DAYO 15

1150 คำ

"Hindi. Isa akong mahiwagang dayo... dati. Sa isang malayong lugar ako nakatira na kung tawagin ay mahiwagang lugar. Alam kong nagkasala ako sa inyo ng papa mo dahil hindi ko sinabi ang mahalagang bagay na ito. Pero maniwala ka..." Hindi naituloy ni Shanaya ang sasabihin ng biglang masapo ni Jeselle ang kaninang mahapdi na naman sa kaniyang leeg. Kumirot kasi itong muli. "Ang tatlong bituin. Lumalabas na siya sa 'yo. Hindi ko rin pala napagtagumpayan." Mahinang saad ni Shanaya. Tinanggal niya ang kamay na nakatakip sa leeg ng anak at hinawakan ang nagpapatunay na isa itong kalahating dayo at mortal na tao. Noong ipinanganak niya ito, taglay na ng anak iyon. Pero dahil dinadasalan niya ay unti-unting naglaho. Kaya ginamit niya ang bawat damit nito kada taon para hindi na bumalik. Pero ay

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม