42. Faith Serenity

2312 คำ

_42_ Faith Serenity                     Pikit mata kong pinindot ang buzzer. Nandito ako sa harap ng pinto ng isang unit ng condominium. I feel tired. May lower back stiffens from time to time and I want to lie down but I can’t. Hindi na ako sinamahan ni Nissy. Her reason, she wanted Paul and I to talk privately. Hindi ko alam kung makikipag-usap pa ako. Hanggang ngayon ay gulong-gulo pa rin talaga ang isip ko. Parang may mga nag-aaway sa dibdib ko. Hindi ko naririnig ang lock na tumunog kaya kinatok ko ang pinto. “Mr. Grande!” tawag ko sa impakto. “Mr. Grande!” I buzzed thrice. “Mister Gran—” fine! Bumukas ang pinto. Cold air welcomes me. Diyos ko! Mas malamig pa ang air con kaysa sa Winter. I hugged my body as nervousness ran all throughout my veins. Binundol ako ng kab

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม