กายกดปากลงบนซีกแก้มขาวสลับแดง เว้าวอนฉกฉวยโอกาสจากเธอชนิดที่ทำให้สาวน้อยขนลุกเกรียว เธอเอียงหน้าหลบซ้าย เขาก็จูบแก้มขวา พอเอียงหน้าหลบขวาเขาก็จูบแก้มซ้าย พอจะก้มหน้าหนีทั้งซ้ายและขวาเขาก็จูบกลางกระหม่อม แล้วผลักเธอให้เงยหน้าสบตาคมกริบคู่นั้น
“ได้แต่มองอยู่ห่างๆ ใครจะรู้บ้างว่าทรมานแค่ไหน”
“ฮะ อะ เอ่อ น้ากายพูดเรื่องอะไรคะ มารีงง”
“หนูมารี” เสียงทุ้มแผ่วเบาชวนให้ใจเต้นแรง มารียันผ่อนลมหายใจก่อนขับขานด้วยความลืมตัว เสียงเล็กของเธอไพเราะเสนาะหู เชื้อชวนเขาโดยไม่รู้ตัว
“ขา”
กายอดใจไม่ไหวเชยคางมนที่พยายามก้มงุดเพื่อจูบปาก มารียันตัวสั่น ดูว่าความหนาวเหน็บหรือความเย็นจากเสื้อผ้าเปียกปอนจะทวีมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่เห็นผนังห้องคงคิดว่ากำลังยืนโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ยังกระหน่ำระห่ำเสียงเซ็งแซ่เข้ามาให้ได้ยิน
จูบของกายคราวนี้หนักหน่วง ไม่ใช่ปากแนบปากแต่ยังซุกไซ้ปลายลิ้นหนาๆ ที่เธอเพิ่งรู้ว่ามันสากเพียงใด ลิ้นของเขาใหญ่จนคับปาก ขยับไปทางไหนก็ดูดรัดลิ้นเล็กๆ ของเธอเต็มที่ มารียันคว้าบ่ากว้างเอาไว้เมื่อต้องยืดตัวขึ้นรับจูบจากเขาอย่างเมามันในอารมณ์
เสื้อผ้าชุดนักศึกษาเกือบเปลือยเปล่าเพราะเปียกน้ำ อยู่บนตักกว้างที่รัดไปทั่วเนื้อนุ่ม ทรวงอกเป็นกระพุ่มคล้ายดอกบัวบานอล่างฉ่างเบียดแผงอกกว้าง มารียันหายใจแผ่วทว่าก็ทำให้กระพุ่มเนื้อสะท้อนขึ้นลงอย่างรุนแรง
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เกิดจะผิดฝาผิดคนขึ้นมาตอนนี้หรือ
“อ๊ะ” เธอครางเสียงหลง เมื่อจังหวะการเต้นของหัวใจกำลังโลดแล่นโจนทะยาน แล้วจู่ๆ ปากร้อนผ่าวก็ถอยห่างไปหน้าตาเฉย ตากลมจึงตวัดขึ้นคล้ายไม่สบอารมณ์
“ยินยอม หรือจำใจ ฉันจะไม่หยุดแค่นี้ ไม่ว่าเธอจะตอบอะไร”
“แล้วจะถามทำไมคะ”
บ้าเอ๊ย นี่เธอบ้าไปแล้วหรือไง ถามอะไรโง่ๆ ถามเหมือนอ่อยเหยื่อ หน้าด้านหน้าทนนักเชียว
“บอกสิว่ามาทำไม” กายไม่อยากเสียเวลาชวนคุยเลยสักนิด แต่เขาต้องไม่ตัดตอนเร็วเกินไป เด็กยังไม่ประสาจะตื่นตกใจและกลายเป็นฝากประสบการณ์ที่ไม่ควรจดจำได้
“หลบฝนค่ะ”
“แล้วทำไมไม่เข้าไปหาปรี”
ซวยแล้ว นี่น้ากายกำลังหลอกเธอเพื่อตอบคำถามข้อนี้ใช่ไหม เอาล่ะสิมารียัน เธอจะตอบเขาว่ายังไง
“มารีมาหาน้ากายนี่คะ ไม่ได้มาหาน้าปรี”
ดวงตากลมโตสบเข้ากับตาคมกริบที่ฉายแววรู้เท่าทัน กายส่ายหน้าน้อยๆ เหมือนไม่เชื่อ
“การหลบฝนกับน้ากายสนุกกว่าการหลบฝนกับน้าปรีตั้งเยอะ”
คราวนี้คิ้วเข้มๆ หนาๆ ของกายเลิกสูงขึ้น หน่วยตาดำใหญ่หรี่ลงเมื่อยื่นมือมาประคองสองกระพุ่มเนื้อคัพ D มารียันตาโตหน้าแดงแปร๊ด
“ชอบแบบนี้เหรอ”
