EP2 - คนในความลับ (ไอโซ่)
“พาฉันไปหาหมอซิ ยืนบื่อทำไม!!
“กะ...ก็ได้ เอาผ้าเข็ดหน้าเบลซับเลือดก่อนนะ”
หญิงสาวเอาผ้าเช็ดหน้าสีหวานออกมากดลงบนหน้าผากของชายหนุ่ม ก่อนนั่งแท็กซี่ไปทำแผลที่โรงพยาบาลกับเขา
“อย่าหนีนะ!!! ถ้าฉันออกมาไม่เจอ เธอโดนแน่!!!”
“ระ..รู้แล้ว นายเข้าไปทำแผลเถอะ”
ไอโซ่เดินเข้าห้องทำแผลก่อนที่หมอจะลงมือเย็บแผลเขา3เข็ม ซึ่งแผลไม่ใหญ่ถือว่าโชคดี แต่เล่นเอามึนเหมือนกัน
ชายหนุ่มเดินออกมาก่อนเจอหญิงสาวคนเดิมนั่งรออยู่หน้าห้อง เธอม่ได้ไปไหนอย่างที่เขาบอกจริงๆ
“เธอจะชดใช้ยังไง ฟาดฉันซะหัวแตกเลย” ไอโซ่เอ่ย
“เบลไม่รู้นิ เบลนึกว่านายจะทำร้ายคนนั้นก่อน”
“เธอชื่ออะไร?” ไอโซ่เอ่ย
“ชาเบลล์”
“ชื่อแปลก” ไอโซ่เอ่ย
“แล้วนายชื่ออะไรจะได้เรียกถูก” ชาเบลล์เอ่ย
“ไอโซ่”
“ชื่อแปลกเหมือนกันแหละ”
“พูดมาก เธอต้องชดใช้ฉัน ตามมานี่!!”
ไอโซ่เดินนำหน้าไป หญิงสาวตัวเล็กรีบเดินตามไปอย่างกล้าๆกลัว
“เดี๋ยวซิ จะไปไหน” ชาเบลล์เอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ
“ไปเอารถ รถฉันยังจอดอยู่หน้ามหาลัย”
นั่งแท็กซี่มาจนถึงหน้ามหาลัย ไอโซ่โทรบอกบิ๊กเพื่อนสนิทว่าเขาจะกลับเลยไว้มาเครียเรื่องวันนี้อีกที
“ขึ้นรถซิ เธอจะยืนอีกนานมั้ย!” ไอโซ่เอ่ย
“เอ่ออ..ได้”
ระหว่างทาง รถสปอตคันหรูขับด้วยความเร็วพร้อมเจ้าของที่กำลังเจ็บแผลเย็บหนึบๆที่หน้าผาก
“ท่าทางเธอจะเด็กกว่าฉันนะ” ไอโซ่เอ่ย
“นายอายุเท่าไหร่ล่ะ” ชาเบลล์เอ่ย
“21”
“เบลล์อายุ19”
“เรียกฉันพี่ด้วย แล้วก็เรื่องที่เธอฟาดหัวฉัน เธอต้องรับผิดชอบจนกว่าแผลฉันจะหายสนิท” ไอโซ่เอ่ย
“รับผิดชอบยังไง”
“เธอต้องมาดูแผลให้ฉันทุกวัน! เอาเบอร์มา เดี๋ยวโทรตาม”ไอโซ่เอ่ยพรางส่งโทรศัพท์ให้ชาเบลล์กดเบอร์
ไม่นานรถสปอตคันหรูของเขาก็แล่นมาจอดที่คอนโดหรูใจกลางเมือง หญิงสาวเดินตามเขาอย่างไม่เต็มใจนัก
“พี่โซ่ จะไปไหนค่ะ”
“มานี่ เร็วๆ”
ไอโซ่พาชาเบลล์เข้าไปในห้องของตัวเอง ก่อนทำตัวราวกับว่าอยู่คนเดียวแบบนั้น เขาถอดเสื้อนักศึกษที่เปื้อนเลือดออก เผยหุ่นฟิตเฟิร์มต่อหน้าหญิงสาว
“ว๊าย!!!! ทำไมไม่เข้าห้องน้ำล่ะ!”
