Chapter 40

2038 คำ

HERA "Take it." Nilingon ko kung sino ang nagsalita. Si Vaughnn. Nakatayo sa gilid ng kama at iniaabot sa akin ang isang panyo. Sa sobrang kaiiyak ko ay hindi ko namalayan ang pagpasok niya sa kwarto. Kanina pa ako iyak ng iyak at hindi ko alam kung bakit. Basta paggising ko ay mabigat ang pakiramdam ko at pag-iyak lamang ang nakagagaan dito. "Ano 'yan?" tanong ko sa kaniya. Alam ko namang panyo ang iniaabot niya pero hindi ko maintindihan kung bakit niya ako bibigyan ng panyo. Ano 'yon kidnapper na naawa sa hostage? "Are you blind or stupid? Can't you see it's handkerchief." Masungit na pambungad niya sa akin. Sabi ko na at 'yon ang sasabihin niya sa akin. "I know. Kita ko naman. Ang ibig kong sabihin ay bakit mo ako binibigyan ng panyo." Slow rin ang lalaking ito, eh. Natural na ma

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม