Napansin ni Gucci ang pananahimik ni Giordano pagkatapos nitong uminom ng tubig, tahimik siyang naupo sa sofa habang nanonood sila ng balita. Kahit anong sulyap ang gawin niya dito ay hindi siya nito pinapansin. Nakatutok lang ang kanyang mga mata sa kanyang pinapanood na TV. Bagay na naging palaisipan sa kanya kung ano ang ibig sabihin nito. Tila lutang siya sa mga oras na iyon, lumilipad ang isipan sa malayong banda. At hindi na iyon maarok pa ng dalaga.
“Mahal, anong ulam natin sa hapunan?” ilang sandali pa ay tanong niya nang makita niyang malapit nang mag-alas syete ng gabi, nagbabaka-sakali siyang pansinin na ngayon ng lalaki. “Iyong natira na lang ba nating ulam galing beach o magluluto tayo ng iba pa?”
Hindi sumagot si Giordano sa kanya, tila hindi nito narinig ang mga kata
