Chapter 30 - wounded

4142 คำ

It was one of the very few days since I've worked at Alpha Logistics that I was able to go out at 5pm. Kung hindi pa nag-leave ang boss ko ay hindi mangyayari iyon. Nakakapanibago na lumabas ako ng weekday from the office na may araw pa at maliwanag ang daan. Kahit ang security guard ay napatingin sa relo nang mag-out ako sa biometrics kanina. Simula nang dumating si Ethan, nakasanayan ko nang tingnan kung nasa garahe ang kotse niya kapag dumarating ako just to check if he's home. But to my disappointment, his garage was empty today. Ang mas nakakainis pa when I got inside the house, nobody was there. Akala ko pa naman for a change ay makakasabay ako sa pamilya ko for dinner. When I called Kuya Brett, I found out na kanina pa palang umaga umalis sina Mama at Papa para ayusin ang taxes n

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม