พรึบ!!!
“เฮีย!!”
“พี่ฟาร์”
เสียงเฟรนด์ลี่กับฉันที่มายืนแอบดูแม่กับพี่ฟาร์คุยกันก็พากันอุทานออกมาพร้อมกับยกมือมาปิดปากไว้อย่างตกใจที่เห็นพี่หาร์โรห์นั่งคุกเข่าลงต่อหน้าแม่ฉัน
“ให้โอกาสผมได้พิสูจน์ตัวเองสักครั้งนะครับ...คุณแม่!”
นี่เขาคุกเข่าขอโอกาสกับแม่ฉันเลยเหรอ
“เรื่องนี้ฉันตัดสินใจเองไม่หรอกถามเจ้าตัวเขาเองเถอะ ออกมาได้แล้วเพลงแม่รู้ว่าหนูแอบฟังอยู่”
ฉันกับเฟรนด์หันมามองหน้ากันอย่างสลดที่ถูกแม่จับได้ว่ามาแอบฟังก่อนที่จะค่อยๆพากันเดินออกมาจากหลังพุ่มไม้
“แกด้วยเหรอยัยเฟรนด์”
“เพลงชวนมา มาเป็นเพื่อนเพลงเฉยๆ”
ให้ตายเถอะเฟรนด์ลี่ทำไมมาโยนความผิดให้ฉันคนเดียวแบบนี้ละตัวเองเป็นคนชวนฉันแท้ๆ
“หนูเฟรนด์ก็อยู่ตรงนี้เหรอ”
“ค่ะแม่เพ็ญ”
“ดีเลยลูกงั้นพาแม่เข้าบ้านหน่อยแม่หิวแล้วส่วนสองคนนี้ตกลงกันได้ก็รีบตามเข้ามาละเดี๋ยวอาหารจะเย็นหมด”
พอแม่พูดแบบนี้เฟรนด์ลี่ก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แล้วรีบมา
