โยคะยั่วรัก

3.1 ท่าต้นไม้จุกโผล่

เอเนร่าเสร็จแต่บรู๊คลินไม่เสร็จ เพราะพ่อวินกลับมาถึงบ้านก่อน เขาเลยต้องกลับไปต่อกับคู่ขาที่คอนโดตนเอง เธอเข้าห้องน้ำในช่วงที่พ่อกลับมาถึงบ้าน เอเนร่ากลับขึ้นห้องนอนเพื่อไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ เธอเลือกใส่เสื้อยืดคอกลมปิดถึงคอสีขาวครีมกับกางเกงขาสั้นจู๋สีดำเดินลงมาจากบันไดโดยมีสายตาคมของบรู๊คลินมองไม่ละสายตา เอเนร่ายิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปกอดเอวผู้เป็นพ่อ

วินอ้าแขนรับร่างเพรียวของลูกสาวด้วยความเคยชิน เขาไม่แปลกใจที่เห็นเอเนร่าเดินลงมาจากห้องนอนด้วยชุดนี้ เพราะว่ามันเลยเวลาเรียนโยคะมาเกือบชั่วโมงแล้ว 

"เป็นไงบ้างลูกสาวคนเก่งของพ่อ" 

"เหนื่อยเลยค่ะ เสียเหงื่อไป... เยอะเลย เหนียวเหนอะหนะหนูเลยขึ้นไปอาบน้ำอีกรอบ" เอเนร่าพูดเน้นเสียงลากยาวแล้วส่งสายตามีพิรุธไปยังเทรนเนอร์หนุ่ม บรู๊คลินรีบกลบเกลื่อนพิรุธ ทำเป็นเก็บข้าวของลงกระเป๋าไม่สนใจสายตาช่างยั่วของเด็กสาว

"พี่มาแล้ว งั้นผมขอตัวกลับเลยแล้วกันครับ"

" พรุ่งนี้คุณอาจจะมาอีกใช่ไหมคะ หนูจะรอ"

" นายติดธุระอะไรหรือเปล่า ถ้าว่างพี่จะขอให้นายมาอยู่เป็นเพื่อนเอเนร่าหน่อย พอดีว่ามีงานเร่งคิดว่าน่าจะเลิกดึกกว่าวันนี้ สะดวกไหมบรู๊คลิน" วินเอ่ยถาม เขาต้องการขอความช่วยเหลือจากเพื่อนรุ่นน้องที่เขารักและเชื่อใจ เขาไม่อยากปล่อยเอเนร่าไว้ที่บ้านเพียงลำพัง

เพราะเมื่อสองเดือนก่อนเขาต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดสองวัน จึงต้องปล่อยให้ลูกสาวอยู่บ้านคนเดียวแต่เขาก็ไม่ได้วางใจไว้วานให้ลูกน้องคนสนิทแวะมาดู จึงได้รู้ว่ามีกลุ่มเด็กวัยรุ่นอายุไม่น่าถึงยี่สิบปีประมาณสามคนมาเดินป้วนเปี้ยนที่หน้ามาถึงสองครั้ง และพยายามจะปีนรั้วบ้าน ด้วยความฉลาดและไหวพริบดีของลูกน้องอ้างตัวว่าเป็นตำรวจสายตรวจเดินเข้าไปสอบถาม เด็กกลุ่มนั้นจึงตกใจกลัวและวิ่งหนีไป 

"ว่างสิคะ คุณอาบอกหนูแล้ว พ่อไม่ต้องห่วงนะคะ" เอเนร่าชิงตอบก่อน

"งั้นเหรอบรู๊ค" วินถามย้ำอีกรอบเพื่อความแน่ใจ

"ครับ ผมว่างพอดี งั้นผมขอตัวเลยนะครับพอดีมีนัด" บรู๊คลินรีบตัดบทก่อนจะเดินออกจากบ้านไป ขืนอยู่ต่อไปเขาอาจจะจับลูกสาวเพื่อนรักปล้ำต่อหน้าพ่อ

เอเนร่าตั้งใจจะเดินไปส่ง แต่บรู๊คลินออกจากบ้านไปที่รถอย่างรวดเร็วเธอจึงยืนมองที่หน้าประตูบ้านด้วยความสงสารและรู้สึกสนุกที่ได้แกล้งผู้ชายหน้านิ่งให้เสียอาการได้

เขาเลือกใช้รถบิ๊กไบค์สีดำคันใหญ่เป็นพาหนะเพราะมันสะดวกรวดเร็ว ไม่ต้องอดทนกับการจราจรที่ติดขัดและท้องถนนที่แออัดไปด้วยรถเล็กรถใหญ่ บรู๊คลินเป็นผู้ชายรักสงบสันโดษ ไม่ชอบคนเยอะพลุกพล่าน เขาอยู่กับตัวเองมากกว่าที่จะออกไปเจอผู้คน

