เคลียร์กิ๊กก่อนวิวาห์...ตอนที่ 3 คำขอบรรดากิ๊ก

1605 คำ

เคลียร์กิ๊กก่อนวิวาห์...ตอนที่ 3 คำขอบรรดากิ๊ก หลังพี่หนึ่งขอแต่งงานและโมก็ตอบตกลงจนได้...โมก็กลับมาที่ห้องพักที่คอนโดของโมเองทั้งที่พี่หนึ่งก็ชวนไปที่ห้อง ไม่ใช่ว่าคืนนี้โมจะไม่อยากไปมีอะไรกับพี่หนึ่งเพื่อฉลองวันขอแต่งงาน แต่เพราะเสร็จกับบอสในรถแล้วน้ำบอสก็ยังคงคั่งค้างเพราะโมไม่มีเวลาล้างถ้าไปโดนพี่หนึ่งดูดร่องมีหวังความแตกแน่นอน... แต่โมก็ดีใจ...แอบหวังอยู่นานแล้วว่าในวัย 28 ปี ก็ควรจะถึงเวลาที่จะแต่งงานมีสามีเป็นตัวเป็นตนได้ แถมคนขอโมแต่งงานยังเป็นพี่หนึ่งคนที่โมมั่นใจ ไม่ใช่บรรดาแฟนเก่าหรือบรรดากิ๊กที่ส่วนใหญ่หวังแค่เรื่องเอาโมอย่างเดียวเท่านั้น แล้วโมก็เริ่มวางแผนเรื่องแต่งงาน โมตกแต่งรูปคู่ของโมกับพี่หนึ่งมาอยู่คู่กับรูปแหวนแต่งงาน จากนั้นโมก็ประกาศให้ทุกคนรับรู้ทางสารพัดโซเชี่ยลทันที จะบอกว่าอวดเพื่อนอวดญาติอวดพวกที่ทำงานก็ว่าได้ จากนั้นโมก็ใช้เวลาจนถึงเกือบเที่ยงคืนในการตอบคำถามเพื่อนหรือญาติที่ทักทายมา รวมทั้งบอสที่ส่งไลน์มาหาออกอาการไม่พอใจ แต่โมตั้งใจแล้วว่าประการแรกโมจะต้องตัดขาดความสัมพันธ์กับบอสให้ได้แม้อาจต้องแลกมาด้วยผลกระทบเรื่องตำแหน่งเลขา ส่วนผู้ชายอื่นที่ผ่านมาโมคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร แม้แต่ละคนจะส่งข้อความที่อ่านแล้วไม่พ้นเรื่องอย่างว่าซักคนก็ตาม… พี่เด่น : จะแต่งงานแล้วเหรอน้องโม ยินดีด้วยนะ แต่ก็อดนึกถึงตอนที่พี่เป็นรุ่นพี่สอนงานให้น้องโมไม่ได้ ตอนนี้ถึงอยู่คนละที่กันแต่พี่ก็ส่งใจไปให้น้องโมตลอดนะ ถ้ามีโอกาสพี่ก็อยากจะสอนงานเสียวให้น้องโมก่อนแต่งงานอีกซักรอบนะ ลองดูนะน้องโม ถ้าเป็นไปได้ พี่ไม่ขออะไรมากไปกว่านี้หรอก แค่ได้ระลึกถึงตอนที่เรามีความสุขด้วยกัน เอก : โม...เอกเศร้าเลย...เอกยังไม่ลืมโมเลยนะ ยังคิดถึงช่วงเวลาที่เราเป็นแฟนกัน ที่เรามีความสุขด้วยกัน เอกเคยแอบฝันอยู่เสมอว่าจะมีโอกาสเห็นโมใส่ชุดเจ้าสาวเข้าพิธีกับเอก โม...ถ้าเป็นไปได้ อยากให้โมใส่ชุดเจ้าสาวของโมแล้วมาหาเอก มามีความสุขกับเอกอีกซักครั้งนะถือว่าส่งท้าย แล้วเอกสัญญาว่าเอกจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับโมอีกเลย กาย : โม...ใจหายเลย...อิจฉาผู้ชายคนนั้น ทุกวันนี้พี่ยังโมโหตัวเองอยู่เลยนะที่เราเลิกกันเพราะเราแค่ไม่มีเวลาให้กัน แต่พี่กลับต้องมาผิดหวังกับชีวิตแต่งงานกับคนที่ไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยวของโม โม...พี่ไม่ขอโอกาสให้โมกลับมาเป็นแฟนกับพี่ตลอดไปหรอกนะเพราะยังไงพี่ก็ต้องรับผิดชอบกับผู้หญิงที่พี่แต่งงาน แต่พี่ขอ...ขอให้โมมาเป็น...แฟนพี่...ไม่สิ...มาเป็นเมียพี่ซักสามวันได้มั้ย พี่ยังรักโม ยังติดใจโม...ถ้าได้...พี่ก็คงมีกำลังใจในการที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป นัท : พี่โมจะแต่งงานจริงๆเหรอครับ เหมือนเราเพิ่งจะเลิกกันไปแค่ไม่กี่เดือนเองนะครับ พี่โม...ตอนนั้นผมอาจงี่เง่า ผมมัวแต่หึงพี่หวงพี่ แต่ตอนนี้ผมไม่งี่เง่าแล้วนะครับ เรื่องบนเตียงผมก็เก่งแล้ว ผมเรียนรู้ผมฝึกเพื่อพี่โมเลยนะครับ แต่ผมไม่ได้ต้องการให้พี่โมกลับมาเป็นแฟนผมหรอกนะครับ ถ้ามีโอกาส ผมก็อยากให้พี่โมได้พิสูจน์สิ่งที่ผมตั้งใจไปฝึกไปเรียนรู้มาซักครั้ง...นะครับ ลองพิจารณาดูนะครับ... โมอ่านทุกข้อความ...แต่ละข้อความขึ้นต้นดูเหมือนจะจริงใจ แต่ลงท้ายก็คือขอมีอะไรกับโมทุกคน แต่ก็นั่นแหละพออ่านข้อความของพี่เด่นก็อดคิดถึงแท่งลำใหญ่ๆตอนที่เอามาสอดใส่เพื่อสอนงานเสียวให้โมไม่ได้ พออ่านข้อความของเอกก็อดใจเต้นแรงไม่ได้ถ้าต้องไปให้เอกเอาส่งท้ายคาชุดเจ้าสาว พออ่านข้อความของกายที่ถือเป็นแฟนเก่าที่ดูแลโมอย่างดีก็ใจอ่อนอยากจะไปใช้ช่วงเวลาสามวันสนองทั้งความรักความใคร่ พออ่านข้อความของนัทที่แม้จะเป็นรุ่นน้องที่เอาแต่ใจแต่ก็ทำให้โมรู้สึกกระชุ่มกระชวยกับหนุ่มวัยรุ่นตอนที่มีอะไรกัน โมกำลังคิดว่าทุกคนต่างแชทมาในทิศทางเดียวกันว่าขอโอกาสส่งท้าย และถ้าโมมอบให้ไป ผู้ชายพวกนี้ก็จะไม่มาวุ่นวายกับโมหลังชีวิตแต่งงาน… เช้าวันต่อมา...พอไปถึงบริษัทคนที่สนิทกับโมก็เข้ามาดีใจเข้ามาทักทาย ขณะที่ผู้ชายในบริษัทหลายคนก็ออกอาการเสียดายโดยเฉพาะนัทอดีตแฟนอายุน้อยกว่าของโมที่ยังคงอยู่ในที่ทำงานเดียวกัน ยิ่งโมเป็นที่สะดุดตาทุกคนว่าเป็นคนที่ใส่ชุดทำงานเซ็กซี่มาทำงานทุกวัน ก็ยิ่งทำให้บรรดาผู้ชายในบริษัทยิ่งเสียดายหนักคงคิดว่าพอโมแต่งงานแล้วพวกเค้ากลัวโมจะลาออกหรือไม่งั้นสามีก็อาจจะไม่ยอมให้แต่งตัวแบบนี้แล้วก็ได้ “พี่โม...อ่านข้อความผมแล้วใช่มั้ยครับ” นัทถาม เข้ามาทักทายไม่พอสายตายังมองสำรวจเรือนร่าง “ค่ะ...อ่านแล้ว” โมบอก “แต่พี่โมไม่ตอบ” นัทบอก “ไหนว่าไม่งี่เง่าแล้วไงคะ” โมบอก “ไม่งี่เง่าจริงๆครับ ผมเป็นคนใหม่แล้ว” นัทบอก “พี่ก็ส่งสติกเกอร์แล้วไงคะ” โมตอบกลับไป “แต่สติกเกอร์ยิ้ม ผมก็ไม่รู้สิครับว่าตกลงหรือไม่ตกลง” นัทบอก “พี่จะแต่งงานแล้ว พี่คงไม่ทำแบบนั้นกับนัทแล้วล่ะ” โมบอก “คงไม่ทำ...แสดงว่าก็มีโอกาสทำ...