Si Lea, ayon kay Arvin Mabugal (Pangalawang Bahagi)
Ang sabi ko sa kaniya, dahil bihasa ako sa climbing, ako’y natratrabaho bilang isang part-timer sa rescue team ng isang lokal na pamahalaan, at kasalukuyang nag-oopisina sa isang masikip at inaagiw na sulok ng isang maliit na silid kung saan madalas nagkakapalitan ng mga mukha ang mga nandodoon, kung saan artipisyal lamang ang bentilasyon, at ang mga ilaw ay nakalambitin na tila mga estalaktika sa aming ulunan. Noong simula, inisip niyang nagtratrabaho ako sa isang yungib sa kasukalan ng lungsod kung saan walang bugso o simoy ng hangin ang mangangahas na sumuong, sa dahilang isinumpa niya na ang kalaliman at karimlan ng aking opisina ang magpapahibang sa kaniyang malaya at dumadaloy na kalooban. Subalit simula pa lamang ito. Sa dahilang
