บทที่1 : พัชญา
2069 คำ
หนึ่งสัปดาห์ก่อน
“งานของคุณวายุคืบหน้าไปถึงไหนแล้วคะพี่มิ้น” น้ำเสียงที่ให้ความรู้สึกผ่อนคลายแต่ก็จริงจังเอ่ยถามทันทีที่หญิงสาวในชุดจั๊มสูทคอปกสีขาวทั้งชุดมองแล้วสวยบริสุทธิ์เข้ากับผิวขาวอมชมพูเข้ามานั่งที่หัวโต๊ะภายในห้องประชุมที่มีคนนั่งรออยู่แล้วนับสิบคน ดวงตาคู่หวานกวาดมองทุก ๆ คนก่อนจะหยุดที่เจ้าของชื่อที่เธอเรียกถาม
พัชญา ชญานุกุลหรือบอสกิ่งไผ่คือเจ้าของบริษัท P.N. Wedding Planner And Cupid Love บริษัทรับวางแผนจัดเตรียมงานแต่งงานครบวงจรกึ่งบริษัทจัดหาคู่ที่นอกจากจะรับจัดเตรียมงานแต่งงานตามใจลูกค้าแล้วยังมีบริการจัดหาคู่สำหรับลูกค้าที่อยากจะแต่งงานแต่ยังไม่เจอคนที่ถูกใจสาววัยเกือบจะยี่สิบห้าปีเต็มในอีกไม่กี่สัปดาห์นี้ที่มักจะมีรอยยิ้มอ่อนโยนและแววตาแววตาซุกซนอยู่เสมอจนทุกคนในบริษัทต่างก็รักและเคารพ
บอสของทุกคนเป็นเจ้านายก็จริงแต่เป็นกันเองและมักวางตัวเป็นพี่เป็นน้องเสมอทุกคนจึงมักจะตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดีที่สุดเพื่อไม่ให้พัชญาต้องปวดหัว
แต่งานที่หญิงสาวถามถึง...เป็นงานที่บอสไผ่ของทุกคนจะต้องปวดหัวแล้วล่ะ
“การเตรียมงานจัดเตรียมไปได้เก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้วค่ะ แต่...” ผู้รับผิดชอบงานของ ‘คุณวายุ’ ที่บอสสาวถามถึงรายงานด้วยใบหน้าไม่สู้ดีก่อนจะหยุดคำพูดแล้วทอดถอนใจ
“แต่อะไรคะ มีปัญหาอะไรรึเปล่า” พัชญาถามพลางขบคิด ลูกค้ารายนี้เป็นลูกชายคนเดียวของเศรษฐีนีเจ้าของโรงแรมใหญ่วันที่มาที่บริษัทก็เป็นผู้เป็นแม่ที่จัดแจงให้ รายละเอียดงานก็เป็นผู้เป็นแม่คอยประสานกับบริษัท เขาทำเพียงนั่งนิ่ง ๆ ให้คนเป็นแม่จัดแจงทุกอย่าง ประหนึ่งว่างานแต่งครั้งนี้จัด ๆ แต่ง ๆ ไปเพื่อความสบายใจของแม่ ดูเหมือนทุกอย่างจะราบรื่น แต่ไปยังไงมายังไงวันนี้ถึงมีปัญหาขึ้นมาได้ล่ะ
“คนที่มีปัญหาน่ะคือคุณวายุค่ะ อยู่ดี ๆ เขาก็เปลี่ยนใจกะทันหัน อยากให้เราหาเจ้าสาวให้แทนเจ้าสาวคนเดิมของเขาน่ะค่ะ”
“หมายความว่าจะใช้บริการคิวปิดเลิฟทั้งที่งานใกล้เข้ามาแล้วน่ะเหรอคะ”
