“คิดถึงมากขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”
มือเล็กยังคงคล้องคอคนที่ซุกไซ้ไล้ไปทั่วร่างกายเธออย่างไม่มีท่าทีจะหยุด
“คิดถึงมาก…”
เขาผละริมฝีปากออกจากยอดอกเธอ ก่อนจะทิ้งตัวนอนทับลงมาแล้วโอบกอดร่างเล็กแน่น เสียงแผ่วเบากระเส่าดังข้างหู มือเล็กของเธอลูบศีรษะเขาอย่างอ่อนโยน ก่อนที่ทั้งคู่จะเคลิ้มหลับไปด้วยกัน
⸻
ครืดดดดดดดดด!!!!
“อื้อ…”
เปลือกตาเล็กค่อยๆ เปิดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง เธอค่อยๆ แกะมือใหญ่ที่กอดร่างตัวเองแน่นออก แล้วเอื้อมไปหยิบมือถือข้างเตียงด้วยความงัวเงีย
เจสสิก้าเดินออกไปยืนที่ระเบียง คุยโทรศัพท์แบบครึ่งหลับครึ่งตื่น แต่สิ่งที่ได้ยินทำให้เธอลืมง่วงไปทันที
“แม่จะให้หนูไปเรียนต่อที่อเมริกาหลังสอบเสร็จ!??”
(ใช่จ้ะ หนูต้องไปอยู่กับคุณย่าที่นั่นจนเรียนจบปีสุดท้าย)
“ไม่เอา… หนูไม่อยากไปค่ะ”
(เฮ้อ… มันเป็นความต้องการของคุณย่าน่ะลูก เอาเป็นว่า หนูสอบให้เสร็จก่อน แล้วถ้าหนูไม่เปลี่ยน
