คามิลเดินไปเดินมาอยู่อย่างนั้น ผ่านไปอีกเกือบหนึ่งชั่วโมงก็มีพยาบาลเดินหน้าตาเบิกบานเข้ามาแจ้งผล
“ยินดีด้วยนะคะ”
“ยินดีเหรอ!!” คนของเขาป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาล ยังมีเรื่องอะไรให้ต้องยินดี พยาบาลที่นี่ไร้มารยาทจริง ๆ
“ค่ะ ที่คนไข้เป็นลมไป เป็นเรื่องที่น่ายินดีค่ะ ไม่ใช่เพราะมีอาการป่วยร้ายแรงแต่อย่างใด”
คามิลรอฟังด้วยใจที่กระวนกระวาย ไม่ได้มีอาการดีใจแบบที่พยาบาลคาดหวัง
“คนไข้กำลังตั้งครรภ์ค่ะคุณพ่อ ยินดีด้วยนะคะ”
“อะไรนะ!” คามิลโพล่งออกไปสุดเสียง จนคนไข้คนอื่น ๆ ที่เดินอยู่ไกล ๆ หันมามอง แต่เขาไม่ได้สนใจ เขาสนใจเพียงสิ่งที่พยาบาลตรงหน้ากำลังรายงานผลการตรวจ
“คุณพ่อคงจะดีใจจนช็อคไปเลย ยังไงพยาบาลก็ยินดีด้วยนะคะ คุณกำลังจะมีลูกแล้ว” พยาบาลวัยกลางคนพูดอย่างยาวเหยียดจบลง แล้วก็เดินจากไป
พยาบาลจากไปแล้วแต่คามิลยังยืนอึ้งอยู่ เขายืนอยู่กับที่เป็นเวลานานเหมือนหุ่นในร้านลองชุด ทำให
