...บ่าย 3โมง ณ สนามบินสุวรรณภูมิ...
ลดาเตรียมพร้อมจะออกเดินทาง เธอกำลังยืนรอเช็กอิน มีผู้คนมากมายมากหน้าหลายตาเดินไปเดินมารอการเดินทางเช่นเดียวกัน เธอมองไปโดยรอบแล้วสะดุดเมื่อมองไปเห็นชายคนนึง..ทำให้หัวใจเธอกระตุกเต้นแรง
"เฮ้อ! นี่ฉันคิดถึงเขามากถึงขนาดตาพร่าตาลายเห็นคนอื่นเป็นเขาไปได้หรือไงเนี่ย" ลดาถอนหายใจพร้อมกับสะบัดศีรษะเบาๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินไปยังเคาน์เตอร์เช็กอิน เธอยื่นเอกสารการเดินทางไปให้กับพนักงาน
"ขอโทษนะครับ..ภรรยาของผมเปลี่ยนใจไม่เดินทางแล้วครับ" อยู่ๆ ก็มีเสียงที่คุ้นหูบอกกับพนักงานพร้อมกับยื่นมือไปหยิบเอกสารของเธอกลับมา แล้วยังจับแขนดึงเธอออกมาจากแถว
"นาย!" ลดาเงยหน้าขึ้นมองโมกข์ เธอยังคงสับสนงุนงงว่านี่เป็นเขาจริงๆ หรือเปล่า เขามาได้ยังไง?
"มานี่.." โมกข์จับแขนลดาดึงให้เธอเดินออกมา
"จะไปไหน!" ลดาสงสัยว่าโมกข์จะพาเธอไปไหน
"เธอดื้อมากเลยนะ ฉันบอกแล้วไงว่าใ