“ใช่ค่ะ แล้วจะมีเจ้าสาวรถด่วนที่ไหนมาจอดละคะ ปกติเราจับคู่หกเดือนเลยนะ นี่จะให้หาคนมาแต่งภายในหนึ่งเดือน ทำไมคนรวยคิดอะไรแปลก ๆ แบบนี้คะเนี่ย” มินตราหรือมิ้นผู้รับผิดชอบเคสสุดจะปวดหัวว่าพลางถอนใจพลางด้วยความกลัดกลุ้ม ลูกค้ารายนี้เงินหนาเอาเรื่องจะให้โต้แย้งไปตามความเป็นจริงก็กลัวว่าลูกค้าจะพาลโกรธจนยกเลิกงานทั้งหมด หญิงสาวจึงได้แต่กลับมาโวยวายกึ่งตัดพ้อให้ผู้เป็นเจ้านายฟังแทน
พัชญารับฟังปัญหาก่อนจะขบคิดเงียบ ๆ เพียงครู่เดียวก็เปลี่ยนเป็นปลอบใจด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย “ใจเย็น ๆ นะคะพี่มิ้น เตรียมงานต่อไปตามปกติก่อน ส่วนกับคุณวายุเดี๋ยวไผ่จะลองคุยดู ไม่ต้องเครียดไปนะคะ เดี๋ยวไม่สวย”
“อุ้ย งั้นพี่ไม่เครียดแล้วค่ะ พี่กลัวไม่สวย”
“ดีแล้วค่ะ...แล้วทางคิวปิดเลิฟมีปัญหาอะไรมั้ยคะพี่วิ” หญิงสาวหันกลับมาถามทางทีมคิวปิดเลิฟซึ่งรับผิดชอบเกี่ยวกับงานจัดหาคู่ทันทีที่ปัญหาทางทีมเวดดิ่ง แพลนเนอร์ถูกปัดตกไปแล้วและไม่มีเคสไหนน่าเป็นห่วง
วิภาวีหรือวิพี่ใหญ่ของทางฝั่งคิวปิดเลิฟยิ้ม ๆ ก่อนจะรายงานตามหน้าที่ “ปัญหาใหญ่ไม่มีค่ะ มีแต่ปัญหายิบย่อย...กามเทพเป็นลูกค้าซะเองน่ะค่ะ”
“หืม คนไหนเป็นลูกค้าคะเนี่ย...อย่าบอกนะว่าบีม?”
“บอสก็...ใช่ที่ไหนละคะ ไม่ใช่” คนถูกพาดพิงถึงที่เป็นทั้งพนักงานของคิวปิดเลิฟที่ถูกเรียกกันว่า ‘กามเทพ’ และรุ่นน้องคนสนิทของบอสสาว อย่างบุศรียาหรือบีมรีบปฏิเสธพร้อมกับส่ายหน้าจนหัวแทบหลุด บ่งบอกว่าไม่ใช่เธอที่คิดจะแปลงร่างเป็นลูกค้าของบริษัท
“ก็เห็นเต๊าะลูกค้าบ่อย ๆ พี่ก็นึกว่าอยากจะลองหาคู่จริง ๆ จัง ๆ ซะบ้าง”
“ไม่ปฏิเสธค่ะ ว่าเต๊าะลูกค้าหนุ่ม ๆ บ่อย แต่ไม่ได้จริงจังค่ะ ก็แบบว่าได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรอะคะ” สาวผู้มีประวัติเต๊าะหนุ่ม ๆ ที่มาเป็นลูกค้าแล้วก็ช้ำรักเป็นประจำชี้แจงก่อนจะพยักเพยิดไปยังที่นั่งข้าง ๆ เป็นการระบุตัวกามเทพที่จะเป็นลูกค้าเสียเอง “คนข้าง ๆ โน่นเลยค่ะลูกค้า”
พัชญาละสายตาจากหญิงสาวรุ่นน้องไปยังคนข้าง ๆ ที่บุษรียาหมายถึงก่อนจะเลิกคิ้วมอง เป็นคนอื่นก็ว่าไปเถอะแต่พอเป็นกามเทพคนนี้พัชญาก็พบเจอกับความมึนงงไม่น้อย...จะไม่ได้งงได้ยังไงละคนคนนี้นอกจากจะเป็นกามเทพแล้วยังพ่วงตำแหน่งเพื่อนสนิทของเธอและหุ้นส่วนคนนึงของบริษัทเลยนะ
ทำไมแม่คนนี้จะเป็นลูกค้าแต่เธอไม่รู้ได้ละ?
“น้ำปาย จะ...”
“ค่ะบอส คุณแม่พี่น้ำปายมาติดต่อเองเลยนะคะ” บุศรียาบอกเล่าก่อนจะโดน ‘พี่น้ำปาย’ ส่งสายตาค้อนมาให้ข้อหาที่เล่าเรื่องไม่เป็นเรื่องให้เพื่อนสนิทฟัง
ว่ากันตามตรงแล้วที่บ้านของนทีรินหรือน้ำปายไม่เคยรู้เลยว่าหญิงสาวเป็นกามเทพของบริษัท รู้แต่ว่าเป็นหุ้นส่วนและออแกไนเซอร์คนนึงของฝ่ายเวดดิ่งแพลนเนอร์ ไอ้การที่ผู้เป็นแม่เดินดุ่ม ๆ เข้ามาในคิวปิดเลิฟแล้วบอกให้หาคู่นัดเดตให้เธอนั้นทำเอาเธออับอายเกินกว่าที่จะเล่าให้เพื่อนสาวฟัง...เป็นกามเทพมาหลายปีจะโดนแผลงศรซะเองได้ยังไงกัน ขายหน้าตายเลย
“เรื่องไร้สาระนาแก ไว้ค่อยเล่าให้ฟังทีหลัง ตอนนี้คุยเรื่องนิตยสารที่แกเพิ่งไปให้สัมภาษณ์มาดีกว่า” นทีรินเปลี่ยนเรื่องทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เพื่อนสาวได้สอบถามพร้อมกับส่งคำถามมาให้ “จะวางขายเมื่อไหร่ คิดว่าดึงลูกค้ามาได้เยอะมั้ย”
“นิสัย” พัชญาเอ็ดอย่างรู้ทัน ก็รู้ว่าเพื่อนเปลี่ยนเรื่องแต่จนแล้วจนรอดหญิงสาวก็ตอบเรื่องที่เพื่อนถามมาเพราะมีอีกหลายคนในห้องอยากจะรู้เช่นกัน “อีกสองสามวันนี้แหละ ส่วนเรื่องดึงลูกค้า ทางเวดดิ่งคงมีพอสมควร ส่วนคิวปิดเลิฟก็คิดว่าอาจจะมีมาบ้างแต่ก็ไม่ได้หวังเยอะเพราะเรื่องนี้มันก็ค่อนข้างใหม่ บางคนยังไม่ไว้ใจ”
“แต่บีมว่าพอนิตยสารวางแผงจะต้องมีเคสใหม่เข้ามาเพียบแน่นอนค่ะเพราะนิตยสารปักนี้ดังมากและฐานคนติดตามก็เยอะและยิ่งก่อนหน้านี้เคสซุปตาร์ของเราก็เพิ่งประกาศแต่งงานด้วยกระแสกำลังดีแล้วนิตยสารก็กำลังมา ต้องมีมาเยอะแน่นอนค่ะ เตรียมรับมือกันเลยค่ะมาแน่ ๆ ส่วนบีม...ขอดูแลเคสหนุ่ม ๆ นะคะนะ” บุศรียาแทรกขึ้นพร้อมกับส่งสายตาประจบบออดอ้อนใส่บอสสาวในทันทีทั้งยังแสดงวัตถุประสงค์จนออกนอกหน้า “นะคะบอสคนสวยของบีม เผื่อฟลุ๊คได้แฟนซะเอง นะคะนะ”
“นี่แม่บุศรียา หล่อนยังไม่เข็ดอีกเหรอ เคสที่แล้ว ๆ มา หล่อนก็ขอเคสหนุ่ม ๆ แล้วก็เต๊าะเขาไม่หยุดสุดท้ายก็ต้องน้ำตาเช็ดหัวเข่า เมาเรื้อนซดน้ำใบบัวบกจนท้องอืดเสียทุกรายน่ะ เอาเคสสาว ๆ บ้างก็ได้ จะได้พักตับบ้าง ฉันขี้เกียจเก็บซากหล่อนออกจากผับ” วิภาวีรีบแย้งและจิกกัดกามเทพในสังกัดของตัวเองทางคำพูดพลางเลื่อนเก้าอี้เข้าไปใกล้บอสสาว “บอสคะ เคสต่อไปของแม่กามเทพหมายเลขห้าเนี่ยขอพี่สแกนนะคะ อย่าไปหลงคารมมอบหมายเคสโปรไฟล์ดี ๆ ให้นาง เดี๋ยวนางไปหลงรักเขาแล้วชีช้ำกระหล่ำปลีมาอีก พี่เหนื่อยจะลากกลับค่ะ”
“ไผ่ก็คิด ๆ อยู่ค่ะเจ้ มอบหมายเคสงานดี ๆ ให้ไปทีไร พอจบภารกิจก็มานั่งเศร้าเป็นหมาหงอยทุกที ลำบากคนอื่นเขาไปทั่ว” คนเป็นเจ้านายเอ่ยอย่างเห็นดีเห็นงามกับสาวรุ่นพี่ก่อนจะทำทีครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่และแสดงท่าทีราวกับตักสินใจได้ “เอาอย่างนี้ดีกว่า เราน่ะรับผิดชอบเคสของน้ำปายไปเลย แล้วต่อจากนั้นก็รับเคสลูกค้าสาว ๆ สักสามสี่เคส พี่ไม่อนุมัติให้ดูแลเคสหนุ่ม ๆ เป็นการชั่วคราว”
“พี่ไผ่อะ”
“ไม่ต้องมาตัดพ้อเลยแม่กามเทพหมายเลขห้า...นี่พี่หวังดีนะ” หญิงสาวให้เหตุผลก่อนจะหัวเราะชอบใจที่กามเทพสาวผู้ถูกเรียกว่ากามเทพหมายเลขห้าทำหน้างอนใส่เธอและวิภาวีร์รวมถึงคนอื่น ๆ ที่เห็นดีเห็นงามด้วย
ที่คิวปิดเลิฟพนักงานหลักซึ่งทำหน้าที่ให้คำปรึกษา จับคู่และจัดหาคู่เดตให้กับลูกค้าจะถูกเรียกว่ากามเทพและมีลำดับหมายเลขหนึ่งไล่ไปเรื่อย ๆ จนครบจำนวนพนักงานหลักทั้งหมด โดยเรียงลำดับจากการเข้ามาทำงานก่อนหลัง บุศรียาที่เข้ามาเป็นคนที่ห้าเพราะเธอชักชวนมาตอนเริ่มเปิดบริษัทใหม่ ๆ จึงกลายเป็นกามเทพหมายเลขห้า ในบริษัทมักจะเรียกกันด้วยชื่อไม่เรียกหมายเลขกันนักเพราะแทบจะจำหมายเลขของคนอื่นไม่ได้ แต่กับบุศรียานั้นต่างออกไป ฉายากามเทพหมายเลขห้าถูกเรียกขานมากกว่าชื่อเล่นจริง ๆ ซะอีก นั่นก็เพราะวีรกรรมและผลงานของกามเทพสาวคนนี้เยอะที่สุดในบริษัท...ทั้งเรื่องที่เต๊าะลูกค้าหนุ่ม ๆ เป็นประจำ บางรายถึงขั้นตกหลุมรักและอกหักเมื่อหนุ่มเจ้าเลือกสาวคู่เดตจนต้องอกหักเมาปริ้นให้วิภาวีร์หรือเพื่อน ๆ ต้องลากกลับจากผับ
ทั้งเรื่องวีรกรรมจัดการตัวน่ารำคาญให้ลูกค้าที่ลูกค้าหลายเคสเคยชื่นชมจนโพสต์และแชร์ลงโซเชียลเล่าลือกันต่อ ๆ มานักต่อนัก จนเคสใหม่ ๆ ที่เข้ามามักจะอยากได้กามเทพหมายเลขห้ามาช่วยในการหาคู่ บุศรียาจึงถือว่าเป็นคนดังของลูกค้าและคนดังของคิวปิดเลิฟเชียวล่ะ...ใคร ๆ ก็รักและอยากจะแกล้งทั้งนั้นแหละ
“เอาละ...จากที่ฟังมาเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไร มีแค่เคสของคุณวายุที่เดี๋ยวไผ่จะลองคุย ๆ ดู งั้นเลิกประชุมได้ค่ะกลับบ้านกันดี ๆ ใครมีเดตหรือนัดแฟนก็ขอให้ไปทันนะคะ” พัชญาตัดบทปิดประชุมทันทีหลังจากที่แกล้งบุศรียาจนงอนตุบป่องได้สำเร็จ หญิงสาวส่งยิ้มให้ทุก ๆ คนหลังจากที่อวยพรให้กลับบ้านปลอดภัยก่อนจะเอ่ยในสิ่งที่พูดประจำก่อนเลิกประชุม “แล้วก็เช่นเคยค่ะขอบคุณทุกคนที่เต็มที่กับบริษัท...จากนี้ก็พยายามด้วยกันต่อไปเรื่อย ๆ นะคะ”
“เช่นกันค่ะบอส/เช่นกันครับบอส” เสียงตอบรับที่ดูฮึกเหิมตอบกลับก่อนที่จะเริ่มทยายออกจากห้องไปด้วยรอยยิ้มและเสียงพูดคุย แน่นอนว่าไม่มีใครอึดอัดกับการประชุมหรือรู้สึกว่าในห้องประชุมดูไร้สาระ ทุกคนทำงานที่บริษัทนี้ก็ด้วยใจและมีความฝันเหมือน ๆ กันและพัชญาก็ทำหน้าที่เจ้านายได้อย่างดีเยี่ยมจึงไม่มีใครคิดจะถอยห่างออกไปและยิ่งหญิงสาวเอ่ยขอบคุณและปลุกใจให้พยายามกันต่อทุกคนก็มีกำลังใจที่จะทำงานต่อโดยไม่อิดออดใด ๆ มีบอสที่เข้าใจและให้กำลังใจเสมอแบบนี้จะให้ทำตัวขี้เกียจไม่กระตือรือร้นได้ยังไงกัน
- ผู้เขียน
