๑ ๑♡✿♡๑ ๑
JHUSTINE KIM's POV
Imbes na mamadali kaming tumakbo pabalik ng unit ay patuloy kaming naglalaro sa gilid ng kalsada habang nagtatampisaw sa ilalim nang malakas na ulan.
Para kami mga bata na ngayon lang nakaligo sa ulan, nagtatampisaw habang malakas na nagtatawanan.
Pinagtitinginan kami ng ibang tao sa gilid ng kalsada na nagpapatila samantalang kami parang mga baliw na nagtatakbuhan.
"Hahahaha 'yung buhok mo Liam hindi na mukhang pugad!" Sabi ko habang tinuturo ang nakabagsak niyang buhok at tumawa lang din siya.
"Hahahah at least gwapo pa rin!" sagot niya at hindi naman ako kumontra sa idea na 'yun saka ngumiti sa kaniya.
"Hahahaha true ang gwapo pa rin," sabi ko at tumakbo na papunta sa building namin.
"Hoy ano! Hahaha gwapo ako?" Tanong niya at hindi ko siya nilingon
