“ช่วยเล่าเหตุการณ์ที่ทำให้ทั้งคู่ตกหลุมรักกันที่นี่หน่อยได้ไหมครับ เห็นเขาบอกกันว่าเจ้าสาวเป็นรักแรกพบของเจ้าบ่าวเลย”
สิ้นเสียงพิธีกรการร้องแซวของบุคคลในงานก็ดังสนั่นจนเพชรชมพูที่ตาแดงช้ำจากการร้องไห้เป็นเวลานานต้องวาดยิ้มดีใจกับเพื่อนสนิทที่ได้เห็นอีกฝ่ายเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที ความจริงเธอคิดว่าตนเองคงจะต้องอายุมากกว่านี้ถึงจะได้เห็นชิกะยอมตกลงปลงใจกับใครสักคน ไม่คิดว่าเจ้าของโรมแรมหรูทางใต้จะสามารถพิชิตหัวใจเพื่อนเธอและครอบครัวเจ้าตัวได้เร็วขนาดนี้ ทว่าสุดท้ายแล้วรักก็คือรักนั่นแหละ
ต่างกับเธอในตอนนี้ที่ดูเหมือนมันจะผิดที่ผิดเวลาไปเสียหมด แต่จะไปโทษที่กล่าวมาทั้งหมดก็คงจะไม่ได้ ในเมื่อเลือกที่จะรักเขาเอง
และถึงแม้ว่าคืนก่อนวันงานเริ่มจริง ๆ เพชรชมพูจะเลือกนอนค้างกับผู้เป็นสามีตามปกติตอนเขากลับมาบ้านระหว่างเราก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษไปมากกว่าแต่ก่อน มีแค่เขาบ่นว่าช่วงนี้เหนื่อยขอนอนกอดเธอหรืออ
