ณ ห้องพักฟื้นของยายนิด
"แกไปไหนมา" มัดหมี่เดินเข้ามาถามนิชาทันทีที่นิชาเดินเข้าประตูมา
"ไปคุยกับหมอมาไง"
"นิ แกเป็นอะไร" ริสาถามขึ้น
"เปล่าฉันแค่…"
"แกอย่ามาโกหกฉัน"
"ฉันตกลงเป็นแม่อุ้มบุญให้หมอภศิน" นิชาพูดออกมา
"ฮะ แกว่าอะไรนะ" ริสาถามขึ้น
"จริง เขายื่นข้อเสนอมาให้ ให้ฉันแต่งงานและอุ้มบุญให้เขา เขาให้ค่าจ้าง คือค่ารักษาพยาบาลยาย เงิน 50ล้าน พร้อมบ้านหนึ่งหลัง" นิชาเล่าให้เพื่อนฟัง
"แก แต่ฉันว่ะ" ริสากำลังจะพูด
"เชื่อฉันเถอะ แค่นี้เอง ไม่มีปัญหา” นิชา
"จะแค่นี้ได้ไง ถ้าแกมีลูก แล้วใครจะมาเอาแกทำเมีย" ริสาถาม
"ฉันไม่สนใจหรอก เงิน 50 ล้านที่เขาให้มา มันมากพอที่ฉันจะใช้ไปจนตาย" นิชา
"แก แต่ว่ะ"
"เอาน่า ฉันตัดสินใจไปแล้ว" นิชา
ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ
"เอากาแฟมาส่ง" ภศินยื่นกาแฟส่งให้นิชา 3 แก้ว
"ขอบคุณมากค่ะ" นิชา
"ไม่เป็นไร ต่อจากนี้ไป ฉันมีหน้าที่ดูแลเธอ” ภศินพูดและนั่งลงข้า
