรัวไม่เป็นจังหวะ ก่อนจะยกยิ้มมุมปากด้วยความชอบใจ ท่ามกลางเสียงพูดคุยของเพื่อนและไอ้น้องชายตัวแสบที่มักจะชอบมานั่งกินข้าวด้วย “แล้วไอ้ทรอสกับไอ้กี้เมื่อไหร่จะมาวะ กูหิวข้าวจะตายห่าอยู่แล้วเนี่ย” “พี่ก็ไปซื้อแดกดิพี่คิณ ใครบอกให้พี่รอ” “ไม่อะ กูกลัวเพื่อนน้อยใจ” “พี่ทรอสกับพี่กี้ไม่ไร้สาระขนาดนั้นหรอกเชื่อผม” “สภาพมึงให้กูเชื่อ?” สิ้นเสียงคิณ ทรอสกับกี้เพื่อนที่ถูกถามถึงก็เดินมาพอดี คิณกับกี้จึงเดินออกไปซื้อข้าว ทำให้บนโต๊ะตอนนี้เหลือเพียงตี๋ใหญ่กับต้า ที่กินข้าวอิ่มแล้วจึงนั่งรอที่โต๊ะ และทรอสที่กำลังนั่งคุยงานกับอาจารย์อยู่ ด้วยเป็นประธานรุ่นจึงทำให้วุ่นวายกว่าคนอื่น เพื่อนทั้งสองจึงอาสาซื้อข้าวมาให้ เมื่อคิณกับกี้เดินออกไปแล้ว ตี๋ใหญ่ก็ยกแก้วน้ำขึ้นดื่มแล้วหันไปมองยังหมวยเล็กที่กำลังยืนซื้อข้าวอีกครั้ง...