1/2

1678 คำ
            กายกดปากลงบนซีกแก้มขาวสลับแดง เว้าวอนฉกฉวยโอกาสจากเธอชนิดที่ทำให้สาวน้อยขนลุกเกรียว เธอเอียงหน้าหลบซ้าย เขาก็จูบแก้มขวา พอเอียงหน้าหลบขวาเขาก็จูบแก้มซ้าย พอจะก้มหน้าหนีทั้งซ้ายและขวาเขาก็จูบกลางกระหม่อม แล้วผลักเธอให้เงยหน้าสบตาคมกริบคู่นั้น             “ได้แต่มองอยู่ห่างๆ ใครจะรู้บ้างว่าทรมานแค่ไหน”             “ฮะ อะ เอ่อ น้ากายพูดเรื่องอะไรคะ มารีงง”             “หนูมารี” เสียงทุ้มแผ่วเบาชวนให้ใจเต้นแรง มารียันผ่อนลมหายใจก่อนขับขานด้วยความลืมตัว เสียงเล็กของเธอไพเราะเสนาะหู เชื้อชวนเขาโดยไม่รู้ตัว             “ขา”             กายอดใจไม่ไหวเชยคางมนที่พยายามก้มงุดเพื่อจูบปาก มารียันตัวสั่น ดูว่าความหนาวเหน็บหรือความเย็นจากเสื้อผ้าเปียกปอนจะทวีมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่เห็นผนังห้องคงคิดว่ากำลังยืนโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ยังกระหน่ำระห่ำเสียงเซ็งแซ่เข้ามาให้ได้ยิน             จูบของกายคราวนี้หนักหน่วง ไม่ใช่ปากแนบปากแต่ยังซุกไซ้ปลายลิ้นหนาๆ ที่เธอเพิ่งรู้ว่ามันสากเพียงใด ลิ้นของเขาใหญ่จนคับปาก ขยับไปทางไหนก็ดูดรัดลิ้นเล็กๆ ของเธอเต็มที่ มารียันคว้าบ่ากว้างเอาไว้เมื่อต้องยืดตัวขึ้นรับจูบจากเขาอย่างเมามันในอารมณ์             เสื้อผ้าชุดนักศึกษาเกือบเปลือยเปล่าเพราะเปียกน้ำ อยู่บนตักกว้างที่รัดไปทั่วเนื้อนุ่ม ทรวงอกเป็นกระพุ่มคล้ายดอกบัวบานอล่างฉ่างเบียดแผงอกกว้าง มารียันหายใจแผ่วทว่าก็ทำให้กระพุ่มเนื้อสะท้อนขึ้นลงอย่างรุนแรง             นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เกิดจะผิดฝาผิดคนขึ้นมาตอนนี้หรือ             “อ๊ะ” เธอครางเสียงหลง เมื่อจังหวะการเต้นของหัวใจกำลังโลดแล่นโจนทะยาน แล้วจู่ๆ ปากร้อนผ่าวก็ถอยห่างไปหน้าตาเฉย ตากลมจึงตวัดขึ้นคล้ายไม่สบอารมณ์             “ยินยอม หรือจำใจ ฉันจะไม่หยุดแค่นี้ ไม่ว่าเธอจะตอบอะไร”             “แล้วจะถามทำไมคะ”             บ้าเอ๊ย นี่เธอบ้าไปแล้วหรือไง ถามอะไรโง่ๆ ถามเหมือนอ่อยเหยื่อ หน้าด้านหน้าทนนักเชียว             “บอกสิว่ามาทำไม” กายไม่อยากเสียเวลาชวนคุยเลยสักนิด แต่เขาต้องไม่ตัดตอนเร็วเกินไป เด็กยังไม่ประสาจะตื่นตกใจและกลายเป็นฝากประสบการณ์ที่ไม่ควรจดจำได้             “หลบฝนค่ะ”             “แล้วทำไมไม่เข้าไปหาปรี”             ซวยแล้ว นี่น้ากายกำลังหลอกเธอเพื่อตอบคำถามข้อนี้ใช่ไหม เอาล่ะสิมารียัน เธอจะตอบเขาว่ายังไง             “มารีมาหาน้ากายนี่คะ ไม่ได้มาหาน้าปรี”             ดวงตากลมโตสบเข้ากับตาคมกริบที่ฉายแววรู้เท่าทัน กายส่ายหน้าน้อยๆ เหมือนไม่เชื่อ             “การหลบฝนกับน้ากายสนุกกว่าการหลบฝนกับน้าปรีตั้งเยอะ”             คราวนี้คิ้วเข้มๆ หนาๆ ของกายเลิกสูงขึ้น หน่วยตาดำใหญ่หรี่ลงเมื่อยื่นมือมาประคองสองกระพุ่มเนื้อคัพ D มารียันตาโตหน้าแดงแปร๊ด             “ชอบแบบนี้เหรอ”             