บรู๊คลินใช้เวลาเดินทางจากบ้านของนักเรียนจอมยั่วมาถึงคอนโดที่พักของตนเองด้วยเวลาสี่สิบนาที ก่อนออกมาเขาได้โทรหานานะคนที่เขาคบไว้เรียกใช้งานบนเตียงเท่านั้น ส่วนเรื่องหัวใจและความรู้สึกพิเศษไม่มี เขากับนานะได้ตกลงกันตั้งแต่แรกแล้ว 

'นานะชอบบรู๊ค ชอบร่างกายและลีลาของคุณ นานะยอมค่ะ ขอแค่ได้สนุกกับคุณบ่อย ๆ ถ้าคุณอยากก็แค่โทรมานานะจะไปหาคุณค่ะบรู๊ค'

นี่คือคำพูดของนานะในวันนั้น เขาจำมันได้ดี ตอนนี้เขากำลังรอเธออยู่ที่คอนโดชุดสุดหรู ชีวิตของเขาตั้งแต่ตัดสินใจเดินออกจากพ่อแม่และพี่สาวมาก็ใช้ชีวิตที่ไม่มีกรอบไม่มีกฎ อยากจะทำอะไร จะไปที่ใดก็ไปได้ไม่ต้องบอกไม่ต้องขออนุญาตใคร นาน ๆ ทีที่เขาจะกลับบ้าน นี่ก็เป็นเวลาเกือบสองปีแล้วที่ไม่ได้กลับบ้านเลย

แม่ของเขาเป็นลูกครึ่งไทยอเมริกัน ส่วนพ่อเป็นคนไทยเชื้อชาติจีน ครอบครัวของเขาเป็นครอบครัวผสมผสานหลายวัฒนธรรม ซึ่งเขาในวัยเด็กยังแอบงงและสงสัยว่าจะไปทิศทางไหนดี เดี๋ยวก็ต้องเข้าโบสถ์ทุกสัปดาห์ร้องเพลงอวยพรพระเจ้า พิธีไถ่บาป หรือพอถึงวันไหว้บรรพบุรุษก็ต้องไปกับพ่อ พอโตเป็นผู้ใหญ่เขาจึงเลือกไม่นับถือศาสนาอะไรเลยก็ยังไม่รู้ว่าถ้าตายไปจะต้องเผา หรือเอาไปฝัง 

นานะมาหาเขาแล้ว เธออยู่ในชุดเดรสกระโปรงรัดรูปสีดำสายเดี่ยวแค่เกี่ยวก็หลุดแล้ว เธอเปิดประตูเข้ามาในห้องของเขาแล้วหันมาส่งยิ้มหวานให้ ในมือของนานะมีถุงกระดาษสีน้ำตาลที่มองก็รู้ได้ทันทีว่ามันเป็นไวน์ยี่ห้อดัง อย่าถามถึงราคาเลยแพงแน่นอน บรู๊คลินแอบสงสัยว่าเธอมีเงินมากมายถึงขนาดซื้อไวน์ราคาแพงแบบนี้ด้วยเหรอ

"รอนานไหมคะบรู๊ค พอดีนานะติดธุระนิดหน่อย"

"ครับ ไม่นานหรอก ผมเพิ่งมาถึงได้สักพักนี่เอง ว่าแต่ถืออะไรมาด้วยเหรอ" บรู๊คลินแสร้งถามถึงของที่อยู่ในมือนานะ ด้วยความสนใจ

"ไวน์น่ะค่ะ พอดีลูกค้าของนานะซื้อมาเยอะ เขาเลยแบ่งให้นานะขวดหนึ่ง" บรู๊คลินไม่สงสัยเลยว่า ลูกค้า  ที่นานะหมายถึงคือ วิน

"ดีเลย ลูกค้าคุณใจดีจังเลยนะ"

นานะวางถุงแก้วไวน์ไว้ที่โต๊ะก่อนจะเดินเข้าครัวไปหยิบแก้วไวน์มาสองใบ และก่อนจะเดินมาหาบรู๊คลินเธอเดินไปกดปิดไฟทุกดวงในห้องเปิดเพียงโคมไฟให้แสงสลัว เพื่อสร้างบรรยากาศให้โรแมนติกพร้อมเปิดเพลงคลอเบา ๆ 

"ทำอะไร" บรู๊คลินเอ่ยถามด้วยความสงสัยและสนใจ

"แค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศนิดหน่อยค่ะบรู๊ค ช่วงนี้คุณไม่เรียกนานะมาเลยนะคะ หรือมีของใหม่ที่น่าสนใจกว่านะนาเหรอ" น้ำเสียงที่ถามออกไปทำให้รู้ว่าเธอน้อยใจเขา เธอรู้ดีว่าเขาไม่มีทางไปซื้อกินมั่วซั่วแน่นอนแต่พักหลังมานี้บรู๊คลินไม่โทรเรียกเธอมาสี่ห้าวันแล้ว ปกติเขาจะเรียกเธอมาหาแทบทุกวัน

"ผมรับงานเทรนเนอร์สอนโยคะเด็กน่ะ ช่วงนี้เลยไม่ค่อยว่างเท่าไหร่นัก"

"เหรอคะ เหนื่อยแย่เลย ทำไมสุดหล่อของนานะขยันจัง" 

นานะเดินเข้าไปหาบรู๊คลินที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ค่อย ๆ อ้อมไปอยู่ด้านหลังของเขาแล้วใช้มือวางที่บ่าแข็งแรงลงมือนวดผ่อนคลายให้บรู๊คลิน เขาหลับตาพริ้ม เคลิบเคลิ้มไปกับสิ่งที่นานะปรนเปรอให้ เธอเป็นผู้หญิงเอาใจเก่งรู้งานว่าต้องปฏิบัติตัวอย่างไร ทำให้ผู้ชายที่อยู่ด้วยไม่รู้สึกเบื่อหน่าย กลับชอบและสนุกไปกับเธอ บรู๊คลินพอรู้ว่าเธอทำงานที่โรงแรมระดับห้าดาวแห่งหนึ่งใจกลางเมืองหลวงและรับงานพิธีกรต่าง ๆ ตามงานอีเว้นท์ใหญ่

"ถอดเสื้อนะคะ" กระซิบบอกข้างหูก่อนจะค่อย ๆ ถอดเสื้อให้เขา

กล้ามเนื้อเรียงตัวสวยงามสมกับที่เป็นเทรนเนอร์  บรู๊คลินดูแลตนเองดีมาก ดีกว่าผู้หญิงบางคนเสียอีก อาจจะมากกว่าเธอด้วยซ้ำ นานะเดินหายเข้าไปในห้องนอนก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับขวดน้ำมัน เธอเปิดขวดแล้วทาราดบ่าไหล่ของเขาให้น้ำมันมันค่อย ๆ ไหลลงไปที่หน้าอก เธอใช้มือนวดให้เขา 

"นานะทำให้คุณแบบนี้ ชอบไหมคะ ดีขึ้นบ้างไหม" เธอกระซิบถามเขาที่ข้างหู แกล้งเป่าลมใส่เล็กน้อยให้บรู๊คลินเสียงกระท้าน

"อืม....ดีครับ" 

เธอก้าวขามาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแล้วค่อย ๆ ปลดชุดเดรสออกจากเรือนร่าง แล้วถือแก้วที่มีน้ำไวน์สีอำพันมา เธอแทรกตัวเข้าไปนั่งบนตักแข็งแรงของบรู๊คลินแล้วค่อย ๆ ป้อนไวน์ให้เขา บรู๊คลินเงยหน้าอ้าปากรับน้ำไวน์ ไม่รู้ว่าซุ่มซ่ามหรือจงใจให้น้ำไวน์ไม่ไหลรินเข้าปากของเขา แต่มันไหลอาบไปที่แผงอกกว้าง

"อุ๊ย หกเลย เดี๋ยวนานะเช็ดให้นะคะ" เธอพูดพร้อมกับโน้มหน้าไปหาปากของเขาที่มีคราบของไวน์เปื้อนขอบปาก เธค่อย ๆ ใช้ปากของตนเองเช็ดทำความสะอาดให้เขา ไล่ลงมาที่ลำคอหนา บรู๊คลินเงยหน้าขึ้นเพื่อให้นานะทำความสะอาดได้อย่างสะดวก

อื้มมมมมม

เขาส่งเสียงครางออกมาด้วยความพึงพอใจ เธอไม่ทำให้เขาผิดหวังสักครั้งที่เจอกันเลย นานะใช้ลิ้นกับปากเช็ดเลียลงมาถึงหน้าท้อง กล้ามเนื้อหน้าท้องของเขาไม่ว่าจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ตามก็ยังทำให้เธอรู้สึกร้อนระอุไปทุกอณูของร่างกาย

"โอ้ว เอเนร่า" ชื่อที่ครางออกมาของเขาทำให้นานะชะงัก คิ้วเรียวโก่งขมวดเข้าหากัน เขาไม่เคยเป็นแบบนี้ หัวใจที่เบิกบานเมื่อครู่ห่อเหี่ยวเพราะว่าหัวใจของเธอนั้นมีแต่เขา ผู้ชายตรงหน้าคนนี้แม้บรู๊คลินจะไม่คิดเกินเลยกับเธอก็ตาม เพราะบรู๊คลินชอบเซ็กซ์ เธอจึงถูกเลือกให้มาทำหน้าที่นี้ บรู๊คลินเริ่มรู้สึกตัว เขาก้มหน้าลงมามองสบตานานะที่นั่งอยู่ตรงหว่างขาของเขา เธอจดจ้องจับผิดเขา

"เอ่อ โทษที"

"ว่าแต่เอ...เอเนร่านี่ใครเหรอคะ เด็กใหม่คุณเหรอ"

"ทำหน้าที่ของคุณต่อเถอะนานะ นี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องรู้" เขาเอ่ยเสียงเรียบนิ่งไม่พอใจที่เธอก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขามากเกินไป ทั้งที่สถานะของเธอเป็นแค่คู่นอนเท่านั้น 

ใบหน้าสามเหลี่ยมคว่ำของนานะชาไปชั่วขณะเมื่อถูกคู่นอนอย่างบรู๊คลินตำหนิ แต่เธอก็รู้ว่าเขากำลังด่าเธออยู่ นานะนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะปรับสีหน้าและอารมณ์ให้กลับมาทำหน้าที่ของตัวเองอีกครั้ง

"แหม...นานะรู้ค่ะ แค่แหย่คุณเล่นเท่านั้นไม่ซีเรียสนะคะ" 

ไม่ใช่แค่นานะเท่านั้นที่ไม่มีอารมณ์ร่วมในการทำกิจกรรมบนเตียง แต่บรู๊คลินก็เช่นเดียวกัน แทนที่เขาจะนึกถึงคู่นอนของตนเองแต่ในหัวสมองของเขามีแต่ใบหน้าสวยของเอเนร่าลูกสาวของเพื่อนรุ่นพี่ที่เขาสนิทและนับถือ ให้ตายเถอะ เขาพยายามสลัดเอเนร่าออกจากความคิดของตัวเอง และจดจ่ออยู่กับนานะ แต่ภาพของเอเนร่าก็ซ้อนทับหน้าของนานะ จนสุดท้ายบรู๊คลินเลือกที่จะหยุดทุกอย่างไว้แค่นี้แล้วไล่นานะกลับไป

"นานะ พอก่อน"

"คะ!? ทำไมคะบรู๊ค" 

"ผมเหนื่อย อยากพักมากกว่า คุณกลับไปก่อนนะ"

"แต่บรู๊คคะ" นานะค้าน เพราะเธออยากกินเขาต่อ

"กลับไปก่อน ผมไม่มีอารมณ์" เขาย้ำอีกครั้ง ใบหน้าของนานะเปลี่ยนสุดท้ายเธอต้องยอมถอยออกไปก่อน

เพราะผู้หญิงที่ชื่อเอเนร่านั้นสินะที่ทำให้บรู๊คลินเป็นแบบนี้ เธอต้องรู้ให้ได้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครแล้วมีดีอะไร ถึงทำให้บรู๊คลินที่กำลังมีเซ็กซ์กับเธออยู่ดี ๆ ครางชื่อออกมา

ตอนนี้ห้องของเขากลับมาเงียบสงบเหมือนก่อนหน้านี้ไม่มีฉากร่วมรักร้อนแรงเกิดขึ้นเลย เขาเข้าไปอาบน้ำล้างตัวก่อนจะออกมาอยู่ในครัว ปิ้งขนมปังทาเนยราดนมซึ่งมันเป็นอาหารเรียบง่ายที่เขาชื่นชอบมันเป็นอย่างมาก บรู๊คลินชอบทานหวานถึงหวานมาก เขากินแบบนี้มาตั้งแต่จำความได้ ปากก็เคี้ยวขนมปังงอย่างเอร็ดอร่อยสายตาก็จ้องจอโทรทัศน์ดูรายการตลกสุดโปรดแต่มิวายสมองช่างดื้อด้านกลับนึกถึงแต่เอเนร่า หุ่นที่เซ็กซี่ ใบหน้ายั่ว ๆ ของเธอ หรือแม้แต่เวลาที่เธอเข้ามาอ่อย 

"เอเนร่า พรุ่งนี้เธอเจอศึกหนักแน่"  บรู๊คลินพึมพำกับตัวเอง เมื่อกินเสร็จจึงลุกเอาจานไปล้างเก็บในครัวแล้วกลับมาปิดโทรทัศน์ เข้านอนเตรียมร่างกายให้พร้อมสำหรับการสอนโยคะพรุ่งนี้