พี่โม...ให้โอกาสผมได้มีอะไรกับพี่โมอีกซักครั้งนะครับ ส่งท้ายก่อนแต่งงาน” นัทบอก โมไม่ทันตอบบอสก็เดินเข้ามาที่โมกับนัทคุยกันพอดี แล้วบอสก็ทำท่าเคร่งขรึมเมื่อมีคนอื่นอยู่ด้วย “โม...เข้ามาพบผมหน่อย” บอสสั่ง ฟังจากน้ำเสียงก็คงไม่พ้นเรื่องนั้นแน่นอน “ค่ะ...ได้ค่ะ” โมบอก จากนั้นบอสก็เดินออกไปไม่มองหน้า “พี่ไปนะคะ” โมบอก “รีบไปหาบอสหื่นใช่มั้ยครับ” นัทถาม “นัท...เราไม่ใช่แฟนกันแล้วนะ” โมบอก “โอเคครับ...ผมลืมไป” นัทบอก ก่อนจะทำหน้าเศร้าส่งมาให้แล้วเดินออกไป โมนึกสงสารพลางนึกไปถึงเมื่อก่อนตอนเป็นแฟนกัน นัทไม่ชอบที่โมแต่งตัวชุดทำงานยั่วสวาทไปไหนมาไหนกับบอสสองต่อสอง ก่อนที่นัทจะจับแอบเห็นโมกับบอสซั่มกันในห้องทำงาน ตอนนั้นจริงๆโมก็รู้สึกผิดกับนัทแต่เพราะโมไม่ได้คิดจริงจังกับนัทอยู่แล้วก่อนหน้า สุดท้ายเราก็เลยเลิกรากันไปทั้งที่เป็นแฟนกันได้ไม่นาน “บอส...ขออนุญาตค่ะ” โมบอก จากนั้นก็เปิดประตูเข้าไป โมเดินไปหาจากนั้นก็นั่งไขว่ห้างอวดขาอ่อนต่อหน้า ชุดทำงานของโมมันเซ็กซี่อยู่แล้วทั้งสั้นอวดเรียวขาทั้งเปิดช่วงไหล่ ใบหน้าที่โมโหตอนแรกพอเห็นชุดทำงานของโมก็เปลี่ยนไป “โม...จะแต่งงานไม่ปรึกษาผมเลย” บอสบอก “โมไว้ปรึกษาบอสแค่เรื่องงานก็พอค่ะ” โมบอก “เรื่องนี้ก็ปรึกษาได้...ว่าแต่...ผมเสียดายรู้มั้ย...ต่อไปคงทำหน้าที่เลขาไปไหนมาไหนกับผมไม่ได้” บอสบอก “ถ้าบอสไม่ทำอะไรโม...ก็คงไปได้ค่ะ” โมบอก “จริงเหรอ” บอสถาม “แต่บอสคงอดใจไม่ได้” โมบอก “อันนั้นแน่นอน” บอสมองตา “ถ้างั้น...โมก็ขอลาออกจากตำแหน่งเลขาส่วนตัวค่ะ ส่วนจะให้โมไปทำงานส่วนไหนก็แล้วแต่บอสนะคะ” โมบอก จากนั้นบอสก็เดินมาหาโมแล้วนั่งตรงหน้า ก่อนจะเริ่มลูบไล้เรียวขาไต่มาทางขาอ่อนด้านในช้าๆจนใกล้ถึงเป้า “ถ่างขาออกสิโม” บอสบอก “โมบอกแล้วไงคะ...ว่าโมจะลาออกจากตำแหน่งเลขา” โมบอก “ผมอนุมัติ...แต่ต้องเป็นวันแรกหลังจากที่โมแต่งงานนะ...ส่วนตอนนี้ก็ต้องเป็นเลขา...ต้องทำหน้าที่เหมือนเดิมอย่าให้ขาดตกบกพร่อง” บอสบอก จากนั้นก็ชอนไชจนโมต้องถ่างขาออกมา โมหันไปที่ประตูห้องทำงานที่โมเข้ามาก่อนหน้า “ประตูยังไม่ได้ล๊อคนะคะ” โมบอก บอสส่งยิ้มกว้างจากนั้นก็เดินไปล๊อคประตูทันที จากนั้นพอหันมาทางโมก็รูดซิปกางเกงออก โมก้มมองแท่งลำชูชันที่ดีดออกมา ดูแล้วกิ๊กคนที่โมน่าจะใช้เวลาเคลียร์นานที่สุดก็คงจะเป็นบอสจอมหื่นคนนี้... จบตอนที่...3...

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

App Store Google Play

Facebookexpand_more