มารียันแม้จะอายขนาดไหนก็ยังพยักหน้า เธออาจจะต้องไหลไปตามน้ำเพื่อรักษาเกียรติยศศักดิ์ศรีของน้าปรีชญาเอาไว้ เนื้อตัวจะสั่นเทิ้มหัวใจจะเต้นรัวและยอดถันจะหดแข็งจนพุ่งดันเสื้อสองชั้นออกมาให้เห็น             “เธอชอบฉันเหรอหนูมารี”             ‘ค่ะ’             “อย่าถามมารีได้มั้ยคะน้ากาย มารีกระดากปากที่ต้องพูด”             “แต่ฉันไม่”             “ค่ะ น้ากายจะไม่ชอบมารีก็ไม่แปลกนี่คะ”             ทำไมมารียันเสียใจ ทำไมกระบอกตาร้อนผ่าว ทำไมน้ำตาจวนเจียนจะไหล ผีเข้าหรือไง เธอรู้สึกชอบเขาแบบชู้รักตั้งแต่เมื่อไหร่กันเล่า             “ฉันไม่กระดากใจที่ทำกับเธอแบบนี้”             สองกระพุ่มเนื้อนุ่มหยุ่นถูกกลืนหายเข้าไปในปากอุ่น มารียันตกตะลึงนิ่งขึงอย่างทำอะไรไม่ถูก และพอปากร้อนดูดกลืนปลายถันแรงๆ ร่างทั้งร่างก็สั่นระริก             “น้า...กาย”             ลมหายใจหืดหอบ มือจิกเรือนผมที่อยู่ต่ำลงตรงหน้าอก มารียันเผลอแอ่นอกใส่ปากเขา ปลายถันถูกดูดรัดจนเจ็บ เจ็บจนต้องกดหน้าลงดูและพบว่าบัดนี้กระดุมเสื้อนักศึกษาหลุดหายไปหลายเม็ด เต้านมอร้าอร่ามเย็นเยียบเกือบเปลือยเปล่า             “โอว เจ็บค่ะ มารีเจ็บค่ะน้ากาย”             ปากของกายไม่คลายความหนักหน่วง เหมือนจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนยอดถันไม่เคยต้องมือชายถึงกับแสบระริก ขนาดเจ็บแสบก็ยังแข็งขืนเป็นไต มือของกายเหนี่ยวรั้งเสื้อชั้นในเปียกน้ำลงต่ำ เต้านมอวบอิ่มคัพ D สะบัดตัวดีดผึง             “ขาวจัง ซ่อนรูปน่าดูเลยนะหนูมารี”             ปลายถันสีชมพูระเรือน่ารัก ยั่วให้ปลายลิ้นสากตวัดเลียเป็นวงกลม มือของกายบีบขยำเต้านมนุ่มหยุ่นเต็มไม้เต็มมือกว่าของปรีชญา กายดูดกลืนเต้านมขาวอวบอย่างหิวโหย บีบขยำลืมวัย ลืมว่ามารียันเจ็บแสบ             “อูยยย ซี้ดดดด เจ็บค่ะน้ากาย”             ฟันของกายครูดไปกับตุ่มไตแข็งๆ มารียันสะดุ้งเฮือกหลับตาปี๋ กัดปากตัวเองจนเจ็บ เจ็บทั้งปากเจ็บทั้งนม สาวน้อยวัยสะออนสะท้านหนแล้วหนเล่า ครวญครางอย่างเจ็บปวด แต่ไม่เหมือนคนทรมาน ความเจ็บแสบกลายเป็นความเพลิดเพลิน มือเล็กยังกดศีรษะกายให้ซุกไซ้ทรวงอก ลืมตัวลืมอาย ทำตามแต่ที่หัวใจต้องการ             เรือนร่างของมารียันปลุกความร้ายกาจในตัวกายให้ลุกพรึ่บ เธอแอ่นร่างจนทอดโค้ง เขาก็ฉีกทึ้งเสื้อเปียกๆ ขาดวิ่น แล้วบีบขยำเต้าทรวงเต่งตึงอย่างรุนแรง             “โอ๊ย น้ากาย มารีเจ็บ ซี้ดดดด”             ถึงจะเจ็บแสบแค่ไหน มารียันก็ยังครางแผ่วสะบัดร้อนสะบัดหนาว ปากของกายยังดูดดื่มเต้านมเต่งตึง มือเริ่มเปลี่ยนทิศทางไต่ลงเบื้องล่าง ชายกระโปรงนักศึกษาจีบรอบตัวถูกถลกขึ้นเหนือขาอ่อน มือของกายสอดเข้าไปกลางหว่างขา มารียันหุบขาฉับ             “พอก่อนค่ะน้ากาย ให้เวลามารีก่อน นะคะ ซี้ดดดดด”             พอเธอพูดมากเข้า เขาก็กัดปลายถันให้หยุดพูด ต้นขาอวบถูกลูบไล้จนเผลอกางออก มือของกายจึงล่วงล้ำเข้าถึงใจกลางซึ่งเป็นเนินสามเหลี่ยมอูมๆ และ...             “เบบี๋ ไร้ขนด้วยหรือเนี่ย”             “อื้อ น้ากายขา มารีว่าพอเถอะ อะ แค่นี้ก็มากไปแล้ว โอยยย”             มารียันส่ายสั่นไปทั้งเรือนร่างโดยเฉพาะเนินนางเกลี้ยงเกลาซึ่งกำลังอุ่นจัด ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน สาเหตุคงมาจากนิ้วมือน้ากายที่ซุกซนกดกลางกลีบเนื้อ             “ซี้ดดดด ยะ อย่าค่ะ พอเถอะ”             กายนอกจากจะไม่ฟังแล้วยังบี้บดติ่งเสียวของเด็กสาววัยรุ่นให้สั่นระริก มารียันครวญครางอย่างน่าสงสาร เธอร้อนรุ่มเหมือนจะเป็นไข้ มันเสียวไปทั่วหน้าขาและลึกลงในช่องท้อง นิ้วของเขาทำให้บั้นท้ายของเธออยู่เฉยไม่ได้ มันส่ายไปมาราวกับจะหนี ส่วนนิ้วมือของกายก็ตามติดซ้ำยังบี้บดติ่งเนื้อที่เธอรู้สึกว่ามันเริ่มแฉะ             “อูยยยย น้ากายขา พอ”             ไม่ไหวแล้ว คลื่นบางอย่างถาโถมสาดซัดเธอให้กระเด็น มารียันส่ายบั้นท้ายร่อนไปมา น้ำสาวหลั่งออกมาท่วมท้นไหลอาบนิ้วซนๆ ของน้าเขยจนชุ่ม             กายยิ้มและกระซิบเสียงเย็นที่ข้างหู ฉวยเอาช่วงเวลาที่มารียันกำลังเตลิดเปิดเปิงเหวี่ยงเธอขึ้นสูง             “ชอบหรือไม่ชอบ”             “แฮ่กๆ พอ” มารียันหอบจนตัวโยน ดวงหน้าและลำคอแดงก่ำ แววตาฉ่ำหวานซ่อนอยู่เบื้องหลังเปลือกตาที่ไหวยุกยิก             “ชอบใช่ไหม”             “พอเถอะค่ะ อ๊ะ” เสียงของเธอเบามากจนรู้สึกอับอายที่ไม่ปฏิเสธเขาเต็มเสียง             “ตอบ!!” เสียงห้าวสั่นๆ ดังลั่นหู นิ้วของเขาจุ่มจ้วงเข้าไปในร่องเนื้อ มันแคบเสียจนประหลาดใจ ขนาดนิ้วยังชอนไชลำบากแล้วถ้าเป็นแก่นกายที่ใหญ่กว่าหลายเท่าจะเป็นยังไง             “ชอบ อ๊ะ อ๊า”             นิ้วที่กดลึกกลางร่องสาว กระชากเสียงหวานกรีดร้องดังลั่นกับคำตอบที่สร้างรอยยิ้มประดับใบหน้าหล่อเหลา นิ้วของเขายาวพอที่ปลายนิ้วจะฝ่าด่านพรหมจรรย์ของเธอเข้าไป             กายสั่นไม่แพ้มารียันเท่าไหร่ เขาคิดถึงร่องเนื้ออันน่าลุ่มหลง ถ้ามันจะฉีกกว้างเพราะดุ้นยักษ์ของเขามันจะน่าพิสมัยแค่ไหน             “น้า กะ กายยยย”             กายดึงปลายนิ้วออกจากร่องสาว มีเลือดสีแดงติดอยู่บนปลายนิ้ว เขาฝ่าด่านไปได้นิดเดียวแต่ก็พอให้เลือดสาวบริสุทธิ์ไหลออกมา กายยกนิ้วขึ้นเกือบจรดปลายจมูกมารียัน เธอปรือตาที่มีน้ำตาใสๆ เคล้าคลอเบ้า ริมฝีปากอิ่มยังเป็นรอยกัดชัดเจน             กายดูดนิ้วนั้นเลียเลือดสาวต่อหน้ามารียัน แววตาคมกริบเหมือนจะหมางเมินและเอาแต่ใจ ทว่าการกระทำมันไม่ใช่ เขาตวัดตาใส่เธอราวจะค้อนแล้วดึงปลายนิ้วออกจากปากตัวเองก่อนจะยัดมันเข้าปากเด็กสาว             มารียันเหมือนถูกสาปเมื่อต้องอ้าปากดูดปลายนิ้วของเขา ไม่มีรสเลือดเค็มปร่าเหลืออยู่ แต่นิ้วของเขากลับเล่นกับปลายลิ้นของเธอ เด็กสาวบริสุทธิ์เผลอตวัดลิ้นพันปลายนิ้วให้เขา จึงได้ยินเสียงครางแหบห้าวของน้าเขยดังลอดริมฝีปาก             “อาห์”
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม