สองแม่ลูกนอนกอดกันแล้วหลับไปอีกครั้งด้วยความง่วงเพราะเมื่อคืนน้องอินก็นอนดึก ส่วนคนเป็นแม่ก็ถูกข้าศึกรุกรานจนแทบหมดแรงแต่ต้องฝืนตัวเองรีบกลับบ้านก่อนที่พฤทธิ์จะตื่นมาเจอเธอ
ที่โรงแรมหรู
เช้าวันถัดมาพฤทธิ์นอนหลับสนิททั้งคืนอย่างมีความสุขทำให้นอนตื่นนอนสายเพราะเมื่อคืนเมามากแต่เขายังมีสติรู้เรื่องทุกอย่างและยังไปส่งเพื่อนที่ห้องครบทุกคนก่อนจะกลับมานอนที่ห้องของเขาแต่เข้าห้องไม่ได้จึงเคาะประตูห้องแล้วแฟนสาวก็เปิดประตูให้เขาแล้วหลังจากนั้นเขาก็รุกเธอด้วยความต้องการแต่พอตอนเข้าด้ายเข้าเข็มกลับไม่ใช่นิวารินแล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
“เอ้ะ..”
ร่างสูงลุกพรวดพราดขึ้นทันทีเมื่อคิดออกว่าเมื่อคืนเขาไม่ได้อยู่คนเดียวก่อนจะมองหาผู้นอนร่วมห้องเมื่อคืนนี้
“อยู่ไหน หรือว่าเราฝันไปวะ”
ชายหนุ่มมองไปรอบห้องก็ไม่เห็นสิ่งมีชีวิตนอกจากเขาคนเดียวเท่านั้นก่อนจะก้มมองกลางกาย
“ฉิบหายแล้วไง กูไม่ได้ฝันนี่หว่า”
