09.00น.
muaypam : ไม่กินเดี๋ยวอ้วน
หึ ผมหลุดยิ้มออกมาทันทีที่ไลน์แจ้งเตือนขึ้นมา ซึ่งคงไม่ต้องบอกก็หน้าจะรู้แล้วแหละว่าผมกำลังคุยกับใครอยู่
not : ไปกินๆ
muaypam : ทำไมชอบบังคับ
not : อย่าให้ได้สั่ง
muaypam : เกรี้ยวกราดจังเลย
ผมหลุดยิ้มออกมาอีกครั้งเมื่อยัยหมวยส่งข้อความนี้มา เอาจริงผมห่างหายจากความสุขนี้ไปนานมากแล้วนะ ความสุขที่ได้ยิ้มใส่แชทใครบางคนแบบนี้อ่ะ
"เพื่อนน๊อตครับ วันนี้เพื่อนป่วยหรอครับ" แล้วอยู่ๆไอ้ยุที่นั่งข้างๆผมก็ถามผมขึ้นมา เมื่อมันหน้าจะสังเกตุอาการของผมที่แสดงออกไป
"นั่นดิ นั่งยิ้มมองแชท..แชทใครว่ะ" เอาแล้วครับไอ้บรีสคู่หูคูเสือกก็เริ่มอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา และแน่นอนว่าคำพูดของไอ้บรีสทำให้ทุกคนในกลุ่มที่กำลังตั้งใจฟังอาจารย์สอนอยู่ต้องหันมามองหน้าผมกันทันที..
"เสือก.." ผมซัดกลับไอ้บรีสไปคำเดียวก่อนจะทำหน้าให้ปกติตามสไตล์ของน๊อตคนโหดแห่งคณะวิศวะ
"ทำไมเพื่อนพูดแ
