Chapter 44

2204 คำ

VENICE ISANG malakas na sampal ang sumalubong sa akin pag-apak ko sa pamamahay ng parents ko. Napangiwi ako sa sakit at nakaramdam ng kaunting hilo. "What is it again, mom? Kakauwi ko lang pero ganito ang isasalubong mo sa akin?" Wala sa mood kong sabi habang hinihimas ang pisngi na sinampal ng mommy ko. "How could you, Venice! How could you!" "Again, mom? Hindi ka pa rin ba nagsasawa sa kasasabi niyan sa akin?" Iritable kong tanong sa kaniya. Noon pa man ay wantuwasang sermon ang natatanggap ko sa kaniya magmula nang malaman niyang mahal ko si Daniel. Sobra ang pagtutol niya na mapalapit ako sa kaniya. "Kahit ilang milyong ulit pa ay gagawin ko para sumiksik diyan sa kokote mo ang lahat ng sinasabi ko. Ano ba ang mayroon sa Daniel na iyon at hindi mo pa rin siya magawang tantanan?

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม