ตอนที่ 3 ถอดเสื้อผ้าต่อหน้า
1017 คำ
IC กรุ๊ป
บริษัทไหญ่ใจกลางเมือง ชั้นสูงสุดในห้องทำงานประธานอันกว้างขวาง สิ่งต่างๆในห้องเงางามวิบวับไหม่เอี่ยมไปหมดไม่มีแม้กระทั่งฝุ่นสักเม็ดเดียว ชายร่างไหญ่นั่งอยู่บนเก้าอี้อันสดวกสบายของเค้าโดยขาเรียวยาวสองข้างวางอยู่บนโต๊ะ ปลายเท้าสั่นระริกระรี้ บนใบหน้าคมหล่อนั้นมองเห็นได้ถึงความเบื่อหน่าย นิ้วเรียวหมุนปากกาเล่นวนไปมา ไม่รู้ว่าเป็นเวลาหลายต่อหลายชั่วโมงแล้วที่เค้าอยู่ท่านี้มา
ทันไดนั้นสายตาเหลือบไปเห็นเงาตัวเองจากหน้าจอคอมอันเงาวับที่ถูกตั้งไว้บนโต๊ะ มือเรียวยกขึ้นมาเตะเบาๆรอบบริเวณคอที่เต็มไปด้วยรอยแดงจากตอนเช้าซึ่งเกิดจากยัยแม่เสือสาวนั่น ชายหนุ่มถึงกับเผยยิ้มพึงพอใจออกมา ตอนนี้เค้าเหมือนกับจะคิดอะไรบางอย่างออก
“เคน!!!”
ฟินิกซ์เรียกขึ้นเสียงดัง เคนลูกน้องคนสนิทได้ยินก็รีบเปิดประตูเข้ามาโดยเร็ว
“ครับบอส”
“ไปหาที่อยู่นาวีมาไห้ฉัน”
“แต่วันนี้บอสต้องพาคุณวารินไปลองชุดสำหรับงานหมั้นนะครับ”
“ฉันสั่ง”
ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบจนเคนถึงกับต้องหุบปากตัวเองเลยทีเดียว
“ผมจะไปหาไห้เดี๋ยวนี้ครับ”
สิ้นสุดคำพูดเคนผู้น่าสงสารรีบเดินออกไป
__________
ห้างสรรพสินค้า
“เฮ้ย จริงดิ หุย~ดีอ่ะผู้ชายอะไรเปย์หนักขนาดนี้หล่อแล้วยังรวยอีก กูว่านะเค้าไห้แบล็คการ์ดมึงขนาดนั้นคงคิดอะไรแหละ”
“เหอะ ยังไงคู่นอนก็คือคู่นอน”
“มึงนี่ ไม่ได้ใจกูเลย ถ้าเป็นกูนะจับทำผัวไปนานแล้ว”
“เจ้าชู้ขนาดนั้น กูไม่เอาความรู้สึกตัวเองลงไปเล่นด้วยหรอก”
“ระวังจะตกหลุมรักเค้าเข้าล่ะ”
“ไม่มีทาง”
“กูจะรอดู”
“เลิกพูดมากได้ละ จะไปช่วยกูเลือกชุดไม่ใช่รึไง”
“จัดไป เพื่อนกูต้องเด่น”
“หึ มันแน่อยู่แล้ว”
สิ้นสุดคำพูดหนุ่มน้อยเพื่อนสาวนามคิตตี้ก้าวเดินเข้าไปในร้านอันดับท็อปของห้างดัง โดยมีหญิงสาวเดินตามเข้าไปตามหลัง
“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า”
“หวัดดีค่า ขอดูชุดอันดับต้นๆของร้านหน่อยค่ะ”
“ได้ค่ะคุณลูกค้า เชิญนั่งรอด้านนี้ก่อนนะคะ หรือไม่ก็เดินดูเสื้อผ้าตัวอื่นได้ตามสบายเลยค่ะ”
กล่าวเสร็จพนักงานสาวได้เดินออกไป
ผ่านไปได้ไม่กี่นาทีที่ทั้งสองเดินดูไปเรื่อย เสียงจากพนักสาวก็ดังขึ้น
“ชุดได้แล้วค่ะ เชิญทางนี้เลยค่ะ”
“ค่า”
“สามชุดนี้เป็นชุดที่ทำขึ้นพิเศษในร้านเราค่ะ มีค่ะไม่กี่ตัวแล้วนี่ก็เหลือตัวสุดท้ายแล้วค่ะ”
“หุยแกร~ชุดนี้ปังมากสาว ไปลองเลยรับรองว่าเด่น”
“ตาดีนะแกเนี่ย”
“แน่นอน ไปลองเลยไป”
“ห้องลองเสื้อผ้าเชิญด้านนู้นเลยค่ะ”
หญิงสาวมองตามทางที่พนักงานชี้ไห้ ซึ่งร้านมันไหญ่มากพอสมควร เธอหยิบชุดและเดินไปยันห้องลองเสื้อผ้า มือเล็กหอบชุดเอาไว้หนึ่งข้างโดยอีกข้างยื่นไปเปิดประตู แต่เธอกลับไม่เข้าไปด้านในและยืนมองชุดอยู่สักพัก เพิ่งจะนึกอะไรขึ้นสักหย่าง
“เอ๊ะ ชุดน่าจะใส่ยากพอสมควร ไปตามยัยตุ๊ดไห้มาช่ว____!!!!”
นาวีพึมพำอยู่คนเดียวยังไม่ทันได้กล่าวเสร็จก็ตกใจเมื่อร่างกายถูกดันเข้าไปในห้องโดยมือไหญ่พอสมควร
แกร๊ก
เสียงประตูถูกล็อคจากด้านในดังขึ้น นาวีรีบหันไปมองด้วยความตกใจ
“ฟินิกซ์ ทำอะไรของคุณเนี่ยฉันตกใจหมด!”
“ผมก็มาช่วยคุณใส่ชุดไง”
“มาดีๆก็ได้มั้ยล่ะ”
“ทำไมล่ะ หรือว่าคุณอยากไห้ไอ้นั่นมาช่วยใส่ไห้”
“นั่นมันเพื่อนฉันนะ แล้วเค้าก็เป็นตุ๊ดด้วย”
“ตุ๊ดแล้วยังไงล่ะ มันก็ยังมีไอ้นั่นเหมือนผู้ชายนั่นแหละ”
“คุณหึง?”
“เลิกพูดมากได้แล้ว ถอดเสื้อสิจะลองชุดไม่ใช่หรอ”
“เหอะ”
หญิงสาวไม่รอช้า รีบถอดชิ้นส่วนเสื้อผ้าบนตัวออกจนหมดเว้นแต่แพนตี้น้อยกับเสื้อในลูกไม้สีดำ อีกคนก็ยืนมองไม่ละสายตา เค้าแค่พูดแหย่ท้าทายเธอเล่นไม่คาดคิดว่าเธอจะกล้าถอดออกต่อหน้าเค้าโดยตรงเยี่ยงนี้
หึ!
ชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นด้วยความประทับใจเป็นอย่างสูง ยิ่งเห็นแบบนี้เค้ายิ่งสนใจในตัวเธอมากขึ้นและมากขึ้น
ชายหนุ่มเดินเข้าไปไกล้เธอจนร่างกายทั้งสองแนบชิดกัน มือไหญ่รัดเอวบางเข้ามาแนบกับกล้าวบนหน้าท้องอันเป็นก้อนๆของเค้า ก่อนที่จะโน้มหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูเธอโดยเสียงแผ่วเบา
“ผมคิดว่าคุณจะไม่กล้าถอดต่อหน้าผมสะอีก ปกติก็เป็นผมตลอด…ที่ถอดไห้”
“หึ จะอายอะไรล่ะ ในเมื่อคุณเห็นมาหมดแล้ว ไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้งด้วย…”
สายตาเสือสาวมองตรงเข้าไปในตาคนตรงหน้า ทั้งสองมองตากันอยู่สักพักโดยมีลับลมคมในกันทั้งคู่ มือเล็กเองก็ไม่ยอมอยู่นิ่ง ลูบไล้วนไปมาอยู่บนกล้างหน้าท้องอันเป็นก้อนๆ ฟินมือเสียจริง
“หึ ผมเลิกสนใจในตัวคุณไม่ได้จริงๆ…นาวี”
“งั้นคุณก็แค่สนใจฉันต่อ”
“มันแน่นอนอยู่แล้ว”
ฟอด!
กล่าวเสร็จคนร่างสูงฟัดลงไปบนแก้มนิ่มอย่างหมั่นเขี้ยว บางครั้งผู้หญิงตรงหน้าเค้าคนนี้น่าหลงไหลมากเสียจนทำเอาเสือฟินิกซ์อย่างเค้าอยากจะครอบครองเธอโดยผู้เดียวเสียด้วยซํ้า ทุกส่วนของร่างกายเธอมันยั่วยวนเค้าจนอยากจะเป็นเจ้าของของมัน แต่คำว่าเกมส์นั้นกลับคั้นอยู่ท่ามกลาง…
- ผู้เขียน
