Chapter 26: Cards
SIGURO, turning 6 years old pa ako noon at si Khai, 13th birthday niya nang araw na iyon. As I recall ay sinurpresa siya ng mommy at daddy niya para sa birthday niya. Nauna kaming umalis, tapos ang kasama niya ay ang mga kaibigan niya.
Tandang-tanda ko pa kung paano ako nag-greet noon sa kan’ya, like ang tinis ng aking boses. Parang nakikita ko nga ang self ko sa baby kong si Florence. Ganoon na ganoon ang looks and reaction ko.
“Happy birthday po, Kuya Khai!” masayang bati ko at lumuhod sa tapat ko si Kuya Khai. I was shocked nang ni-kiss niya ako, and as ever ay sweet talaga siya.
Baby pa nga ang tawag sa kan’ya ng mommy niya, but he didn’t complain naman. He’s so mabait na anak ng ninang ko.
“Thank you, Francine,” he said. I nailed pa nga, kasi ’di ako makapaniw
