Capítulo DIEZ

2065 คำ

Camino hasta la puerta de mi habitación con la vista borrosa por las lágrimas siendo consciente del camino carmesí que voy dejando cuando la puerta se abre de golpe y un borroso Kerem aparece. — Estuve averiguando y hay un segundo libro de… El silencio nos abraza por unos segundos hasta que su voz retumba en mi cabeza. » ¿Qué carajo has hecho? — sonrío en medio de las lágrimas, nunca me he quedado sin alguna respuesta ingeniosa para darle, pero ahora mi mente está en blanco, no funciona, nada en mi funciona. — ¡EDA! ¡EDA! — es lo último que escucho cuando mis sentidos comienzan a fallar. « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » « » — ¡EDA! ¡EDA! Los gritos de Kerem vienen desde arriba y solo aumenta mi dolor de cabeza. Dispu

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม