บทที่ 29 ล้ำเส้น
‘ผมรักคุณ.. จารวี’
คำพูดนั้นย้อนกลับเข้ามาในความคิดอีกแล้ว ขนาดตอนที่คบกันอีกฝ่ายยังไม่เคยพูดคำคำนี้เลยสักครั้ง เขาเอาแต่บอกว่าให้ดูที่การกระทำ คิดไม่ถึงเลยว่าจะมาได้ยินเอาในช่วงนาทีเป็นตายอย่างนี้
“ปล่อยได้แล้วค่ะ ฉันอึดอัดนะคะ”
“ผมขอโทษ ผมดีใจมากไปหน่อย”
เขารีบคลายอ้อมกอดออก จารวีพยายามลุกขึ้นยืน ทว่าเรี่ยวแรงกลับหดหายไปกับการจมน้ำ ชายหนุ่มจึงเข้ามาช่วยประคอง
“เราอยู่ที่ไหนหรือคะ คงไม่ได้ถูกน้ำทะเลซัดมาติดเกาะใช่มั้ย”
“ไม่ใช่หรอกครับ ผมไม่ได้กระโดดลงมาสุ่มสี่สุ่มห้านะ ถึงยังไงที่ตรงนั้นก็เป็นที่ของผม ผมมาสำรวจเป็นประจำ หลังจากกระโดดลงมา ผมก็พาคุณดำน้ำมาใกล้แหล่งที่อยู่ของพวกชาวบ้าน พวกเขาทำประมงอยู่แถวนี้ มันอยู่ห่างจากที่ดินของผมไม่ไกลเท่าไหร่”
เควินอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้จารวีฟัง เขาเริ่มรู้สึกได้ว่ามีคนตามมาก็หลังจากที่เดินขึ้นเขามาแล้วเกือบครึ่งทาง จึงไม
