ตอนที่20 ละเลย
"มีนา คุณกายบอกว่าให้มีนาจัดการได้เลย" เชฟอ้วนกลับเข้ามาบอกกับเธอ
"คุณกายรับสายแล้วเหรอคะ แล้วเขาบอกไหมว่าอยู่ที่ไหน"
"ไม่ได้ถามเลย งอนกันเหรอไม่เห็นคุณกายเข้ามาร้านหลายวัน" คำถามที่ยิงมาทำเอามีนากำมือแน่น
"เรียกคนอื่นๆเข้ามารับเงินเถอะค่ะจะได้ไปพักผ่อน"
"ปะกลับบ้านกันเดี๋ยวไปส่ง" มีนาที่นั่งรอรถอยู่ที่ป้ายเงยหน้ามองที่ต้นเสียง
"นนท์"
"อือ รอใครป่านนี้ไม่มีรถแล้ว มาไปส่ง"
"ผัวหายเหรอ"
"อือ"
"อ้ะ ยอมรับด้วย"
"เห้ย ไม่ใช่"
"เลิกเฟคค่ะ รักเขาก็บอกเนาะ" นนท์แซวให้แฟ่ด
"รักแล้วยังไง อยู่ๆห็หายไป เขาคงเจอคนใหม่ที่ถูกใจกว่าฉันแล้วมั้ง" คำพูดที่กล่าวออกมามันเหมือนเธอเอาน้ำเกลือราดบนบาดแผลของตัวเองทั้งแสบทั้งเจ็บ
"เค้าไม่สนใจก็หาใหม่จบ" เป็นดิวที่พูดออกมา
"มีงานอื่นให้ทำไหมวะ" มีนาเงยหน้าถามเพื่อนชายทั้งสอง
"ทำงานที่นี่ได้เดือนเท่าไหร่" ดิวถามเสียงเรียบนิ่ง
"สามหมื่น
