The Princess'S Revenge (Kris - Moana) 2
1340 คำ
Vengeful love-2
สหรัฐอเมริกา (เมืองวอชิงตัน)
"อุ้ปส แวะ!!" หญิงสาวใบหน้าสะสวยอาเจียนออกมาอย่างหมดเรียวแรงอยู่ในบ้านพัก ยังดีที่มีเพื่อนสนิทค่อยลูบหลังให้อย่างเป็นห่วง
"เทียน่า อาการเธอไม่ดีมาสองสามวันแล้วไปหาหมอเถอะ"ลดาเพื่อนสาวคนไทยเอ่ยขึ้นอย่างเป็นกังวล
"ฉันจะรอเคนตัลก่อน.." ใบหน้าอ่อนเพลียหันมามองกับเพื่อนสาว ลดาได้แต่มองด้วยความอ่อนใจ พลางสงสารอยู่ไม่น้อยเพราะช่วงนี้เคนตัลแฟนหนุ่มของเทียน่าดูหมางเมินไม่สนใจเลยสักนิด
"แต่เคนตัลไม่กลับบ้านมาสองวันแล้วนะ ไปหาหมอกับฉันเถอะอย่าดื้อ"
"แต่ฉัน.."
"ตอนนี้เธอควรรักตัวเองก่อนเทียน่าแ
"ก็ได้" เทียน่าตอบอย่างจำยอมพร้อมลุกขึ้นยืนอย่างหมดเรียวแรง
"ดีแล้วไปให้หมอตรวจดูหน่อย" ลดาพูดพร้อมประคองเพื่อนสาวเพื่อพาไปโรงพยาบาลในตัวเมืองวอชิงตัน
-ห้องตรวจพิเศษ<
เทียน่านั่งอยู่กับลดาในห้องตรวจ ในใจของเธอแทบไม่อยากจะรับรู้อะไรแล้วตอนนี้ นอกจากเห็นชายคนรักที่คบหากันมาเกือบสามปี ไม่เคยจะทะเลาะอะไรกันเลย มีมาพักหลังเคนตัลมักหาเรื่องชวนทะเลาะกับเธอบ่อยครั้ง
"อะ..เออ..เจ้าหญิง"แพทย์หนุ่มพูดอย่างอึกอัก ทำให้เทียน่าส่งยิ้มบางๆแล้วเอ่ยขึ้น
"เรียกธรรมดาก็ได้ค่ะ" เพราะคำนำหน้าของเธอยศเป็นถึงเจ้าหญิง ทำให้ผู้คนที่ไม่รู้จักหรือคุ้นเคยเรียกชื่อเธออย่างเต็มยศ
"เออ คุณเทียน่าตั้งครรภ์ได้สิบสัปดาห์แล้วครับ"
"ฉันท้องเหรอ"เทียน่าเอามือลูบท้องยิ้มบางๆในใจเธอดีใจไม่น้อยที่มีชีวิตใหม่อยู่ในท้อง อีกใจเริ่มห่อเหี่ยวเพราะแฟนหนุ่มของเธอจะยินดีด้วยไหม เทียน่าพลางคิดไปถึงตอนคบกับชายหนุ่มใหม่ๆมีแต่ผู้คนบอกไม่เหมาะสม แต่เธอไม่สนใจคำพูดใครนอกจากเขา
"เธอจะบอกเรื่องกับครอบครัวเธอไหม"ลดาถามอย่างเริ่มปวดหัวแทนเทียน่า เทางครอบครัวของหญิงสาวไม่มีใครรู้สักคนว่าคบอยู่กับเคนตัล
"ฉันก็จะบอกความจริงทั้งหมด และลาออกจากฐานันดรศักดิ์"เทียน่าเอ่ยในระหว่างเดินออกจากโรงพยาบาล
"เคนตัลเป็นผู้ชายที่โชคดีมากนะ"
"เขาจะคิดแบบนั้นจริงๆเหรอ"เทียน่าถามเพื่อนสาวเพราะไม่คิด ว่าชายหนุ่มจะคิดแบบนั้น
"โธ่ หมอนั่นรักเธอจะตายไป แค่ช่วงนี้ผีเข้าผีออกบ่อยๆก็เลยเป็นแบบนี้ เชื่อฉันสิอย่าคิดมาก"ลดาพูดให้กำลังใจเทียน่าที่ใบหน้าบ่งบอกได้ว่าไม่มีความสุขสักนิด
ไม่นานสองเพื่อนสาวก็เดินทางจนถึงที่พัก ลดาที่กำลังไขกุญแจต้องชะงักมือทันที....บานประตูไม่ได้ล็อค'?'
"สงสัยสุดที่รักของเธอกลับมาแล้ว"ลดาเอ่ยขึ้นแล้วเปิดประตูเจอเป็นชายลูกครึ่งนอนกินป๊อบคอนดูทีวีอยู่บนโซฟา
"นี่โจชัวร์นอนกินฉันไม่ว่า แต่กินหกนี่สิน่าด่าสุดๆเลย"ลดาด่าเพื่อนหนุ่มสีหน้าหงุดหงิด เทียน่าได้แต่ยืนมองยิ้มๆให้กับความเป็นไม้เบื่อไม้เมาของคู่นี้แล้วเดินเข้ามาภายในห้องนอน
"เธอไปไหนมา!"เคนตัลตะคอกแฟนสาวเสียงดังลั่นห้อง จนหญิงสาวถึงกับสะดุ้งออกมา
"ฉันไปโรงพยาบาลมา"เทียน่าตอบชายหนุ่ม ว่างถุงยาบนหัวเตียงอย่างใจเย็น พยายามคิดในแง่ดีว่าช่วงนี้ชายหนุ่มอาจจะเครียดก็ได้
"ไม่คิดจะโทรบอกฉันบ้างหรือไง!"เคนตัลขึ้นเสียงเข้ม อย่างเจ้าอารมณ์
"ฉันติดต่อนายไม่ได้ไง อีกอย่าง...ทำไมนายถึงไม่กลับบ้านตั้งสองวัน"
"..." คำพูดเทียน่าทำให้เคนตัลได้สติมาบ้าง เลยดึงแฟนสาวเข้ามากอดอย่างหวงแหน
"ฉันขอโทษนะที่ช่วงนี้ฉันอารมณ์ไม่ดีใส่เธอเทีย"เคนตัลพูดขึ้นแล้วจับใบหน้าสวยให้สบตากับตนเอง
"ฉันเข้าใจ แต่ถ้ามันหนักมากนายระบายมาได้นะ ฉันยินดีรับฟังเสมอตัล"
"กินข้าวหรือยัง"เคนตัลถามแฟนสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เทียน่าได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆ ลืมนึกไปเลยว่าต้องบอกเรื่องสำคัญกับชายหนุ่ม
"ตัลฉันมีเรื่องจะบอกนาย.."
"ไว้ก่อน เดี๋ยวฉันไปทำอาหารให้เธอก่อนดีกว่า ยิ่งไม่สบายอยู่"เคนตัลว่าอย่างบ่ายเบี่ยงหันหลังเดินออกจากห้องทันที
"เฮ้อ.."เทียน่าได้แต่ถอนหายใจให้กับความใจร้อนของแฟนหนุ่มแล้วหยิบโทรศัพท์โทรหาผู้เป็นพี่สาวอย่างคิดถึง รอสายอยู่ไม่นานคนปลายสายกดรับอย่างรวดเร็ว
-พี่อาน่า-
("ว่าไงน้องสาวสุดที่รักของพี่")
"คิดถึงไงคะเลยโทรมาหา"เทียน่าตอบปลายสายอย่างอ้อน แค่เธอได้ยินเสียงนุ่มนวลของผู้เป็นพี่ก็รู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก
("น้องมีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?")คำพูดของอาน่าทำให้เทียน่าถึงกับกลั้นน้ำตาแทบจะไม่อยู่ เพราะตัวเธอทำผิดต่อพี่และประเทศ ห่างประชาชนในประเทศรู้จะต้องผิดหวังในตัวเธอมากแค่ไหน
"พี่อาน่าน้องอยากลาออกจากฐานันดรศักดิ์"
("ทำไมถึงอยากลาออกล่ะ")คนปลายสายถามออกมาอย่างสงสัย
"น้องไม่เหมาะกับการเป็นจ้าหญิงของประเทศหรอก"อาน่าตอบผู้เป็นพี่ออกไป
("พี่ว่าน้องต้องกลับมาคุยกับท่านพ่อแล้วก็พี่โนอาก่อนดีกว่า")
"อีกไม่กี่วันน้องจะกลับไปหานะคะ"
("กลับมาเร็วๆพี่กับพี่โนอาคิดถึงเรามาก")น้ำเสียงพี่สาวบ่งบอกได้ว่าคิดถึงผู้เป็นน้องมากแค่ไหน
"ค่ะ น้องไปก่อนนะคะ"
แกร๊ก!!
"เทียอาหารเสร็จแล้วครับ"เคนตัลผลักประตูเข้ามาเอ่ยเรียกแฟนสาว ทว่า..น้ำเสียงทุ้มเข้าไปในโทรศัพท์ที่ยังไม่ได้วางสาย ทำให้คนทางปลายสายสงสัยทันที
"อืม.." เทียน่าตอบแฟนหนุ่มยิ้มๆทิ้งโทรศัพท์ไว้บนเตียงแล้วเดินออกไปทางโต๊ะอาหาร
"นี่โจชัวร์ลุกไปเลยฉันจะนั่งตรงนี้"
"ลดา..ใจร้ายกับผมจัง" โจชัวร์ชายหนุ่มลูกครึ่งตัดพ้อหญิงสาวอย่างน้อยใจพร้อมขยับตัวไปนั่งอีกฝัง
"ทายเยอะๆนะ ทำไมหน้าเธอดูซีดจัง"เคนตัลพูดกับเทียน่า พร้อมตักอาหารให้
"อุ๊ป เหม็นจังตัล"
"นี่ก็สปาเก็ตตี้ของโปรดเธอหนิ"โจชัวร์สูดดมแล้วเอ่ยขึ้นด้วยความงง
"ไม่เหม็นนะเทีย"เคนตัลเอ่ยกับแฟนสาว เทียน่าที่ได้กลิ่นมากๆเลยเอามือปิดจมูกวิ่งเข้าห้องน้ำแล้วอาเจียนออกมาจำนวนมาก
"อุ๊ป แวะๆ"
"เป็นอะไร ไปหาหมอมาแล้วไม่ใช่เหรอ" เคนตัลที่วิ่งตามเข้ามาเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย คอยลูบหลังให้แฟนสาว
"ตัล ฉันท้อง..."
"...!"
"ฉันท้อง เรากำลังจะมีลูกด้วยกัน" เทียน่าบอกชายหนุ่มอย่างเริ่มใจเสียเมื่อเคนตัลไม่ยอมปริปากพูดอะไรออกมาสักที
"ไปเอาออกซะ"น้ำเสียงทุ้มเปลี่ยนเป็นเย็นชาสะบัดมือเรียวออกจากตัวอย่างไม่ใยดี
"แต่เขาเป็นลูกของเรานะ ฮึก!" หญิงสาวสะอึกออกมากับคำพูดใจดำของแฟนหนุ่ม
"ฉันยังไม่พร้อมดูแลใครตอนนี้! ฉะนั้นไปเอามันออกซะ!"
"ฮึก! ฮือ ฉันทำไม่ได้"เทียน่าทรุดตัวนั่งลงกับพื้น ร้องไห้ด้วยใจที่แตกสลาย
"ถ้าเธอยังอยากอยู่ด้วยกัน ทำตามที่ฉันสั่ง!"เคนตัลเอ่ยกับหญิงสาว หันหลังจากห้องนี้ไป ทิ้งให้หญิงสาวนั่งร้องไห้อย่างหมดสภาพอยู่คนเดียว
"เกิดอะไรขึ้นเคนตัล" ลดาถามชายหนุ่มที่จะเดินออกนอกบ้าน
"เธอช่วยไปดูเทียน่าที"เคนตัลว่าด้วยสีหน้าโมโห ก่อนพรวดพราดออกจากบ้านไป
______________
- ผู้เขียน