ชาเบลล์เอ่ยก่อนจะรีบปิดตาตัวเองทันที ไอโซ่กดยิ้มมุมปากเมื่อนึกสนุกขึ้น
เขาเดินไปจนกระชิดตัวชาเบลล์ก่อนที่จะกระชากมือที่ปิดตาของเธอออกแล้วรวบไว้
“ปิดทำไมล่ะ ฉันหุ่นดีนะ ไม่อยากเห็นหน่อยเหรอ!”
“ปะ...ปล่อยเบลล์นะพี่โซ่!!”
หญิงสาวถอยหลังทั้งที่ยังถูกชายหนุ่มรวบมือทั้งสองข้างไว้แบบนั้นจนกระทั่งชนเข้ากับกำแพง
“ว๊าย!”
“ทำไม กลัวเหรอ หื้ม!!”
ไอโซ่โน้มหน้สลงไปจนหน้าผากแตะกับชาเบลล์ เธอหน้าแดงและทำตัวไม่ถูกเมื่อถูกเขาทำแบบนี้ จะดิ้นหนีก็ดิ้นไม่หลุด
“ปล่อยเบลนะ”
“ฉันก็แค่แหย่เล่น กลัวทำไม ฉันไม่ทำไรหรอกน่า! ฝากเอาเสื้อเปื้อนเลือดนี่ซักให้หน่อย แล้วทำอะไรให้กินด้วยฉันจะกินยา” ไอโซ่เอย
“อะไรนะ!”
“เร็วๆ เดี๋ยวไปอาบน้ำรอ” ไอโซ่เอ่ย
ชาเบลล์รับเสื้อนักศึกษาเปื้อนเลือดแต่หอมกลิ่นน้ำหอมผู้ชายอ่อนจากไอโซ่มา ก่อนจะเดินไปด้านหลังที่เป็นห้องซักผ้าแล้วเอาเสื้อเขาใส่เครื่อง ก่อนจะเดินออกมาหาครัว เธอไม่เข้าใจว่าจะต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยหรือไง
“ในตู้ไม่มีอะไรเลย จะให้ทำอะไรให้กินเนี่ย”
ชาเบลล์ยืนบ่นเมื่อเปิดตู่เย็นมามีแต่น้ำดื่ม น้ำอัดลม เบียร์ น้ำผลไม้ นม คือมีแต่น้ำทั้งนั้น ไม่มีอะไรให้ทำเลย จนสายตาเหลือบไปเห็นอกไก่ที่แช่ไว้ แต่ครัวคือไม่พร้อมจะทำกับข้าวสักนิด
“จะให้ทำกับข้าว แต่สภาพครัวไม่น่าจะทำกับข้าวได้สักนิดเนี่ย!”
ครัวในคอนโดของไอโซ่มันดูมีไว้แค่ทำของเล็กๆน้อยๆเท่านั้น
ไม่นาน ไอโซอาบน้ำเดินออกมาหน้าตาบอกบุญไม่รับ เมื่อแผลบนหน้าผากทำให้เขาสระผมไม่ได้
“เธอรู้มั้ยว่าฉันสระผมเองไม่ได้!!” ไอโซ่เอ่ย
“แล้วให้เบลล์ทำไงล่ะ อ่ะ! ครัวพี่ไม่มีอะไรทำได้เลย ได้แค่มาม่าใส่อกไก่ต้มแค่นี้แหละ”
ชามมาม่าหอมๆวางลงตรงหน้าไอโซ่ เขามองหน้าเธออย่างประหลาดใจ ก็ห้องเขามันไม่มีอะไรจริงๆอย่างที่เธอบอกนั่นแหละ
“เดี๋ยวฉันกินเสร็จเธอสระผมให้ฉันด้วย” ไอโซ่เอ่ย
“!!!!!!!!!”
🔥🔥🔥🔥🔥
ติดใจน้องหรือเปล่า วันแรกอย่าทำน้องเขากลัวเซ่พี่โซ่!!!!