Chapter Thirty

2095 คำ

Chapter Thirty   Nakatingin lang si Benjamin sa malayo habang naglalakad ako papunta sa kaniya. I was walking really slow. Hindi ko na alam kung nasaan na sina Kuya Jun at Kuya Arman. Wala na akong pakialam. Kinakabahan kasi ako. I have had too many attempts to talk to him pero wala ni isa doon ang naging successful para sa akin.   At ngayon, eto na naman ako. Hindi pa din nadadala. I took a deep breath as I stopped in front of him. Mabuti na lang at sarado ang pinto kung saan siya nakatayo. The window was slightly closed kaya hindi din talaga kami kita sa labas.   “Hi,” I said as I smiled at him. My heart was thumping so hard and fast against my chest that I feel like I would pass out any moment. Benjamin looked at me and his eyebrows furrowed.   “Do you need anything?” he asked i

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม