ลิขิตรักในกรงมาเฟีย

ตอนที่ 2: การรุกรานของมาเฟีย

เช้าวันที่สองใน "เขตสีเทา" อากาศในสำนักงานสาขาใหม่ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์แห่งหนึ่งอึดอัดและเต็มไปด้วยความกดดัน พนักงานทุกคนดูเคร่งเครียด ผิดกับบรรยากาศในสำนักงานใหญ่ที่ลิกาเคยทำงานอย่างสิ้นเชิง

ลิกาในชุดสูทสีสุภาพที่ดูเหมือนจะเรียบเกินไปสำหรับที่นี่ ก้าวเข้าไปรายงานตัวด้วยความประหม่า แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับเป็นเพียงสายตาที่เย็นชาและคำสั้นๆ ของผู้จัดการสาขา

"คุณคือลิกาใช่ไหม? มาจากบริษัทแม่... ตามผมมา"

ผู้จัดการนำทางเธอผ่านแผนกต่างๆ ที่เงียบกริบ เสียงการทำงานมีเพียงเสียงเคาะแป้นพิมพ์เบาๆ และเสียงโทรศัพท์ที่ดังเป็นระยะๆ แต่ดูเหมือนว่าพนักงานทุกคนจะหลีกเลี่ยงการสบตากับเธอ เหมือนเธอเป็นคนนอกที่น่ากลัวเสียเอง

จนกระทั่งเธอมาหยุดที่หน้าห้องทำงานของผู้บริหารระดับสูง ห้องทำงานที่ดูหรูหราและมีประตูปิดทึบ

"บอสรออยู่ข้างใน... ทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุดก็พอ" ผู้จัดการสาขากล่าวทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงที่แฝงความหวาดกลัวก่อนจะเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว

ลิกาหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี ก่อนจะเคาะประตูห้องและเปิดเข้าไป ภาพที่ปรากฏแก่สายตาของเธอทำให้เธอหยุดชะงัก...

ในห้องทำงานที่กว้างขวาง ท่ามกลางแสงไฟสลัวๆ ของหลอดไฟตั้งโต๊ะ ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสั่งตัดอย่างดีกำลังยืนหันหลังให้เธอ มองออกไปนอกหน้าต่างที่เต็มไปด้วยตึกสูงของมหานคร

"คุณคงเป็นลิกา... นักบัญชีฝีมือดีที่บริษัทแม่ส่งมา" เสียงทุ้มต่ำของเขาดังก้องไปทั่วห้อง น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยอำนาจที่ทำให้ลิกาขนลุกไปทั้งตัว

ลิกาขยับแว่นตาให้เข้าที่ ก่อนจะพยักหน้าตอบ "ใช่ค่ะ... ดิฉันลิกา ยินดีที่ได้ร่วมงานกับ..."

"ฉันไม่ได้ต้องการคนร่วมงาน" ชายหนุ่มหันกลับมาเผชิญหน้ากับลิกา ดวงตาสีเข้มของเขาทรงพลังและเย็นชา จนทำให้เธอแทบหยุดหายใจ มันคือสายตาของคนที่อยู่เหนือทุกสิ่งทุกอย่าง... และเป็นสายตาของคนที่ไร้ความปรานี

ชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้ลิกาเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงปนกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยแตะจมูกของเธอ มันเป็นกลิ่นที่อันตราย... แต่ก็น่าดึงดูดอย่างน่าประหลาด

"ฉันต้องการแค่คนที่จัดการกับ 'ความลับ' ของฉันได้ และฉันก็ได้ยินมาว่า... คุณคือคนที่เก่งที่สุดในเรื่องนี้" ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้ลิกาอีก จนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รดหน้าผากของเธอ

หัวใจของลิกาเต้นรัวแรงด้วยความกลัวและความตื่นเต้นที่อธิบายไม่ได้ นี่คือมาเฟียที่ใครต่างก็หวาดกลัว... แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังทำให้โลกทั้งใบของเธอกำลังเปลี่ยนแปลงไป... ไปตลอดกาล

"คุณ... คุณคือ..." ลิกาพึมพำกับตัวเองด้วยความตกใจ

"จำชื่อของฉันไว้ให้ดี... ฉันคือ เคชา" ชายหนุ่มกระซิบข้างหูของลิกา ก่อนจะยืดตัวตรงและส่งสายตาที่แฝงความหมายบางอย่างที่เธอไม่อาจเข้าใจได้ "และตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป... คุณคือของฉัน"