เช้าวันต่อมา
“อ่ะ” น้องแพรอุทานด้วยความตกใจเมื่อเปิดเปลือกตาขึ้นมาพบกับสายตาหวานหยดย้อยที่กำลังมองเธอ
“จุ๊บ มอนิ่งครับ ที่รัก” เอมอบจุมพิตที่หน้าผากมน เรียกเลือดฝาดที่แก้มนวลได้เป็นอย่างดี เธอรู้สึกหน่วงที่กลางกายสาวเล็กน้อยเวลาขยับตัว น้องแพรเงยหน้าไปมองคนพี่ตัวโตที่ตอนนี้กำลังอมยิ้มน้อยๆ แล้วมองเธอ ส่วนมือปลาหมึกก็ลูบไล้ร่างกายของเธอไปมาเพราะทั้งเธอและเขาตอนนี้กำลังเปลือยเปล่าอยู่ทั้งคู่
“พอแล้วค่ะ พี่เอ” น้องแพรรีบห้ามก่อนที่อะไรอะไรจะเลยเถอะไปมากกว่านี้ตั้งแต่เช้า
“หึหึ หิวหรือยังครับ วันนี้เราอาบน้ำแต่งตัวไปทานข้าวนอกบ้านกันนะครับ ถือว่าพี่ชดเชยที่ทำให้น้องแพรวเสียใจเมื่อวาน”
“โอเคค่ะ” น้องแพรยิ้มหวานตอบ เมื่อตกลงกันได้ แล้วเอรีบช้อนอุ้มน้องแพรขึ้นจากเตียงในท่าเจ้าสาว แล้วก้าวเข้าไปในห้องน้ำกว้าง
“พี่เอคะ เอ่อ...อะ...อาบน้ำอย่างเดียวนะคะ แพรยัง เอ่อ...ระบมอยู่เลย”
“หึหึ” เอห
