ดาวเต็มฟ้าเองตั้งแต่ได้กลับมาที่บ้านเธอก็เหมือนไม่เป็นตัวเองสักเท่าไรเหมือนชีวิตขาดคนสำคัญไปถึงสองคนด้วยกัน เธอนั่งเล่นที่ชิงช้าหน้าบ้านเหมือนคนหมดอาลัยตายอยากในชีวิต
แต่ความเป็นไปของเธออยู่ในสายตาของใครคนหนึ่งที่แอบมองเธอจากด้านข้างของรั้วบ้าน เขาเห็นเธอนั่งเหม่อลอยและมีอาการยกหลังมือขึ้นมาเช็ดที่หน้าคล้ายกำลังปาดน้ำตาอยู่เขาอยากเดินเข้าไปหาเธอแล้วถามเธอว่าคำพูดที่เธอบอกว่ารักในวันนั้นเธอพูดจริงหรือไม่
"เต็มฟ้า" เสียงของผู้ชายที่เคยคุ้นเรียกเธอ
"พี่ตะวัน!" ไม่เรียกเปล่าเธอรีบวิ่งเข้าหาโผเข้ากอดร้องไห้อย่างดีใจผสมกับคสามเสียใจปนเปกันไป โดยสายตาคู่นั้นที่มองเธออยู่ได้มองตามไปยังชายคนที่ตะโกนเรียกเธอ
"ฮืออออออพี่ตะวันไปอยู่ไหนมา ทำไมพี่ตะวันหายไปแบบนี้พี่รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับเต็มฟ้าบ้าง" เธอปล่อยโฮเหมือนเด็กน้อยที่เจอหน้าพ่อแม่
"เติมตะวัน" ตุนท์เอ่ยชื่อนี้ขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงของหญิ
