คู่จิ้นหรือคู่จริง

ฉากหลังเวที

ทันทีที่ผ้าม่านปิดลงและเสียงกรี๊ดจากฮอลล์ถูกตัดขาดด้วยกำแพงหนาบรรยากาศก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

วินยังคงยิ้มระรื่นขณะที่เดินตามคิมหันต์เข้าสู่ห้องพักส่วนตัวของพวกเขาที่เต็มไปด้วยทีมงาน คิมหันต์เดินไปหยิบขวดน้ำและกระดกมันอย่างหงุดหงิด เขาไม่พูดอะไร แต่สีหน้าก็ตึงเครียดจนทีมงานเริ่มรู้ว่าควรหลีกทาง

เมื่อประตูห้องปิดลงเหลือเพียงพวกเขาแค่สองคน ความเงียบก็เข้าปกคลุม... แต่ไม่นานนัก

"ฉันบอกนายหลายครั้งแล้วนะวิน! อย่าทำแบบนี้!" คิมหันต์ขึ้นเสียงทันที เขาหันกลับมาเผชิญหน้ากับวิน ดวงตาคมกริบฉายแววโมโหอย่างชัดเจน

วินที่กำลังนั่งพักอยู่บนโซฟาชะงักไปเล็กน้อย เขายกยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาคิมหันต์อย่างไม่สะทกสะท้าน

"พี่คิมหันต์ใจเย็นสิครับ... นี่มันแค่การแสดง" วินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ความรู้สึกผิด

"การแสดงบ้าบออะไร! ฉันกับฟ้าต้องเลิกกันก็เพราะเรื่องนี้ไง! ฉันไม่อยากพูดเรื่องเก่าขึ้นมาหรอกนะ แต่นายทำเกินไป!" คิมหันต์ผลักอกวินเบาๆ เป็นเชิงให้ถอยออกไป "นายเองก็ควรแคร์คนของนายด้วยสิ นายมีแฟนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ!"

วินยิ้มกว้างกว่าเดิม เขาสบตาคิมหันต์อย่างมั่นใจ

"ผมขอโทษครับ... ผมแค่อยากให้แฟน ๆ มีความสุข"

นั่นคือข้ออ้างเดิม ๆ ที่วินใช้มาตลอด คำพูดที่สวยหรูเพื่อปกปิดความปรารถนาที่ซ่อนอยู่

"อย่าเอาแฟนคลับมาอ้าง! นายรู้อยู่แล้วว่าผลมันจะเป็นยังไง" คิมหันต์ส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยหน่าย

วินก้าวเข้าไปใกล้คิมหันต์อีกครั้ง ระยะห่างระหว่างพวกเขาแทบจะไม่มีเหลือ ร่างเล็กผิวขาวเงยหน้ามองคิมหันต์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนจากความสดใสในบทบาทคู่จิ้น เป็นความลุ่มหลงที่จริงจัง

"แต่ถ้าผมไม่ได้อยู่ข้างๆ พี่คิมหันต์ ผมจะไม่มีความสุขเลยนะครับ" วินเอื้อมมือไปสัมผัสแผงอกใต้เสื้อเชิ้ตสีดำของคิมหันต์ "พี่คิมรู้ไหม... ถ้าวันหนึ่งเราได้คบกันจริง ๆ ผมก็พร้อมปล่อยมือจากเขา นะครับ"

คำพูดของวินทำให้คิมหันต์แข็งทื่อไปชั่วขณะ เขาตระหนักได้ทันทีว่าความรู้สึกของวินมันเกินกว่า 'การแสดง' มานานแล้ว

"นี่นาย..." คิมหันต์ถอยหลังหนีออกจากสัมผัสของวินทันที "หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ววิน เราเป็นแค่เพื่อนร่วมงาน อย่าเอาชีวิตจริงมาปนกับการแสดง!"

วินหัวเราะเบา ๆ ราวกับได้ยินเรื่องตลก "ทำไมล่ะครับ? แฟนคลับก็อยากให้เราเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ? พี่คิมจะทนอยู่กับความสัมพันธ์แบบนี้ไปทำไม ในเมื่อความรักที่เราสร้างมันยิ่งใหญ่กว่าความจริงของพี่"

คิมหันต์กำหมัดแน่น เขาไม่คิดว่าเรื่องจะบานปลายมาถึงขั้นที่วินกล้าพูดจาแบบนี้ใส่เขา เขาต้องยุติเรื่องนี้ให้ได้

"ออกไปซะวิน! ฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมพร้อมสำหรับงานแถลงข่าวครั้งต่อไป ถ้ายังทำตัวแบบนี้อีก ฉันจะปรึกษาผู้ใหญ่ให้ลดงานคู่ของเราลง"

วินยืนนิ่งจ้องมองคิมหันต์อยู่อึดใจ ก่อนที่ริมฝีปากจะยกยิ้มอย่างร้ายกาจ เขาพยักหน้าอย่างช้าๆ แล้วหมุนตัวเดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้คิมหันต์ยืนอยู่คนเดียวพร้อมกับความโกรธและความสับสน

สำหรับวิน... เขาไม่ได้รู้สึกผิดต่อแฟนหนุ่มของเขาเลยแม้แต่น้อย เขามั่นใจว่าควบคุมความสัมพันธ์นั้นได้ แต่สิ่งที่เขาต้องการจริงๆ คือ คิมหันต์ หากได้คิมหันต์มาครอบครอง เขาก็พร้อมจะปล่อยมือจากใครก็ตามที่เขามีอยู่ในตอนนี้?