ความรู้สึกของพี่
1
- เอิร์ธ -
“พี่กันต์ปล่อยผม!”
ผมสะบัดสุดแรงจนข้อมือหลุดจากการจับกุมของเขาก่อนถึงรถนิดเดียว พี่กันต์หันขวับมาจ้องผมตาขวาง ใบหน้าแข็งกร้าวจนผมถอยหลังกรูดเพื่อตั้งหลัก ถึงแบบนั้นความน่ากลัวของเขาก็ไม่ทำให้ผมลืมความโกรธที่ปะทุอยู่ในใจผมได้
“พี่ไปต่อยหน้าพี่ไนท์แบบนั้นได้ยังไง พี่ไนท์ไม่ผิด” ผมขึ้นเสียงใส่พี่กันต์อย่างไม่พอใจ
“หุบปาก!”
“ไม่ พี่ต้องฟัง ที่พี่ไนท์รับผมเข้าทำงานก็เพราะ”
“กูบอกให้มึงหยุด!”
เขาจ้องผมด้วยสายตาเดือดพล่าน เส้นเสียงผมคล้ายโดนบีบกะทันหัน มองความไม่มีเหตุผลของคนตรงหน้าอย่างเหนื่อยอ่อน
งี่เง่า อธิบายอะไรไปก็คงไม่ฟังอยู่ดี
“ขึ้นรถ!”
หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ออกคำสั่ง ร่างสูงเดินดุ่มๆ ไปที่ประตูอีกฝั่ง ผมกำหมัดแน่น นึกอยากขัดขืนแต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมาสอนให้ผมรู้ว่าอย่าท้าทายอารมณ์พี่กันต์ถ้าไม่อยากเจ็บตัว
ผมเปิดประตูขึ้นรถ ก้าวเข้ามานั่งเบาะข้า
