อดทนจนกว่าจะแลนด์

1259 คำ

สนามบินสุวรรณภูมิ - เช้าวันเดินทาง จักรทัศน์ลากกระเป๋าเดินทางสีเทาเข้ามายังโถงผู้โดยสารขาออก พร้อมลมหายใจลึก ๆ ที่พยายามข่มอาการเวียนหัวเล็กน้อยตั้งแต่ตื่นมา แปลกดี...นอนพักเต็มอิ่ม แต่กลับเหมือนโดนสูบพลังงานไปทั้งคืน “ไปเชียงราย...พักสมอง...ไปทัศนศึกษา...” เขาพึมพำกับตัวเองก่อนขมวดคิ้ว “ไม่...ไม่สิ ต้องเรัยกว่าไปพิสูจน์ความจริงถึงจะถูก...!” ยังไม่ทันจะได้ถอนหายใจให้สุดแรง ฟึ่บ! เสียงกระซิบเบา ๆ ดังขึ้นข้างหู “เจย์ ๆ สนามบินนี่มีร้านโรตีกรอบมั้ยอ่ะ ตาลหิว~” “อย่าเพิ่งมา!” จักรทัศน์เผลอหลุดเสียงออกมากลางแถวเช็คอิน จนคนข้างหน้าเหลียวหลังมามองด้วยสายตาแบบคุณโอเคหรือเปล่า? เขายิ้มแห้ง ก้มหน้าทำเป็นกดมือถือพลางพึมพำในคอ “อยู่เงียบ ๆ ไม่ได้เหรอ อยู่ดี ๆ ก็จะโผล่มา” “อยู่นิ่ง ๆ ไม่สนุกอ่า ~เดี๋ยวรอบนี้จะไปจกของกินบนเครื่องดีกว่า แพงดีนัก” “อย่าแม้แต่จะคิด” “ไปเคาะห้องนักบินด้วยดีมั้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม