“หยก” แอนนาจะชักมือหนีแต่หยกยังยึดไว้
“เธอจะเกร็งขาทำไมแอนนา” หยกปล่อยมือเธอ แล้วจับบนเข่าแอนนาที่ขัดสมาธิเกยขึ้นมาบนเข่าของตัวเอง เธอเกร็งจนกดขาเขาแน่น หยกลูบไปที่ขาอ่อนนอกกางเกงยีนส์ขาสั้น ซึ่งความยาวปิดแค่แก้มก้น แอนนากระพือขาขึ้นลงให้เขาหยุดลูบ
‘เสียว’ แอนนาพูดไม่มีเสียง หยกอ่านปากเธอออก แต่ไม่วายแกล้ง
“อะไรนะ พูดให้มันดังๆ” หยกมือป้องหู
คราวนี้แอนนาหน้าแดงเพราะเขิน ความกล้าที่เคยมีหายไปหมดเมื่อมาเจอกับความบ้าบิ่นของหยก โต๊ะที่อยู่ใกล้ๆ มีบางคนมองมาแล้วหันไปสะกิดคนข้างๆ ให้มองด้วย เธอจึงเสหยิบปูที่แกะให้หยกขึ้นมากิน ไม่สบตาใคร ไม่มองหน้าชายหนุ่มที่เขยิบเข้ามาเค้นเอาคำตอบใกล้ๆ
“ขโมยปูฉันกินเหรอ”
หยกจับหน้าแอนนาหันมา ยิ่งเห็นแววตาตื่นกลัวเหมือนกระต่ายตัวน้อยยิ่งชอบใจ ลิ้นเล็กค่อยๆ แลบออกมาเพื่อเก็บหลักฐานเนื้อปูที่ติดอยู่บนกลีบปาก
“ขี้ขโมย” ปากหนาฉกไปที่เนื้อปูพร้อมกับดูดลิ้นขอ
