“ฮ้าวววว” เสียงหาวดังขึ้นต้อนรับรุ่งอรุณแห่งวันใหม่ ภริตาบิดขี้เกียจพร้อมทั้งหาวไปสองสามที เธอลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะเดินออกจากห้องไป กลิ่นอาหารคละคลุ้งตีเข้าจมูก ภริตาทำท่าสูดกลิ่นด้วยความหิว เดินตามเข้าไปจนเห็นร่างสูงกำยำกำลังขยับร่างกายวุ่นอยู่ในครัว ตาเล็กถึงกับเปิดกว้าง ไม่คิดว่าคนที่ตื่นมาทำอาหารแต่เช้าจะเป็นเอเมอร์
“หิวแล้วเหรอ” ร่างสูงโปร่งเอ่ยขึ้น หลังจากหันมาเจอร่างเล็กยืนจ้องอยู่หน้าเขา
“นิดนึงคะ”
“ออกไปนั่งรอก่อน เสร็จจานนี้ฉันจะยกออกไปให้”
“ให้ฉันช่วยยกไหมคะ”
“ไม่ต้อง ออกไปนั่งรอฉันที่โต๊ะอาหารก็พอ”
ภริตาเชื่อฟังคำสั่งของเขาอย่างว่าง่าย ก่อนจะเดินออกไปนั่งรอที่โต๊ะอาหาร เอเมอร์ยืนมองจนร่างเล็กเดินหายออกไปจึงหันมาตักซุปเห็ดใส่ถ้วย
ภริตาลอบมองร่างหนาที่เดินถือถาดออกมาพร้อมกับอาหารสองสามอย่าง ก่อนจะวางลงตรงหน้าเธอ ภริตานิ่วหน้าเล็กน้อย ตั้งแต่เข้ามาไม่เห็นแม่บ้านสักค