มารียันแม้จะอายขนาดไหนก็ยังพยักหน้า เธออาจจะต้องไหลไปตามน้ำเพื่อรักษาเกียรติยศศักดิ์ศรีของน้าปรีชญาเอาไว้ เนื้อตัวจะสั่นเทิ้มหัวใจจะเต้นรัวและยอดถันจะหดแข็งจนพุ่งดันเสื้อสองชั้นออกมาให้เห็น
“เธอชอบฉันเหรอหนูมารี”
‘ค่ะ’
“อย่าถามมารีได้มั้ยคะน้ากาย มารีกระดากปากที่ต้องพูด”
“แต่ฉันไม่”
“ค่ะ น้ากายจะไม่ชอบมารีก็ไม่แปลกนี่คะ”
ทำไมมารียันเสียใจ ทำไมกระบอกตาร้อนผ่าว ทำไมน้ำตาจวนเจียนจะไหล ผีเข้าหรือไง เธอรู้สึกชอบเขาแบบชู้รักตั้งแต่เมื่อไหร่กันเล่า
“ฉันไม่กระดากใจที่ทำกับเธอแบบนี้”
สองกระพุ่มเนื้อนุ่มหยุ่นถูกกลืนหายเข้าไปในปากอุ่น มารียันตกตะลึงนิ่งขึงอย่างทำอะไรไม่ถูก และพอปากร้อนดูดกลืนปลายถันแรงๆ ร่างทั้งร่างก็สั่นระริก
“น้า...กาย”
ลมหายใจหืดหอบ มือจิกเรือนผมที่อยู่ต่ำลงตรงหน้าอก มารียันเผลอแอ่นอกใส่ปากเขา ปลายถันถูกดูดรัดจนเจ็บ เจ็บจนต้องกดหน้าลงดูและพบว่าบัดนี้กระดุมเสื้อนักศึกษาหลุดหายไปหลายเม็ด เต้านมอร้าอร่ามเย็นเยียบเกือบเปลือยเปล่า
“โอว เจ็บค่ะ มารีเจ็บค่ะน้ากาย”
ปากของกายไม่คลายความหนักหน่วง เหมือนจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนยอดถันไม่เคยต้องมือชายถึงกับแสบระริก ขนาดเจ็บแสบก็ยังแข็งขืนเป็นไต มือของกายเหนี่ยวรั้งเสื้อชั้นในเปียกน้ำลงต่ำ เต้านมอวบอิ่มคัพ D สะบัดตัวดีดผึง
“ขาวจัง ซ่อนรูปน่าดูเลยนะหนูมารี”
ปลายถันสีชมพูระเรือน่ารัก ยั่วให้ปลายลิ้นสากตวัดเลียเป็นวงกลม มือของกายบีบขยำเต้านมนุ่มหยุ่นเต็มไม้เต็มมือกว่าของปรีชญา กายดูดกลืนเต้านมขาวอวบอย่างหิวโหย บีบขยำลืมวัย ลืมว่ามารียันเจ็บแสบ
“อูยยย ซี้ดดดด เจ็บค่ะน้ากาย”
ฟันของกายครูดไปกับตุ่มไตแข็งๆ มารียันสะดุ้งเฮือกหลับตาปี๋ กัดปากตัวเองจนเจ็บ เจ็บทั้งปากเจ็บทั้งนม สาวน้อยวัยสะออนสะท้านหนแล้วหนเล่า ครวญครางอย่างเจ็บปวด แต่ไม่เหมือนคนทรมาน ความเจ็บแสบกลายเป็นความเพลิดเพลิน มือเล็กยังกดศีรษะกายให้ซุกไซ้ทรวงอก ลืมตัวลืมอาย ทำตามแต่ที่หัวใจต้องการ
เรือนร่างของมารียันปลุกความร้ายกาจในตัวกายให้ลุกพรึ่บ เธอแอ่นร่างจนทอดโค้ง เขาก็ฉีกทึ้งเสื้อเปียกๆ ขาดวิ่น แล้วบีบขยำเต้าทรวงเต่งตึงอย่างรุนแรง
“โอ๊ย น้ากาย มารีเจ็บ ซี้ดดดด”
ถึงจะเจ็บแสบแค่ไหน มารียันก็ยังครางแผ่วสะบัดร้อนสะบัดหนาว ปากของกายยังดูดดื่มเต้านมเต่งตึง มือเริ่มเปลี่ยนทิศทางไต่ลงเบื้องล่าง ชายกระโปรงนักศึกษาจีบรอบตัวถูกถลกขึ้นเหนือขาอ่อน มือของกายสอดเข้าไปกลางหว่างขา มารียันหุบขาฉับ
“พอก่อนค่ะน้ากาย ให้เวลามารีก่อน นะคะ ซี้ดดดดด”
พอเธอพูดมากเข้า เขาก็กัดปลายถันให้หยุดพูด ต้นขาอวบถูกลูบไล้จนเผลอกางออก มือของกายจึงล่วงล้ำเข้าถึงใจกลางซึ่งเป็นเนินสามเหลี่ยมอูมๆ และ...
“เบบี๋ ไร้ขนด้วยหรือเนี่ย”
“อื้อ น้ากายขา มารีว่าพอเถอะ อะ แค่นี้ก็มากไปแล้ว โอยยย”
มารียันส่ายสั่นไปทั้งเรือนร่างโดยเฉพาะเนินนางเกลี้ยงเกลาซึ่งกำลังอุ่นจัด ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน สาเหตุคงมาจากนิ้วมือน้ากายที่ซุกซนกดกลางกลีบเนื้อ
“ซี้ดดดด ยะ อย่าค่ะ พอเถอะ”
กายนอกจากจะไม่ฟังแล้วยังบี้บดติ่งเสียวของเด็กสาววัยรุ่นให้สั่นระริก มารียันครวญครางอย่างน่าสงสาร เธอร้อนรุ่มเหมือนจะเป็นไข้ มันเสียวไปทั่วหน้าขาและลึกลงในช่องท้อง นิ้วของเขาทำให้บั้นท้ายของเธออยู่เฉยไม่ได้ มันส่ายไปมาราวกับจะหนี ส่วนนิ้วมือของกายก็ตามติดซ้ำยังบี้บดติ่งเนื้อที่เธอรู้สึกว่ามันเริ่มแฉะ
“อูยยยย น้ากายขา พอ”
ไม่ไหวแล้ว คลื่นบางอย่างถาโถมสาดซัดเธอให้กระเด็น มารียันส่ายบั้นท้ายร่อนไปมา น้ำสาวหลั่งออกมาท่วมท้นไหลอาบนิ้วซนๆ ของน้าเขยจนชุ่ม
กายยิ้มและกระซิบเสียงเย็นที่ข้างหู ฉวยเอาช่วงเวลาที่มารียันกำลังเตลิดเปิดเปิงเหวี่ยงเธอขึ้นสูง
“ชอบหรือไม่ชอบ”
“แฮ่กๆ พอ” มารียันหอบจนตัวโยน ดวงหน้าและลำคอแดงก่ำ แววตาฉ่ำหวานซ่อนอยู่เบื้องหลังเปลือกตาที่ไหวยุกยิก
“ชอบใช่ไหม”
“พอเถอะค่ะ อ๊ะ” เสียงของเธอเบามากจนรู้สึกอับอายที่ไม่ปฏิเสธเขาเต็มเสียง
“ตอบ!!” เสียงห้าวสั่นๆ ดังลั่นหู นิ้วของเขาจุ่มจ้วงเข้าไปในร่องเนื้อ มันแคบเสียจนประหลาดใจ ขนาดนิ้วยังชอนไชลำบากแล้วถ้าเป็นแก่นกายที่ใหญ่กว่าหลายเท่าจะเป็นยังไง
“ชอบ อ๊ะ อ๊า”
นิ้วที่กดลึกกลางร่องสาว กระชากเสียงหวานกรีดร้องดังลั่นกับคำตอบที่สร้างรอยยิ้มประดับใบหน้าหล่อเหลา นิ้วของเขายาวพอที่ปลายนิ้วจะฝ่าด่านพรหมจรรย์ของเธอเข้าไป
กายสั่นไม่แพ้มารียันเท่าไหร่ เขาคิดถึงร่องเนื้ออันน่าลุ่มหลง ถ้ามันจะฉีกกว้างเพราะดุ้นยักษ์ของเขามันจะน่าพิสมัยแค่ไหน
“น้า กะ กายยยย”
กายดึงปลายนิ้วออกจากร่องสาว มีเลือดสีแดงติดอยู่บนปลายนิ้ว เขาฝ่าด่านไปได้นิดเดียวแต่ก็พอให้เลือดสาวบริสุทธิ์ไหลออกมา กายยกนิ้วขึ้นเกือบจรดปลายจมูกมารียัน เธอปรือตาที่มีน้ำตาใสๆ เคล้าคลอเบ้า ริมฝีปากอิ่มยังเป็นรอยกัดชัดเจน
กายดูดนิ้วนั้นเลียเลือดสาวต่อหน้ามารียัน แววตาคมกริบเหมือนจะหมางเมินและเอาแต่ใจ ทว่าการกระทำมันไม่ใช่ เขาตวัดตาใส่เธอราวจะค้อนแล้วดึงปลายนิ้วออกจากปากตัวเองก่อนจะยัดมันเข้าปากเด็กสาว
มารียันเหมือนถูกสาปเมื่อต้องอ้าปากดูดปลายนิ้วของเขา ไม่มีรสเลือดเค็มปร่าเหลืออยู่ แต่นิ้วของเขากลับเล่นกับปลายลิ้นของเธอ เด็กสาวบริสุทธิ์เผลอตวัดลิ้นพันปลายนิ้วให้เขา จึงได้ยินเสียงครางแหบห้าวของน้าเขยดังลอดริมฝีปาก
“อาห์”